Ιδέα για δώρο και αμπαλάζ για κορίτσια

Callie
Καλησπέρα! 

Σας έχω πει ότι «δεν πιάνουν» τα χέρια μου, ε; Μα γιατί δεν με πιστεύετε; Αλήθεια, δεν ξέρω να ζωγραφίζω, δεν είμαι καλή στις λεπτοδουλειές, δεν είμαι καλή στο ράψιμο (τραγική θα έλεγα!!), δεν κάνω εγώ για μαστόρισσα. Κι όμως, τα τελευταία τρία χρόνια φαίνεται συνέχεια το αντίθετο. Φτιάχνω στην κόρη μου ωραίες ζωγραφιές και έχω εξελίξει πολύ το ανύπαρκτο ταλέντο μου, έχω καταπιαστεί ακόμα και με κατασκευές που ήθελαν ακρίβεια, άρχισα να καρικώνω τα φουστάνια από τις κούκλες της κόρη μου και έκανα και κατασκευές που δεν περίμενα ποτέ ότι θα κάνω μόνη χωρίς την βοήθεια του Κώστα! Ακόμα και αυτός έχει να λέει το πόσο πολύ έχω εξελιχθεί και να με καμαρώνει.
 
Και όλα αυτά γιατί υπήρχε ένα κίνητρο… το ανθομέλι, εσείς, η κόρη μου, οι φίλοι μας, η προσπάθεια να μην βαλτώσουμε ως οικογένεια, η αγάπη για τον άντρα μου… πάντα κάτι εμφανίζεται που μου λέει κατά διαστήματα να δοκιμάσω κάτι καινούργιο. Και όχι, μην φανταστείτε ότι όλη μέρα ασχολούμαι με diy κατασκευές… γιατί είπαμε το προσπαθώ αλλά δεν είναι και το μεγάλο μου πάθος!!! Χαλαρά και ωραία για να περνάμε καλά… δεν είναι και ψυχαναγκασμός. 
 
Αν σας ενδιαφέρει κι εσάς αλλά δεν ξέρετε από που να πρωτοξεκινήσετε, να σας πω ότι αυτό που με βοήθησε πολύ είναι το pinterest που με απλά και εύκολα βήματα σε μορφή εικόνων δείχνει μια συγκεκριμένη κατασκευή. Επίσης, δεν καταπιάστηκα με τα πάντα. Ανά διαστήματα δοκιμάζω καινούργια υλικά, συνταγές, κατασκευές, ιδέες…ό,τι μου χτυπήσει στο μάτι κάθε φορά χωρίς όμως να γίνομαι και εξπέρ. Γενικά έχω αυτό το κακό… δεν με ενδιαφέρει η τελειότητα, γιατί το κάνω για την πλάκα μου. Και τέλος, διαλέγω πάντα την κατασκευή για αρχάριους (ειδικά αν πρόκειται να την κάνω ολομόναχη). Αν ας πούμε θέλετε να κάνετε κοκαλάκια για την κόρη σας αλλά δεν ξέρετε να ράβετε (όπως εγώ), μην ξεκινήσετε από τις ιδέες που θέλουν βελόνα και κλωστή αλλά από αυτές που θέλουν απλά λίγη σιλικόνη.  
 
Μία από τις τις τελευταίες μου, λοιπόν, ενασχολήσεις όπως είδατε σε προηγούμενες αναρτήσεις (δείτε εδώ για οδηγίες κατασκευής) ήταν η κατασκευή στεκών για τα παιδικά κοριτσίστικα κεφαλάκια. Δεν έφτιαξα 1-2 αλλά πολλές στέκες για να τις χαρίσει η Μελίτα στις φίλες της… και είναι πολλές πιστέψτε με! Φυσικά, είχα να φτιάξω για την Μελίτα, την ανιψιά μου και για το μαγαζάκι της επίσης! Τρεις φορές πήγα στο γνωστό παιχνιδομάγαζο για να προμηθευτώ υλικά. 
 
Το πιο οργανωμένο «έγκλημα» ήταν αυτό για τις φίλες της Μελίτας από το μπαλέτο. Η αρχική μας σκέψη ήταν να κάνουμε το δωράκι μας στη δασκάλα της και μία στέκα στην κορούλα της την Η. που είναι ούτως ή άλλως φίλη της Μελίτας. Έλα μου ντε, όμως, που έκανα και σε μία ακόμη φίλη της λίγες ημέρες πριν κλείσει η χρονιά, την είδαν οι μαμάδες και ενθουσιάστηκαν. Ε, δεν ήθελα και πολύ. Αποφάσισα να φτιάξω σε όλα τα κοριτσάκια. Η Μελίτα φυσικά μόλις το άκουσε ενθουσιάστηκε και μου ζήτησε να επιλέξει η ίδια τα χρώματα για την κάθε μία… και εννοείται πως δεν της χάλασα χατήρι. 
 
