Γαλλική Ριβιέρα ή Κυανή ακτή (Cote d’Azur)

mama Maria

Η Κυανή ακτή, γνωστή και ως γαλλική ριβιέρα, είναι ταυτισμένη με τις λέξεις dolce vita και glamour. Πάνω από  100 χλμ. μήκος είναι οι δαντελωτές ακρογιαλιές, αλλά και οι βραχώδεις  περιοχές, στις οποίες απλώνεται η Γαλλική Ριβιέρα, στην επαρχία της Προβηγκίας, στη Νοτιοδυτική Γαλλία. Επάνω σε αυτή την ακτή της Μεσογείου είναι χτισμένες πανέμορφες γαλλικές πόλεις και χωριά που λούζονται στον ήλιο, 300 μέρες το χρόνο. Κοσμοπολίτικα θέρετρα, υπέροχα αξιοθέατα, πολυτελή αυτοκίνητα, γιοτ, πανάκριβα ξενοδοχεία, βίλες, αρχοντικά, καζίνο, έως και πριγκιπάτο διαθέτει αυτή η πανέμορφη και γοητευτική περιοχή της Γαλλίας.galliki_riviera

Παρόλο που η καλή εποχή της Κυανής ακτής έχει περάσει στο παρελθόν, εξακολουθεί ακόμα και σήμερα  να είναι ένας κοσμοπολίτικος δημοφιλής τουριστικός  προορισμός που προσελκύει χιλιάδες απλούς επισκέπτες, αλλά και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, για να ζήσουν λίγη από τη μαγεία της. Τα λιμάνια της είναι γεμάτα με πολυτελή γιοτ, τα καζίνο δουλεύουν ασταμάτητα για τους λεφτάδες,  όμως δεν λείπουν και οι απλές απολαύσεις για τους απλούς ταξιδιώτες,  αφού υπάρχει παντού η καταγάλανη θάλασσα, οι ατελείωτες παραλίες με άμμο ή βότσαλα, οι εντυπωσιακοί μικροί και γραφικοί κόλποι, άλλοτε ομαλοί και άλλοτε με κατακόρυφους γκρεμούς. Τα όμορφα τοπία τα σπαρμένα από  λεβάντες, οι κοσμοπολίτικες  υπέροχες πόλεις, αλλά και τα μικρά γραφικά χωριουδάκια, αποτελούν για όλους μια όαση ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς.

Αυτή την  περιοχή, την  γαλλική Ριβιέρα της Κυανής ακτής, η οποία παίρνει τη σκυτάλη από τη Ριβιέρα της Ιταλίας αποφασίσαμε να την επισκεφθούμε, να τη γνωρίσουμε και να είναι ο επόμενος ταξιδιωτικός μας προορισμός, ως συνέχεια του ταξιδιού μας στην Ιταλία. Επιλέξαμε από την Κυανή ακτή να δούμε τις πόλεις  Μεντόν, Νίκαια, Αντίμπ, Kάννες,  Σαιν Τροπέ και φυσικά το πριγκιπάτο του Μονακό, με τον διάσημο λόφο του Μόντε Κάρλο.

Δείτε επίσης στο Ανθομέλι: Ταξιδιωτικές Αναμνήσεις από την Ιταλική Ριβιέρα),

Έπρεπε όμως πρώτα να αποφασίσουμε ποιόν δρόμο θα ακολουθούσαμε μπαίνοντας στη Γαλλία, γιατί μας δίνονταν δύο επιλογές. Η πρώτη μας επιλογή ήταν να διανύσουμε τους δρόμους Corniches (δρόμοι Κορνίς), που είναι χαραγμένοι στις πλαγιές των παραθαλάσσιων Άλπεων, είναι παλιοί, αλλά καλοδιατηρημένοι και προσφέρουν απίστευτη θέα. Οι δρόμοι Κορνίς είναι τρεις. Ο μεγάλος (Grande Corniche), ο μεσαίος (Moyenne  Corniche) και ο κάτω δρόμος. Η άλλη μας επιλογή ήταν να πάρουμε τον αυτοκινητόδρομο, που έχει αρκετές ανηφοροκατηφόρες, τούνελ και φυσικά διόδια. Η διαδρομή αυτή μπορεί να είναι πιο γρήγορη, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον.

menton_galliki_riviera_20

Δεν αργήσαμε να αποφασίσουμε. Για να απολαύσουμε το ταξίδι μας και τις ομορφιές του τόπου, είπαμε  να πάρουμε τον κάτω δρόμο, που θα μας έδινε  το πλεονέκτημα να ξεναγηθούμε σε όλες τις πόλεις της γαλλικής Ριβιέρας. Είχε όμως και ένα μειονέκτημα αυτός ο δρόμος που εμείς επιλέξαμε. Επειδή είναι  ο  πιο κοντινός στη θάλασσα και περνάει μέσα από όλες τις μεγάλες πόλεις, θα είχε περισσότερη κίνηση με σίγουρα μποτιλιαρίσματα. Οι προβληματισμοί μας όντως επιβεβαιώθηκαν, όμως παρ’ όλα  αυτά δεν μετανιώσαμε για την επιλογή μας αυτή.

