Ταξίδι στη Βουδαπέστη μέσα από τις σελίδες του ημερολογίου μου

mama Maria
Πέρασε το καλοκαίρι και έγινε ανάμνηση. Οι αναμνήσεις όμως καλά είναι να καταγράφονται για να μένουν για πάντα. Έτσι και εγώ είπα να γράψω τις θύμισές μου από το ταξίδι μας στην Βουδαπέστη και να τις μοιραστώ μαζί σας. Να εξομολογηθώ όμως πως τα θυμάμαι όλα τόσο καλά επειδή κρατούσα ημερολόγιο και τώρα έρχομαι να ξεφυλλίσω αυτές τις σελίδες του ημερολογίου μου, μαζί σας.
 

Βασικά όμως σκοπός μου δεν είναι μόνο η καταγραφή των αναμνήσεών μου και τα αξιοθέατα από το ταξίδι, γιατί μπορεί αυτά να τα βρει κανείς και από το ίντερνετ ή και να έχει πάει και ο ίδιος το ταξίδι αυτό, αλλά να παραθέσω στοιχεία προετοιμασίας, διαμονής και ταξιδιωτικές οδηγίες, εάν κάποιος θέλει να πάει μόνος του και έχει επιλέξει ως τρόπο διαμονής το κάμπινγκ. 

Εδώ πρέπει να πω ότι ενδεχομένως να βρείτε λίγο λεπτομερή την περιγραφή…. αλλά τι να κάνουμε που οι τροχοσπιτάδες διψάνε για τέτοιες λεπτομέρειες καθώς τους γλυτώνουν από μεγάλη ταλαιπωρία!!

Η προετοιμασία του ταξιδιού            
Οι προετοιμασίες  για το ταξίδι πολλές και κουραστικές. Κατ’ αρχήν, έπρεπε να δούμε τα δικά μας απαραίτητα έγγραφα που έπρεπε να έχουμε. Όπως διαβατήρια, ταυτότητες νέου τύπου και κάρτα ασφάλισης υγείας για το εξωτερικό. Η κάρτα αυτή βγαίνει από τον ασφαλιστικό φορέα που ανήκει ο καθένας, αφού προηγουμένως κάνει την αίτησή του στο ταμείο του. Όσο  για την έκδοση του διαβατηρίου, πρέπει να πληρώσει το παράβολο στην Εφορία, που είναι 83 ευρώ κατ’ άτομο και να βγάλει φωτογραφίες ειδικές για διαβατήριο. Αυτά
τα προσκομίζει στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του μαζί με την ταυτότητά του και σε πέντε μέρες θα έχει το διαβατήριο στα χέρια του.           
Μετά αρχίζουν οι προετοιμασίες για το όχημα, όπως ασφάλεια, πράσινη κάρτα, για την οποία πρέπει να έχεις προνοήσει να την ζητήσεις από την ασφαλιστική εταιρεία που έχεις ασφαλισμένο το όχημά σου, να έχεις περάσει ΚΤΕΟ, να έχεις κάρτα καυσαερίων και φυσικά να έχεις κάνει γενικό έλεγχο του αυτοκινήτου σου.             
 
Συγχρόνως έχεις αρχίσει και να τακτοποιείς το αυτοκινούμενο, όπως υγραέρια, υγρά τουαλέτας, καθαρισμό δεξαμενής, και επιπλέον τοποθετείς τα ρούχα σου, τα τρόφιμα, τους χάρτες, τις φωτογραφικές ,την βιντεοκάμερα (μην ξεχάσετε να πάρετε κασέτες) και
φυσικά το laptop.
 