 
Έτσι ετοίμασα 9 στεκούλες (κλασσικά την τελευταία στιγμή!!!), οι οποίες όμως χρειάζονταν και ένα αρκετά χαριτωμένο αμπαλάζ. Αφού προμηθεύτηκα τις σακουλίτσες, η αρχική μου σκέψη πήγε σε μια παλιότερη ιδέα που είχα κάνει… αλλά δεν είχα φυσικά 9 τζην τσέπες (μόνο 4!). Και τελικά κατέφυγα στην πιο απλή και ανέξοδη λύση… να ζωγραφίσω τις σακούλες. Ποιος εγώ; Που είπαμε δεν πιάνει το χέρι μου! Το σκέφτηκα από εδώ, το σκέφτηκα από εκεί και τελικά έκανα την πιο απλή ζωγραφιά που υπάρχει με διαφορετικά χρώματα (μια φατσούλα) και φυσικά έγραψα και το όνομα του κάθε παιδιού για να μην ψάχνουμε ποια είναι ποιανού. 
 
Επειδή όμως οι ζωγραφιές μου δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο, είπα να κάνω και μία τσαχπινιά. Έφτιαξα φιογκάκια με κορδέλες και τις κόλλησα πάνω στις φατσούλες σαν μικρά κοκαλάκια. Δεν είναι χαριτωμένες; Φυσικά αν κι εσείς έχετε χρόνο είμαι σίγουρη ότι μπορείτε να κάνετε θαύματα! Εγώ σας δίνω την ιδέα και εσείς την απογειώνετε! Εεεε;  
 
Ένας από τους λόγους που τονίζω πολύ συχνά το πόσο «κουλή» είμαι είναι για να σας παροτρύνω, αν φυσικά το θέλετε, να ασχοληθείτε κι εσείς με κάποιο χόμπι που έχει να κάνει με το diy. Και φυσικά δεν μιλάω για όλες εσάς που αυτή την στιγμή λέτε, «τι βαρετό»! Γιατί κι εμένα αν μου έλεγες να ασχοληθώ με την ζαχαρόπαστα για παράδειγμα… θα έλεγα «προτιμώ να την πάρω έτοιμη». Μιλάω σε εσάς που θέλετε αλλά βρίσκετε δικαιολογία ότι δεν μπορείτε. Κι όμως μπορείτε. Αφού μπόρεσα κι εγώ μπορείτε κι εσείς! 
 
Όπως βλέπετε, αν και το πρόγραμμα της γιορτής ήταν πιο ελεύθερο (δεν φορούσαν τα μπαλετικά τους) βαφτήκαμε και ως μπαλαρίνες… με σκιά, ρουζ και κραγιόν! Και επιτέλους έπιασε και τα μαλλιά της κότσο! Μια χρονιά της παρακαλούσα και τελικά στην γιορτή το δέχτηκε και δεν χόρταινε να κοιτάζεται στον καθρέφτη! 
 
Και κάπως έτσι όμορφα τελείωσε η φετινή χρονιά της Μελίτας μου… μια χρονιά που την γέμισε με μουσικές, καινούργιες κινήσεις, χαρούμενες στιγμές και φυσικά καινούργιους φίλες (αν και κάποιες τις ήξερε από παλιά). Και πώς να μην ήταν μια καλή χρονιά αφού η δασκάλα μας, η κ. Νέλλη, είναι πολύ γλυκιά και καλή! Και όσο για το πρόγραμμά της… η κυρία της συνδυάζει το μπαλέτο με μουσικές από όλο τον κόσμο, καρτούν, ζώα και κάθε λογής όμορφες παρομοιώσεις για να περάσει στα κορίτσια κυρίως την αγάπη για τον χορό! Και το έχει καταφέρει μιας και η μικρή μας χορεύτρια έχει βελτιώσει πολύ τις χορευτικές της ικανότητες και λέει συνέχεια πόσο της έχει λείψει να πηγαίνει στο μάθημα! 
Να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε και από Σεπτέμβρη και του χρόνου να μπορέσουμε να κάνουμε και άλλα δωράκια στις φίλες της, όχι για ερασιτέχνες αλλά για εξπέρ, χεχε! 
 
Εννοείται πως την ιδέα με τις στέκες μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε και ως δωράκια για πάρτυ (εύκολο και με μικρό έξοδο).  
Η μικρή μου μπαλαρίνα και εγώ σας στέλνουμε τα φιλιά μας και σύντομα πάλι κοντά σας… το τι θα σας έχω δεν το ξέρω ακόμα αλλά σίγουρα θα είναι καλό!!!
 
Callie 
 
Υ.Γ. Περισσότερες ιδέες για αμπαλάζ εδώ
ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page