Κυανή Ακτή  ή Γαλλική Ριβιέρα

Μεντόν (Menton)

Περάσαμε  τα Ιταλογαλλικά σύνορα  και σε περίπου 2 χλμ.  φτάσαμε στην  πρώτη πόλη της γαλλικής Ριβιέρας, στη Μεντόν. Ήδη με την πρώτη ματιά διακρίναμε το υψηλό καμπαναριό της εκκλησίας που υψωνόταν πάνω από τις κεραμιδένιες στέγες των σπιτιών. Η πόλη ήταν γεμάτη με μεσαιωνικά ψηλά και στενά πενταώροφα σπίτια κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο, δημιουργώντας  έναν όμορφο πίνακα ζωγραφικής.menton_galliki_riviera

Στη βόλτα μας μέσα στην πόλη χαθήκαμε στα γοητευτικά όμορφα και πολύ στενά δρομάκια της και μετά από την περιήγησή μας σε αυτά πήραμε τον ανηφορικό δρόμο για την μεγάλη εκκλησία που είχαμε διακρίνει από την αρχή. Η ανηφόρα ήταν μεγάλη, αλλά άξιζε τον κόπο, γιατί η θέα της πόλης από εκεί επάνω ήταν εντυπωσιακή. Στο ύψωμα έστεκε όμορφη και επιβλητική η βασιλική του Saint Michel. Η πλατεία μπροστά από την εκκλησία ήταν γεμάτη από τουρίστες, αλλά και με καθίσματα, πράγμα που δήλωνε πως το βράδυ θα γινόταν κάποια συναυλία.menton_galliki_riviera_5

Κατηφορίσαμε προς την παραλία χαζεύοντας τις βιτρίνες στα πολλά τουριστικά μαγαζάκια  και κάναμε ένα μεγάλο περίπατο κατά μήκος της παραλίας με τα πολλά καφέ και τα εστιατόρια που τον απολαύσαμε, παρόλο που η μέρα ήταν πολύ ζεστή. Περάσαμε τη μαρίνα της πόλης, τη γεμάτη από μικρά και μεγάλα σκάφη, από ιστιοφόρα  και μικρές βάρκες το ένα κολλητά στο άλλο, δημιουργώντας σε αυτήν το αδιαχώρητο. Ενώ βρισκόμασταν ακόμα στον παραλιακό δρόμο θαυμάσαμε το υπέροχο αρχιτεκτονικά μοντέρνο κτίριο που στεγάζει το μουσείο Ζαν Κοκτώ (Musee Jean Cocteau).


Info: Mην παραλείψετε να  επισκεφθείτε το Musee Jean Cocteau εάν κάποτε βρεθείτε και εσείς στη Μεντόν, γιατί περιέχει 2000 έργα του  Ζαν Κοκτώ, του πολυτάλαντου Γάλλου καλλιτέχνη, ζωγράφου, ποιητή και σκηνοθέτη, που έζησε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη Μεντόν και όταν πέθανε δώρισε τα έργα του σε αυτή. Το Μουσείο θα ενθουσιάσει όσους το επισκεφθούν και ειδικά τους λάτρεις της τέχνης.


Μετά από μια διαδρομή περίπου 30 λεπτών με τα πόδια φτάσαμε στον υπέροχο δρόμο Promenade du Soleil. Ο παραλιακός δρόμος ήταν γεμάτος από κόσμο και στις αμμουδιές της παραλίας άλλοι κολυμπούσαν και άλλοι έκαναν την ηλιοθεραπεία τους. Νομίζω πως αυτός ο περίπατος μας έδωσε την ευκαιρία να χαλαρώσουμε και να ηρεμήσουμε μετά από τον έντονο ρυθμό μετακίνησης που είχαμε διανύοντας την ιταλική Ριβιέρα, και να απολαύσουμε την όμορφη πόλη της Μεντόν, την ονομαζόμενη και μαργαριτάρι της Γαλλίας.menton_galliki_riviera

Στην περιοχή αυτή ο καιρός είναι πολύ ήπιος όλο τον χρόνο,  γιατί τα βουνά, οι  παραθαλάσσιες Άλπεις, κατεβαίνουν μέχρι τις ακτές της Μεσογείου  και ως ασπίδα προστασίας, την προφυλάσσουν από το κρύους βοριάδες το χειμώνα.  Γι αυτό η Μεντόν είναι η  μεγάλη κυρία της περιοχής με τους υπέροχους τροπικούς παραδεισένιους κήπους της που περιβάλλουν τις πολυτελείς βίλες. Οι κήποι αυτοί είναι  σχεδιασμένοι με πολλή τέχνη και λεπτομέρεια από σχεδιαστές κήπων, που ανάμειξαν την γαλλική φινέτσα με εξωτικές πινελιές. Είναι γεμάτοι με σιντριβάνια, πέργκολες, εξωτικά φυτά, κάκτους και φοίνικες.

