«Αψού! Γείτσες»… με Clinofar!

Callie
Ενάμιση μήνας πέρασε από την έναρξη της νέας χρονιάς και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει σχεδόν ούτε μία οικογένεια (τουλάχιστον από αυτές που ξέρω) που να μην έχει πέσει στο κρεβάτι με ίωση ή κρύωμα έστω και ένα μέλος της. Έχω ακούσει για γαστρεντερίτιδες, στοματίτιδες, ιώσεις, βήχα, Η1Ν1, και όλα πάντα σε συνδυασμό με ένα ξεγυρισμένο συναχάκι. Ακόμα και ο άντρας μου που αυτές τις ημέρες ταλαιπωρείται από επιπεφυκίτιδα, το βηχαλάκι και το συναχάκι του το έχει! Ο καιρός μπορεί, άλλωστε, να ενδείκνυται για βόλτες αλλά είναι ό,τι πρέπει και για ιώσεις!

 
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την μαμά μου να μου λέει: «Πάλι συναχώθηκες, Κάλη;». 
Αααα, εγώ με το συνάχι είχα πολύ καλές σχέσεις! Αχώριστοι φίλοι όλο το χειμώνα όπως και την άνοιξη λόγω αλλεργικής ρινίτιδας… για να μην ξεχνιόμαστε! Εγώ και το χαρτομάντιλο ήμασταν έναΌσο για την γκρίνια της μαμάς μου δεν λέγεται… συνέχεια μου έλεγε ότι ντύνομαι πολύ ελαφριά και κρυώνω. Εγώ πάλι περισσότερο σαν κρεμμύδι ένιωθα με το φανελάκι να με ακολουθεί… μέχρι και σήμερα! Το μόνο καλό σε όλη την υπόθεση είναι ότι σπάνια σήκωνα πυρετό και έτσι την περνούσα «ελαφρά» που λένε!
 
Και να ’μαστε εδώ, 20 χρόνια σχεδόν μετά, να βλέπω στην κόρη μου… τον εαυτό μου! Η Μελίτα μου από βρεφάκι δεν έχει σηκώσει ποτέ πυρετό (εντάξει, μόνο μία φορά!). Το μόνο που την ταλαιπωρεί κατά καιρούς (και αυτό ευτυχώς όχι πολύ συχνά) είναι το συνάχι. Συνήθως το βράδυ ξυπνάει μέσα στη νύχτα με μπουκωμένη μύτη και έντονο κλάμα αφού δεν μπορεί να αναπνεύσει (της πέφτει και η πιπίλα!) και δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί! Έτσι καταλαβαίνουμε ότι αρρώστησε… αλλά ευτυχώς είναι τόσο συνεργάσιμη η μικρή μου!
 
Αν και για τον εαυτό μου έχω μάθει πια τι πρέπει να κάνω σε περίπτωση που μπουκώσει η μύτη μου και έχω βήχα… σαν πρωτάρα μαμά και με ένα μωράκι στην αγκαλιά, φαντάζομαι ότι κι εσείς το πρώτο που θα κάνατε είναι να πάρετε τον γιατρό σας τηλέφωνο! Έτσι έκανα κι εγώ. 
 
-Γιατρέ, τι φάρμακο δίνουμε  σε περίπτωση συναχιού; 
Το μόνο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις είναι φυσιολογικός ορός, ήταν η απάντησή του (είναι απόλυτος όσον αφορά στα φάρμακα και στη σωστή τους χρήση, ο άτιμος!)   
 
-Μμμμ, μήπως κανένα παυσίπονο για να νιώσει καλύτερα;  

-Όχι παυσίπονο ή άλλο σιρόπι… μόνο
εάν έχει πυρετό πάνω από 38,2!
 

Έτσι, κατέληξα να βρίσκομαι στο ίδιο στρατόπεδο με τον φυσιολογικό ορό.  Εγώ και το Clinofar απέναντι στην μπουκωμένη μύτη!

