Αποκριάτικες αναμνήσεις!

Callie

Καλησπέρα, Καλησπέρα!!! Το Σ/Κ που περνάμε δεν μπορείτε να πείτε είναι υπέροχο από άποψη καιρού… κι αν το συνδυάσουμε με το γεγονός ότι όλο και κάπου όλοι έχουμε να πάμε λόγω αποκριάς…. τότε μεταμορφώνεται σε ένα υπέροχο Σ/Κ!

Εμένα, που λέτε, πάντα μου άρεσε να μασκαρεύομαι. Από μικρή με θυμάμαι να κλείνομαι στην κρεβατοκάμαρα των γονιών μου και να φοράω τα ρούχα και τα κοσμήματα της μαμάς μου! Τι γούνες, τι τακούνια, τι πουκάμισα… τα πάντα ώστε να γίνομαι μια πραγματική κυρία! Και όλο και έκανα και την εμφάνισή μου στην οικογένεια και αυτοί έσκαγαν στα γέλια με το που με έβλεπαν!!!

Ε, όπως είναι φυσικό, οι συνήθειες αυτές δεν κόβονται και εύκολα. Μέχρι τώρα μου αρέσει να ντύνομαι και να φτιασιδώνομαι και όπως καταλαβαίνετε… είμαι η χαρά του καρναβαλιού. Ωστόσο, καθώς αυτά τα πράγματα θέλουν και παρέα… ομολογώ ότι εκεί μου τα χαλάνε όλοι. Δεν έχω και πολύ υποστήριξη στο θέμα καρναβάλι και έτσι αν δεν έχουμε κάποιο αποκριάτικο κάλεσμα λίγο δύσκολο να ντυθώ μόνη μου!

Ας μην πέφτουμε όμως ψυχολογικά!!! Καρναβάλι έχουμε, απόκριες και φυσικά τα ανθομελάκια δεν θα σας αφήναμε έτσι… όπου γέλιο και χαρά άλλωστε η Βασίλω (βλ. Κάλη) πρώτη!!!

Ξεκινάμε λοιπόν με κάποιες μουσειακές φωτογραφίες μέχρι να φτάσουμε και στο σήμερα. Να πω φυσικά ότι παρόλο που έχω πολλές φώτος από τις απόκριες, ο περισσότερες είναι ασκανάριστες (ουπς, καινούργια λέξη!!!) και έτσι θα αρκεστείτε μόνο σε λίγες! 

Καλίτσα 4 χρονών ντυμένη…. δεν θυμάμαι τι…. (μαμά βοήθεια!) να έχουμε πάει σε λάθος πάρτυ! Ναι, ναι, ο αθεόφοβος ο μπαμπάς μας μάς πήγε σε γιορτή άλλου σχολείου και επειδή βρήκε κάτι φίλους του όταν του ζητήσαμε να πάμε στο δικό μας πάρτυ, μας είπε, «ε, καλά και εδώ μουσική έχει, ωραία είναι, χορέψτε και θα περάσετε τέλεια!» Ναι, ναι, αυτός είναι ώρες, ώρες ο μπαμπάς μας αλλά τι να κάνουμε τον αγαπάμε!!!
  
Καλλίτσα 5 χρονών! Εγώ κυρίες μου δεν χρειάζομαι τις απόκριες για να μασκαρευτώ. Μσκαρεύομαι και ντάλα καλοκαίρι με 40 βαθμούς!!! Αυτά είναι τα ωραία!!!

 

Αααα, τα Ανθομελάκια… με το ροζ η Κάλη ντυμένη Ιουλιέτα και με τα γαλάζια η Κατερίνα ντυμένη Γαλάζιος Δούναβης (μα που τις βρίσκουν αυτές τις ονομασίες,χιχι)! Αυτές οι στολές μας ακολούθησαν για πολλά χρόνια! Ποιότητα άλλο πράγμα… αφού ήθελα να σκιστούν μπας και πάρω καμιά καινουργια και δεν έλεγαν να χαλάσουν! Αλήθεια τι να απέγιναν; (Μαμά;;;;;)

 

Ακόμη μία απόδειξη ότι ντυνομουν όπου στεκόμουν !Πασχαλινό γλέντι στο χωριό και η ατραξιόν της βραδιάς έτοιμη για όλα! Η γιαγιά είχε μια βαλίτσα με κάτι παλιά ρούχα και εγώ όποτε πήγαινα όλο και κάτι φορούσα!  Η κάλτσα όμως μέχρι την γάμπα φοβερή, δεν μπορείτε να πείτε;;;
Και κάπου εδώ κάνω ένα μεγάλο βήμα όπου φτάνουμε στην εφηβεία να είμαι ντυμένη… πάλι δεν θυμάμαι τι… στολή από το καρναβάλι της Ξάνθης (δανεισμένη από την ξαδέρφη μου) με καπέλο που έχω πάρει από την Ιταλία και κατά διαβολική σύμπτωση έχει το ίδιο χρώμα με την στολή!!! Α, καλά!!!

Ελπίζω να σας έκανα να γελάσατε!!! Θα ακολουθήσει και δεύτερο μέρος αποκριάτικων αναμνήσεων! Έως όμως τότε, ντυθείτε, γελάστε και ξεχάστε για λίγο τις δυσκολίες και τους απλήρωτους λογαριασμούς! 

Και μην ξεχνάτε: Μια ζωή την έχουμε, αν δεν την γλεντήσουμε .. τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε…. και πάει λέγοντας το άσμα!!!

Πολλά αποκριάτικα φιλιά!!!
Callie

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page