Όλη η πόλη είναι ένας παράδεισος για όλους, αλλά περισσότερο και για όσους λατρεύουν τα φυτά. Υπάρχουν μεγάλες αγορές με λουλούδια, μεγαλοπρεπείς κήποι, αλλά και απλοί ροδόκηποι, υπέροχα πάρκα και Μουσεία φυτών, όπως ο καταπληκτικός Βοτανικός Κήπος με μια μοναδική ποικιλία φοινικόδεντρων και εξωτικών φυτών.

menton_galliki_riviera_1


Info: Η Μεντόν είναι και η πόλη της λεμονιάς, γιατί  οι λεμονιές ευδοκιμούν όλο το χρόνο, χάρη στο ζεστό κλίμα της. Κάθε Φεβρουάριο διοργανώνεται το Menton Lemon Festival, ένα  ξεφάντωμα με φρούτα, με παρελάσεις, με άρματα και έργα τέχνης όλα φτιαγμένα από εσπεριδοειδή, πορτοκάλια και λεμόνια. Το βράδυ αυτά τα έργα τέχνης που βρίσκονται στους δρόμους και στις πλατείες φωταγωγούνται και δίνουν μια άλλη νότα στο όλο φεστιβάλ και σε ολόκληρη την πόλη.


Info for Campers: Camping Municipal St. Michel, Route de Ciapes, Menton – Frankreich, A8 E80 Έξοδοσ 59


 

Μονακό (Monaco)

Μετά από την όμορφη και γραφική Μεντόν, ο παραλιακός δρόμος Κορνίς μας έφερε στο πριγκιπάτο του Μονακό. Η θέα της πόλης που αντικρίσαμε από ψηλά εμείς και όλοι όσοι περνούσαν  από εκεί, ήταν μοναδική. Και εκεί που λέγαμε, πως δεν θα μπορούσαμε να σταματήσουμε για να βγάλουμε φωτογραφίες λόγω στενότητας του δρόμου, να σου εμφανίστηκε  μπροστά μας ένα πάρκινγκ. Κόσμος πολύς και ο καθένας περίμενε τη σειρά του για την μια και μοναδική φωτογραφία που του δινόταν η ευκαιρία να βγάλει, από το μπαλκόνι του δρόμου. Όλο το Μονακό στα πόδια μας! Μπορούσαμε με μια ματιά να το κλείσουμε όλο μέσα μας. Μα τόσο μικρό είναι;  Ναι! είναι μόλις 2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο ανεξάρτητο κράτος στον κόσμο. Και για αυτό είναι μοναδικό!

monako_galliki_riviera_21

monako_monte_karlo_galliki_riviera_1

Περπατώντας στο λιμάνι με τα πολυτελή γιοτ και τα πανάκριβα εστιατόρια αισθανόμουν πως ζούσα σε ένα τρελό όνειρο. Μα που βρίσκομαι αναρωτιόμουνα! Πολυτελέστατα γιοτ από όλη την υφήλιο βρίσκονταν αραγμένα στις μαρίνες.

monako_galliki_riviera

monako_galliki_riviera_20

Στις θαλαμηγούς καθόταν παρέες και πίνανε τα ποτά τους και τα αυτοκίνητά τους, όπως ας πούμε μια απλή Bugatti, ήτανε παρκαρισμένα μπροστά τους και περίμεναν τον οδηγό τους για μια βόλτα στους φιδογυριστούς δρόμους του πριγκιπάτου. Lamborghini, Rolls Royce και Ferrari  περνούσαν από δίπλα μας σαν να ήτανε τα απλά αυτοκίνητα της καθημερινής δικής μας ζωής.  Εξάλλου, ήδη από το μεγάλο πάρκινγκ των αυτοκινήτων στο λιμάνι, είχαμε καταλάβει το τι θα δούνε τα μάτια μας. Ήταν τόσα τα πανάκριβα αυτοκίνητα γύρω μας που νιώσαμε πως μάλλον βρισκόμασταν μέσα σε έκθεση πολυτελών αυτοκινήτων και όχι σε ένα πάρκινγκ.monako_bugatti_galliki_riviera

 

monako_galliki_riviera_23

 

monako_laborgini_galliki_riviera


Το Μονακό είναι μόνιμη κατοικία εφοπλιστών, καλλιτεχνών και γαλαζοαίματων, αλλά και ένα κοσμοπολίτικο θέρετρο της αριστοκρατίας. Είναι μια χώρα των πλουσίων που μπορούν να κάνουν τραπεζικές επενδύσεις, και να έχουν μηδενική φορολογία οι επιχειρήσεις τους. Είναι όμως και  ένας επίγειος φορολογικός παράδεισος, για τους κατοίκους της, γιατί  έχει μια και μοναδική πρωτοτυπία. Οι υπήκοοι του, οι Μονεγάσκοι, δεν πληρώνουν φόρους!


Έχει τόσους πολλούς ουρανοξύστες λόγω της μικρής του έκτασης και της μεγάλης του οικιστικής ανάπτυξης, που πολλοί το αποκαλούν «Χονγκ Κονγκ της Μεσογείου» ή  «παραθαλάσσιο Λας Βέγκας».

monako_galliki-riviera_7

Από τη μαρίνα που βρισκόμασταν ψηλά στο λόφο αντικρίζαμε και το Πριγκιπικό Ανάκτορο των Γκριμάλντι. Έχει δεσποτική θέση επάνω στον απότομο βράχο του Μονακό και έχει θέα τη Μεσόγειο θάλασσα.monako_galliki_riviera_11


ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΚΡΙΜΑΛΝΤΙ

Η οικογένεια Γκριμάλντι που κατάγονταν από τη Γένοβα της Ιταλίας, κληρονόμησε το πριγκιπάτο από  το 14ο αι. και απέκτησε πριγκιπικό τίτλο. Τότε το Μονακό εκτεινόταν από τη Μεντόν έως την Αντίμπ και συντηρούνταν από τους φόρους της καλλιέργειας των λεμονιών. Όταν το 1860 η Μεντόν παραχωρήθηκε στη Γαλλία, το Μονακό κόντεψε να χρεοκοπήσει. Όμως ο τότε πρίγκιπας Κάρολος Γ΄ κατασκεύασε ένα καζίνο σε μια έρημη και βραχώδη περιοχή, σε ένα λόφο, ο οποίος προς τιμήν του από τότε ονομάστηκε Μόντε Κάρλο (βουνό του Καρόλου). Πάρα πολλοί ήταν οι πελάτες του καζίνο, το εγχείρημα  αποδείχθηκε επικερδές, έγινε διάσημο, απέφερε πολλά έσοδα  στο πριγκιπάτο και  το Μονακό όχι μόνο δεν χρεοκόπησε, αλλά αντιθέτως απάλλαξε από τους φόρους  τους κατοίκους του.

Στα χρόνια που πέρασαν, η ιστορία των Γκριμάλντι συνεχίστηκε. Οι εποχές ήρθαν και πέρασαν, αλλά η παραμυθένια εποχή του Μονακό ήρθε μόνο, όταν ο πρίγκιπας Ρενιέ Γ΄ παντρεύτηκε την Αμερικανίδα ηθοποιό Γκρέις Κέλι. Τότε το Μονακό πήρε άλλη λάμψη. Πήρε λάμψη γυναίκας, ομορφιάς, οικογένειας, ευτυχίας. Δυστυχώς όμως η ευτυχία αυτής της παραμυθένιας εποχής κόπηκε απότομα, όταν η  Γκρέις σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1982. Η ιστορία παρόλα αυτά συνεχίζεται, γιατί συνεχίζεται και η ζωή όλων αυτών που μένουν,  ωστόσο σύμφωνα με τη συνθήκη του 1918, αν η οικογένεια Γκριμάλντι εξαλειφθεί, το πριγκιπάτο του Μονακό θα ανακηρυχθεί αυτόνομο κράτος, κάτω από τη  γαλλική προστασία.


Η παλιά πόλη του Μονακό είναι χτισμένη και αυτή πάνω στο βράχο και είναι γεμάτη με πολυτελείς επαύλεις, όμορφες μικρές πλατείες και αμέτρητα μικρά καταστήματα που πωλούν αναμνηστικά.monako_galliki_riviera

Ο λόφος του Μόντε Κάρλο με το διάσημο καζίνο του Μονακό, βρίσκεται πίσω από το λιμάνι, καθώς και το κτίριο της Όπερας. Και τα δύο  αξίζουν μια επίσκεψή σας, έστω να τα δείτε και μόνο σαν κτίρια, ή και σαν ταξιδιωτική ανάμνηση. Μέσα στις επισκέψεις σας στα αξιοθέατα του Μονακό σας προτείνω, εάν θέλετε  να επισκεφθείτε το Ωκεανογραφικό Μουσείο, όπου θα θαυμάσετε το εξαιρετικό ενυδρείο του.

Monako_Kazino

Λεζάντα: Το καζίνο του Μόντε Κάρλο στο Μονακό

Το Μονακό δεν είναι όμως μόνο διάσημο για όλα αυτά, αλλά είναι διάσημο και για το Grand Prix της Formula 1 που διεξάγεται κάθε χρόνο τον Μάιο, όπου οι ανηφορικοί στριφογυριστοί  δρόμοι του κλείνουν και μετατρέπονται σε πίστα αγώνων. Μπορεί το Μονακό και το καζίνο του να μην το έχετε δει, έχετε όμως σίγουρα δει στην τηλεόραση τους φιδωτούς δρόμους της, όταν διεξάγονται οι αγώνες της Formula 1. Εμένα να σας πω η άσφαλτος των δρόμων μου είχε ήδη κάνει πολύ εντύπωση όταν την είδα. Μου φάνηκε πως δεν ήταν μια συνηθισμένη άσφαλτος, πως ήταν λαμπερή, ασφαλής, ποιότητας και σαν να την είχαν στρώσει πριν λίγο!!!

monako_galliki_riviera_10

Νίκαια (Nice)

Την επόμενη ημέρα αφήσαμε το Μονακό και αναχωρήσαμε προς τη Νίκαια. Στο δρόμο  το τοπίο άρχισε να γίνεται πιο ομαλό και το εκτυφλωτικό φως της Μεσογείου έλουζε τα πάντα. Η ομορφιά των τοπίων που αντικρίζαμε σε συνδυασμό με το ήπιο κλίμα που έχει η περιοχή πιστεύω δικαίως έχουν τοποθετήσει τη Γαλλική Ριβιέρα, ως τα δημοφιλέστερα παραθεριστικά κέντρα του κόσμου.nikaia_galliki_riviera_19


Info: Η Νίκαια ήταν ένας χειμερινός προορισμός ήδη από  τον 19ο αιώνα, όταν η Βασίλισσα Βικτωρία της Αγγλίας λόγω του ήπιου κλίματος που έχει η περιοχή, περνούσε τους χειμώνες της στην όμορφη αυτή πόλη της νότιας Γαλλίας. Αργότερα αριστοκράτες και εύποροι Άγγλοι, αποφάσισαν να κατοικήσουν μόνιμα στην πόλη, μιμούμενοι τη βασίλισσα, αναζητώντας και αυτοί καλύτερο κλίμα από τις βόρειες περιοχές που έμεναν,Τους ακολούθησαν  καλλιτέχνες και ζωγράφοι που μετοίκησαν στην πόλη  και εμπνεύστηκαν από την ομορφιά της.