 Τον πρώτο καιρό τα πράγματα ήταν σαφώς πιο εύκολα. Σαν μωράκι η Μελίτα δεχόταν σχετικά εύκολα τον φυσιολογικό ορό και έτσι δεν είχαμε κλάματα και κλωτσιές. Όσο περνούσε, ωστόσο, ο καιρός η αντίδρασή της γινόταν όλο και πιο έντονη. Ποιο παιδάκι άλλωστε θέλει να του βάζουν μια αμπούλα στη μύτη και να του ρίχνουν νερό… ενώ είναι και άρρωστο; Μετά τα δύο χρόνια βέβαια που έμαθε να φυσάει τη μύτη της, κατάλαβε ότι η υγροποίηση του εσωτερικού της μύτης τη βοηθάει να τη φυσήξει πιο εύκολα και έτσι ευτυχώς έγινε πολύ πιο δεκτική! Έχοντας φυσικά σαν σύμμαχο και τον ρινικό αποφρακτήρα Clinofar, το συνάχι βρήκε τον δάσκαλό του!
 
Oι αμπούλες μου φάνηκαν χρήσιμες και σε μία ακόμα περίπτωση! Η Μελίτα, εκτός από το συναχάκι, είχε να αντιμετωπίσει τέσσερις φορές μέχρι τώρα διάφορα μικρόβια και ιούς στο μάτι της! Κάποιοι λένε ότι οι γαλανομάτηδες είναι επιρρεπείς… εγώ απλά λέω ότι έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε σχέση με άλλα παιδιά! Τι πιο φυσικό, λοιπόν, από το να καθαρίζουμε τα ματάκια της (φυσικά πάντα σε συνδυασμό με την αγωγή του οφθαλμίατρου) με τις αμπούλες αποστειρωμένου φυσιολογικού ορού Clinofar! 

Η αλήθεια είναι ότι κατά καιρούς πολλοί μου πρότειναν να αλλάξω τις αμπούλες με το μεγάλο μπουκάλι του φυσιολογικού ορού για μεγαλύτερη ευκολία. Ωστόσο (παρόλο που το αγόρασα) τελικά αποφάσισα ότι δεν τις αλλάζω για καθαρά πρακτικούς λόγους! Για να δούμε, λοιπόν, γιατί τις προτιμώ:
 
1) Είναι μικρές και πρακτικές. Χωράνε σε τσάντα, νεσεσέρ… ακόμα και σε πορτοφόλι. 
2) Είναι μίας χρήσης και έτσι δεν ανησυχώ εάν έχει λήξει το μεγάλο μπουκάλι.
3) Δεν είναι «επιθετικές» στα μάτια της Μελίτας όσο η μεγάλη συσκευασία – μπουκάλι.
4) Μπορούν να χρησιμοποιηθούν άνετα (αφού τις έχω μόνιμα στην τσάντα μου)
5) Τις χρησιμοποιώ ακόμα και σε περίπτωση γδαρσίματος ή επιφανειακού χτυπήματος ως καθαριστικό
Για το μόνο που δεν τις έχω χρησιμοποιήσει είναι για τα αυτιά, καθώς στην οικογένειά μας δεν έχουμε ιστορικό ευπάθειας στα αυτιά. Ευτυχώς, γιατί έχω
ακούσει ότι ο πόνος του αυτιού δεν παίζεται!
 
Ξέχασα, επίσης, να σας πω ότι οι αμπούλες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιατρικής τσάντας της Μελίτας, η οποία είναι είτε «γιατό Μάνο» (βλ. γιατρός Μάνος) είτε «άλλωτη» (βλ. άρρωστη) τουλάχιστον 20 φορές την ημέρα! Μετά από το δώρο που της έκανε η κουμπάρα μου Εύη τα Χριστούγεννα έχουμε βρει τον μπελά μας. Η διάγνωσή της ποικίλλει από «Κάλια» (βλ. χάλια)… έως «Μαμά, μάτι όκινο» (βλ. μάτι κόκκινο). Ευτυχώς όμως ακόμα και γι’ αυτό έχω τις αμπούλες χιχι… τη
γλιτώσαμε και φέτος!

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Και καθώς, ευτυχώς αυτές τις ημέρες, περνάμε μια φάση νηνεμίας και η Μελίτα έχει μύτη ανοιχτή και καθαρή… κρατάμε τις αμπούλες με τον αποστειρωμένο φυσιολογικό ορό στο φαρμακείο μας για ώρα ανάγκης! 
 
Γιατί όσο και να λέμε αχρείαστες να ‘ναι… με μικρό παιδί σίγουρα θα μας είναι χρήσιμες για τα επόμενα τουλάχιστον δέκα χρόνια! 
Εσείς, αλήθεια, τη γλιτώσατε φέτος με τις ιώσεις ή ακόμα σας ταλαιπωρούν;
 
Callie