Μπορεί σήμερα η Νίκαια να μην είναι η πόλη της παλιάς εκείνης εποχής, αλλά της έχουν μείνει τα πανέμορφα κτίρια που θυμίζουν εκείνες τις ημέρες της belle époque. Παλάτια, ξενοδοχεία, κτίρια και βίλες την κάνουν ξεχωριστή και μολονότι σήμερα είναι μια μεγαλούπολη, εξακολουθεί να  διατηρεί εκείνη την μπαρόκ ομορφιά της.nikaia_galliki_riviera_5

Η τεράστια παραλιακή λεωφόρος με τους φοίνικες, μήκους 7 χιλιομέτρων, η περίφημη Promenade des Anglais, κατασκευάστηκε από τη βρετανική κοινότητα της πόλης το 1822 και σήμερα είναι γεμάτη με μεγαλοπρεπή ιστορικά ξενοδοχεία του 19ου αι. Κάναμε τη βόλτα μας αυτή τη φορά με το μηχανάκι μας, γιατί η λεωφόρος είναι πολύ μεγάλη, χαζέψαμε και θαυμάσαμε με όλο μας το είναι, αυτό το ζωντανό κομμάτι της πόλης, απολαμβάνοντας το μεσογειακό  ήλιο και τα γαλάζια νερά του κόλπου των Αγγέλων. Παραλία απέραντη με πολλούς να κολυμπούν στη θάλασσα και άλλους  να περπατούν βολτάροντας.nikaia_galliki-riviera nikaia_galliki_riviera_16

Στην επιστροφή μας ανηφορίσαμε για την παλιά πόλη, στο ιστορικό της κέντρο. Η πανέμορφη παλιά πόλη της Νίκαιας, έχει ελικοειδή  δρομάκια και καταπληκτικά κτίρια βαμμένα στο χρώμα της ώχρας και τυρκουάζ παντζούρια. Τα στενά της είναι γεμάτα με μπιστρό, γκαλερί  και τουριστικά μαγαζιά και μας θύμισε δικαίως πολύ την Ιταλία, αφού ανήκε σε αυτήν πριν ενσωματωθεί στη Γαλλία στα τέλη του 19ου αι. Όμως και τα εστιατόρια με τις νοστιμιές της Κυανής ακτής είναι μια άλλη ιστορία. Σε όποια πόλη και να βρισκόμασταν τα εστιατόρια ήταν πάντα γεμάτα από κόσμο. Η κουζίνα τους είναι τόσο εξαιρετική που αξίζει ένα ταξιδάκι μόνο και μόνο για να ζήσετε στον γαστρονομικό παράδεισο της Γαλλικής Ριβιέρας, κυνηγώντας το όνειρο της γλυκιάς ζωής.nikaia_galliki_riviera_2 nikaia_galliki_riviera_7

Η βόλτα μας στην παλιά πόλη ήταν φανταστική. Μαγευτήκαμε από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε  και μας ξεκούρασε απομακρύνοντάς μας από τη βοή της σύγχρονης πόλης. Η αγορά των λουλουδιών βρίσκονταν πολύ κοντά μας και φθάνοντας ανακατευτήκαμε με το πλήθος των ανθρώπων, γιατί αυτό το μέρος σφύζει πάντα από ζωή. Είναι σημείο συνάντησης, σημείο χαρακτηριστικό της Νίκαιας και πολύ επισκέψιμο από όλους, ντόπιους και τουρίστες. Και επειδή σε όλα αυτά τα μέρη είχαμε ως μέσο κίνησης το μηχανάκι μας όπως σας είπα, ανηφορίσαμε αργότερα και για τον λόφο, όπου θα είχαμε την ευχέρεια να αποτυπώσουμε με τη φωτογραφική μας μηχανή την ωραιότερη θέα της πόλης.nikaia_galliki_riviera_18

Η βόλτα μας όμως δεν σταμάτησε εδώ, είχε και συνέχεια. Τώρα το πρόγραμμά μας είχε επίσκεψη σε μουσεία, γιατί η Νίκαια φημίζεται και για τα μουσεία της.

Κατευθυνθήκαμε στο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, MAMAC, ένα πρωτοποριακό κτίριο από γυαλί και μάρμαρο, που εγκαινιάστηκε το 1990 και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Έχει έργα μοντέρνα του δεύτερου μισού του 20ου αιώνnikaia_galliki_riviera_13

nikaia_galliki_riviera_20

Μας έκανε κατ’ αρχήν εντύπωση ο περιβάλλ0ν χώρος του Μουσείου.Ένα μεγάλο πάρκο  ενώνει το Μουσείο  με το Εθνικό θέατρο της πόλης, που στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο. Ένα θαυμάσιο πάρκο με πολύ πράσινο, γεμάτο με εξωτερικά καλλιτεχνήματα. Αλλά και η έκθεση που είδαμε ήταν άκρως εντυπωσιακή, πολύ ιδιαίτερη και με μοντέρνα εκθέματα

MAMAC_nikaia_galliki_riviera

nikaia_galliki_riviera_9


Info: Εκτός από το MAMAC πολύ ενδιαφέρον έχει και το διεθνές Μουσείο Ναϊφ τέχνης που βρίσκεται προς το τέλος της λεωφόρου των Αγγέλων, αλλά και το Μουσείο Matisse (Ματίς) που βρίσκεται στο προάστιο Σιμιέ.


Αποφασίσαμε ως δεύτερο μουσείο να επισκεφθούμε το Μουσείο Ματίς και έτσι αφού βάλαμε στο GPS τις συντεταγμένες του ξεκινήσαμε. Με ακρίβεια και πολύ εύκολα, αυτό το υπέροχο μηχάνημα, το πολύ απαραίτητο στα ταξίδια μας, μας έφερε έξω από το Μουσείο, που στεγάζεται σε ένα κτίριο του 17ου αι. Είδαμε και θαυμάσαμε πίνακες ζωγραφικής, πολλά σχέδια του καλλιτέχνη, γκραβούρες, γλυπτά, φωτογραφίες και αντικείμενα του ιδίου. Τα εκθέματα του Μουσείου εξαιρετικά.  Όμως για το μέγεθος του καλλιτέχνη και τα εκθέματά του, το κτίριο είναι κατώτερο των περιστάσεων.Έχει σχεδόν αφεθεί στο χρόνο ενώ θα μπορούσε να έχει ανακαινισθεί και να είναι ένα κόσμημα της πόλης.  Βέβαια αυτή η εντύπωσή  μου αυτή είναι κάποια χρόνια πίσω, ίσως τώρα και το εύχομαι, να έχουν αλλάξει τα πράγματα.musei_matis_nikaia_galliki_riviera

Φύγαμε από τη Νίκαια, ευχαριστημένοι μεν αλλά και αισθανόμενοι πως δεν διαθέσαμε πολύ χρόνο για να γνωρίσουμε καλύτερα αυτή την πόλη, γιατί έχει πραγματικά πολλά να δώσει στον επισκέπτη της και να τον κρατήσει για πολλές- πολλές μέρες βόλτας, ξεκούρασης και διακοπών. Στο δρόμο μας στα προάστια της Νίκαιας οι μοντέρνες πολυκατοικίες μας τράβηξαν την προσοχή, καθώς και το μεγάλο μποτιλιάρισμα του δρόμου.nikaia_galliki_riviera_6

Αντίμπ (Antibes)

Την Αντίμπ  της γαλλικής Ριβιέρας δεν την επισκεφθήκαμε, γιατί από τη Νίκαια πήγαμε στην Grasse, στην πόλη των αρωμάτων και της λεβάντας και μετά κατεβήκαμε κατευθείαν στις Κάννες. Όμως επειδή η ανάρτησή μου είναι για τις πόλεις της γαλλικής Ριβιέρας, δεν μπορώ να την παραλείψω, γι αυτό σας δίνω μόνο γενικές πληροφορίες για αυτή την όμορφη πόλη.antibes_galliki-rivieraΗ Αντίμπ ήταν παλιά ελληνικός οικισμός με το όνομα Αντίπολις. Σήμερα η παλιά πόλη περιβάλλεται με τείχη που είναι χτισμένα στην άκρη της θάλασσας και επάνω στις απόκρημνες ακτές της στέκει το φρούριο του 17ου αι. Έχει δαιδαλώδη δρομάκια  που  οδηγούν  στο κάστρο των Γκριμάλντι του 16ου αι.  Εδώ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παραχώρησε η πόλη ένα στούντιο στον Πικάσο και αυτός ως αντάλλαγμα τους δώρισε πίνακές του, σχέδια και κεραμικά. Το κάστρο σήμερα έχει μετατραπεί σε Μουσείο Πικάσο και φιλοξενεί τα έργα του μεγάλου ζωγράφου.

Κάννες (Cannes)

Καθώς φτάναμε στις Κάννες, από το αυτοκίνητο η θέα των περιχώρων της μας έδινε μια αίσθηση της απλωσιάς σχετικά με τα βουνά, αφού πλέον οι Άλπεις είχαν τελειώσει και οι μικροί λόφοι άφηναν το μάτι μας να πλανάται έως και μακριά με τα σπίτια να είναι σκορπισμένα μέσα στο πράσινο των λόφων.

Το GPS με ασφάλεια μας οδήγησε στο κάμπινγκ που θα διανυκτερεύαμε. Ήταν σχεδόν μέσα στην πόλη, σε ένα κοντινό προάστιο, και ενώ ήταν απογευματάκι και σε λίγο θα βράδιαζε, αφού τακτοποιηθήκαμε, είπαμε να κάνουμε τη βόλτα μας και να γνωρίσουμε την νυχτερινή ζωή της πόλης.


Info for Campers: Camping les Cigales, Avenue de la Her 505, Mandelieu-Siagne, 06210, Frankreich, A8 E80, Έξοδος 40


cannes_galliki_riviera cannes_galliki_riviera_5

Υπέροχη ταξιδιωτική εμπειρία να βρισκόμαστε στις Κάννες και να περπατάμε επάνω στο διάσημο παραλιακό δρόμο της, τον  La  Croisette (Κρουαζέτ) με τους φοίνικες και τα πεντάστερα ξενοδοχεία. Άλλη μια κοσμική πόλη, της γαλλικής Ριβιέρας, μια πόλη των πλουσίων με τα κλασικά γιοτ αραγμένα στις μαρίνες- άραγε πότε τα κινούν;- με το χρήμα να ρέει άφθονο. Η παραλία που βλέπαμε ήταν τεράστια και αμμουδερή. Η όμορφη  βόλτα, μας έβαλε στον πειρασμό να κάνουμε και όμορφα όνειρα, καθώς βλέπαμε τα πάμπολλα σκάφη που ήταν αραγμένα στη μαρίνα. Δωρεάν βόλτα κάναμε, δωρεάν κάναμε όνειρα. Πειράζει; Είναι από αυτά τα όνειρα που τα λέμε όνειρα θερινής νύχτας. Να είχαμε λέει, παίξει στο καζίνο του Μόντε Κάρλο, να είχαμε κερδίσει και τώρα να βρισκόμασταν στο δικό μας σκάφος αραγμένοι στο παλιό λιμάνι των  Καννών…cannes_galliki_riviera_17

Καθώς περπατούσαμε στον δρόμο με τους φοίνικες, στη λεωφόρο La Croisette μας έκανε εντύπωση το πλήθος των ανθρώπων που ήταν συγκεντρωμένο. Οικογένειες με τα παιδιά τους, μεγάλες παρέες με τις κιθάρες τους να κάθονται στην παραλία, τα παιδιά να τρέχουν, πολλοί να κολυμπούν, ενώ άλλοι να έχουν βγάλει τα φαγητά τους και να τρώνε επάνω στο απλωμένο τραπεζομάντηλο. Μα τι ήθελαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι τέτοια ώρα στην παραλία των Καννών; Αυτή είναι η κοσμοπολίτικη πόλη της Κυανής ακτής, της χλιδάτης Γαλλικής ριβιέρας ; Αναρωτιόμασταν…

cannes_galliki_riviera_6 cannes_galliki_riviera_7

Προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι  συμβαίνει καθώς το πλήθος μας παρέσυρε στο κεντρικό λιμάνι της πόλης και τότε αφού μπορέσαμε να συνεννοηθούμε, διαπιστώσαμε πως το βράδυ, που ήταν η αυγουστιάτικη πανσέληνος, η πόλη θα γιόρταζε και είχαν εκδηλώσεις. Σκεφτήκαμε και αστειευόμασταν  μεταξύ μας, λέγοντας πως… αφού δεν βρεθήκαμε  στις Κάννες τον  Μάιο (9-20 Μαΐου) που διοργανώνεται το διάσημο φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών και φυσικά στη γνωστή πασαρέλα των σταρς, βρεθήκαμε τουλάχιστον….  στις γιορτές της πόλης για την πανσέληνο του Αυγούστου. Μπορεί βέβαια να φαίνεται και σε εσάς αστείο, αλλά μπορώ να πω πως σταθήκαμε τυχεροί, να βρεθούμε συμπτωματικά αυτές τις μέρες στις Κάννες, να είναι Αύγουστος και  να έχει πανσέληνο!cannes_galliki_riviera_12Η πανσέληνος σε όλο της το μεγαλείο είχε ήδη ανέβει ψηλά και λαμπύριζαν τα νερά του λιμανιού με το φως της. Ο κόσμος συνωστίζονταν για μια θέση στην προκυμαία και όλοι περίμεναν να αρχίσει η εκδήλωση. Σε λίγο όλα τα φώτα της πόλης έσβησαν και τότε έλαμψε στο απόλυτο σκοτάδι η εξέδρα που είχαν στήσει στο βάθος της θάλασσας. Τότε ακούστηκαν υπέροχοι ήχοι κλασικής μουσικής από τα μεγάλα ηχεία που βρίσκονταν επάνω στην εξέδρα και συγχρόνως από τις βάσεις που ήταν διάσπαρτες μέσα στη θάλασσα εκτοξεύονταν πυροτεχνήματα που κάνανε τη νύχτα μέρα. Πυροτεχνήματα σε θαυμάσιους συνδυασμούς και χρώματα, σε απόλυτο συνταίριασμα με τον ήχο… στον παλμό της μουσικής!  Θαρρείς πως σε κάθε ήχο ξεπετάγονταν και το ανάλογο πυροτέχνημα. Ένα θέαμα καταπληκτικό, ανεπανάληπτο, εξαίσιο! Μια πανδαισία ήχου και φωτός! Μια εμπειρία μοναδική. Σε όλη την ατμόσφαιρα  το «ααααα!!!» του θαυμασμού ήταν το μόνο που μπορούσε να βγει από το στόμα των ανθρώπων, ακούγοντας τα υπέροχες μουσικές νότες να χοροπηδούν μαζί με τις εκρήξεις των πυροτεχνημάτων. Δεν θέλαμε να τελειώσει το θέαμα, αλλά όπως όλα τα ωραία πράγματα τελείωσε και αυτό.cannes_galliki_riviera_13 cannes_galliki_riviera_14Και μετά όλοι ξεχυθήκαμε στους δρόμους της πόλης. Ξεκινήσαμε από τη σκεπαστή αγορά  απ’ όπου ξεκινούν οι μικροί δρόμοι της παλιάς πόλης και περπατήσαμε έως αργά τα μεσάνυχτα. Τα φώτα στις γωνιές των σοκακιών έδιναν μια άλλη εικόνα της πόλης που αναρωτιόμασταν αν βρισκόμασταν στις Κάννες, τη χλιδάτη πόλη της Κυανής ακτής, ή κάπου αλλού. Ο κόσμος και λόγω της φιέστα που είχε προηγηθεί, ήταν τόσος πολύς που πολλές φορές γινόταν το αδιαχώρητο. Ήταν τόσο όμορφα!!cannes_galliki_riviera_15cannes_galliki_riviera_8 Το μόνο για το οποίο  λυπάμαι είναι πως δεν έχω τις κατάλληλες φωτογραφίες για να σας δείξω τις ανεπανάληπτες στιγμές του θεάματος με τα πυροτεχνήματα, γιατί η φωτογραφική μας δεν μπορούσε να εστιάσει καλά στις επανωτές αλλαγές φωτός και σκιάς.  Δεν μας έφτανε όμως μόνο αυτό, αλλά δεν έχω και φωτογραφίες μέσα από την βόλτα μας στη νυχτερινή πόλη, γιατί ήταν τόσο μεγάλος ο ενθουσιασμός μας που μας έκανε να αμελήσουμε να τραβήξουμε φωτογραφίες.


Info: Από τις Κάννες μπορείτε να κάνετε μια μίνι κρουαζιέρα στα Isles de Lerins, που φαίνονται μέσα στον κόλπο, ειδικά στο καταπράσινο νησάκι Σεντ Μαργκερίτ που φυλακίστηκε τον 17ο αι. ο άνθρωπος με το σιδηρούν προσωπείο.


Σαιν Τροπέζ (Saint Tropez)

Τελευταίος προορισμός μας στη γαλάζια ακτή, ήταν το SaintTropez. Και εδώ μας υποδέχτηκε το ίδιο σκηνικό. Δρόμοι με φοίνικες μαρίνες με μικρά και μεγάλα γιοτ, θαλαμηγοί διασημοτήτων, τουριστικά μαγαζιά και πάμπολλα εστιατόρια. Δηλαδή μια άκρως τουριστική πόλη.saint_tropez_galliki_riviera_6

saint_tropez_galliki_riviera_5 Σήμερα βέβαια, τίποτε δεν θυμίζει το μικρό και γαλήνιο ψαροχώρι που ήταν το 1956,  όταν ο σκηνοθέτης Ροζέ Βαντίμ το είχε επιλέξει να γυρίσει τη ταινία του με την Μπριζίτ Μπαρντό «Ο θεός έπλασε τη γυναίκα». Η παρουσία της Μπε Μπε, που ήταν η αγαπημένη ηθοποιός των Γάλλων, έφερε πλήθος τουριστών και θαυμαστών της και έκανε το Σαιν Τροπέ διάσημο που με τα χρόνια  μεταμορφώθηκε σε ένα κοσμοπολίτικο θέρετρο για προσωπικότητες, διανοούμενους και καλλιτέχνες.

    

saint_tropez_ galliki_riviera_8

Παρ’ όλη όμως την παγκόσμια φήμη του, που θα μπορούσε να το έχει  αλλάξει, διακρίναμε στη βόλτα μας πως η μικρή πόλη παρέμεινε γοητευτική και απλή.  Οι περισσότεροι επισκέπτες του ήταν τουρίστες, περπατούσαν μέσα στα γραφικά στενά δρομάκια του, χαζεύοντας τα αναμνηστικά που κρέμονταν στις εισόδους των μαγαζιών.saint_tropez_galliki_riviera_3 Το λιμάνι ήταν γεμάτο με θαλαμηγούς, τα ψαροκάικα ήταν λιγοστά,  οι παραλίες ήταν γεμάτες κόσμο, η ζέστη μεγάλη καταμεσήμερο και μετά από τόσα που είχαμε δει στη γαλλική Ριβιέρα, να σας πω πως το Σεν Τροπέ μου φάνηκε πολύ λίγο.sain_tropez_galliki_riviera_2

Δεν διανυκτερεύσαμε στην πόλη, γιατί έπρεπε να πάμε στον επόμενο προορισμό μας και αφού πήραμε μια καλή γεύση από αυτήν, φύγαμε για να συνεχίσαμε το ταξίδι μας. 


Info for Campers: Στο San Remo υπάρχει και Stell Platz με 10 ευρώ τη διανυκτέρευση (χωρίς ρεύμα)/ Villaggio dei Fiori, Via Tiro a Volo 3, 18038, San Remo.


 

saint_tropez_galliki_riviera_30

Φύγαμε από την περιοχή της γαλλικής Ριβιέρας, γεμάτοι εικόνες και εμπειρίες, που θα μας θυμίζουν αυτόν τον υπέροχο κόσμο και παρόλο που δεν μπορώ να τον φτάσω, μπορώ να πω πως έζησα και πήρα λίγο από τη χλιδή του.

Εάν λοιπόν είστε στη φάση να επιλέξετε τον επόμενο ταξιδιωτικό προορισμό σας, βάλτε τον στη λίστα, ταξιδέψτε και ζήστε και εσείς το όνειρο στη χλιδάτη γαλλική Ριβιέρα, γιατί όλοι δικαιούμαστε να ξεφύγουμε έστω για μια φορά και για μερικές μέρες, από την πεζή καθημερινότητα.

Μαμά Μαρία


Pin it for later

galliki_riviera_pinterest_2

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page