 
Ταυτόχρονα με όλα αυτά έπρεπε να περνάμε ώρες ατελείωτες μέσα στο ιντερνέτ, ώστε να προγραμματίσουμε το ταξίδι μας. Ο προγραμματισμός γίνεται βάσει κάποιων παραμέτρων. Αφού ξέρεις πόσες μέρες θα διαρκέσει το ταξίδι σου, πόσα χιλιόμετρα θα διανύσεις και φυσικά πόσα χρήματα θα ξοδέψεις, ξεκινάς την αναζήτηση για το ποιες πόλεις θα επισκεφτείς. Μετά έρχεται η σειρά της διαμονής, σύμφωνα με τις πόλεις και την διάρκεια του ταξιδιού σου, πού θα διανυκτερεύσεις.  
Έτσι  λοιπόν ξεκινά μια νέα αναζήτηση.  Ώρες για να βρεις τα κατάλληλα site που θα σου δίνουν τιμές για τα κάμπινγκ, τοποθεσία, χάρτες, να είναι καλό και κοντά εκεί που θέλεις. 
Εγώ βρίσκω καλές πληροφορίες στο site Camping info (http://el.camping.info/) το οποίο είναι στα ελληνικά, διαθέτει πολλούς καλούς χάρτες και είναι πολύ εύχρηστο.
 
Έχω βέβαια και βιβλία, όπως Adac, Asci, και το καταπληκτικό Camper Stop που σου παραθέτει τόπους στάθμευσης με ένα μικρό αντίτιμο.   
Τα Camper Stop δεν είναι κάμπινγκ, είναι χώρος στάθμευσης  που σου παρέχει ρεύμα, νερό και σου δίνει την δυνατότητα να αδειάσεις την τουαλέτα σου και τα βρώμικα νερά.  
 

Η διαδρομή και άλλες χρήσιμες πληροφορίες

Μετά από τον γολγοθά των προετοιμασιών, επιτέλους ήρθε η μέρα που θα ξεκινούσαμε το ταξίδι μας. Τα χιλιόμετρα πολλά έως την Βουδαπέστη. Η απόφασή μας ήταν να διασχίσουμε τα Σκόπια, να μπούμε στη Σερβία και η πρώτη μας στάση να είναι μετά το Βελιγράδι.

Έτσι  λοιπόν μια μέρα του Αυγούστου ξεκινήσαμε. Ο καιρός μας ευνόησε, γιατί είχε μια ελαφριά συννεφιά με ένα αεράκι δροσερό, μετά από αρκετές ημέρες καύσωνα, που μας είχες ταλαιπωρήσει τις δυο τελευταίες μέρες και είχε φθάσει τους 40  βαθμούς Κελσίου. Η διαδρομή έως τα σύνορα των Ευζώνων χωρίς τίποτε το ιδιαίτερο, οι δε υπάλληλοι του τελωνείου γελαστοί μας ευχήθηκαν καλό ταξίδι. Χωρίς αργοπορία, αν και είχε πολλά αυτοκίνητα και μετά τον έλεγχο των διαβατηρίων και της πράσινης κάρτας μπήκαμε στο κράτος των Σκοπίων

Το πρόγραμμα έλεγε πως θα περάσουμε την FYROM τράνζιτ και θα μπούμε στην Σερβία ως το μεσημέρι.

Το πρώτο που κάναμε ήταν να κάνουμε συνάλλαγμα στα ανταλλακτήρια που υπάρχουν στα σύνορα, ώστε να έχουμε χρήματα για τα διόδια και πριν βγούμε στην Σερβία φουλάραμε πετρέλαιο. Στην FYROM το 1 ευρώ είναι 116 δηνάρια. Τα διόδια κοστίζουν 9,82 ευρώ.
Η FYROM φτωχή χώρα, δεν έχει να επιδείξει τίποτε, τουλάχιστον οδηγώντας στον εθνικό δρόμο της. Μεγάλο κομμάτι του δρόμου είναι καινούργιος αυτοκινητόδρομος, ειδικά πριν από τα Σκόπια, αλλά και ένα μεγάλο κομμάτι στο βουνό, είναι παλιός δρόμος με στροφές, αλλά ωραία διαδρομή. 
Περάσαμε τα σύνορα της FΥROM με την Σερβία σχετικά εύκολα και γρήγορα και πήραμε τον δρόμο προς το Βελιγράδι. Η Σερβία έχει διόδια και στο σύνολο της διαδρομής μέχρι και τα σύνορα της Ουγγαρίας, τα διόδια είναι 18,5 ευρώ. Ουσιαστικά ο δρόμος της Σερβίας είναι μία ευθεία.  
Το βράδυ μας βρήκε έξω από το Βελιγράδι και παρά τις νουθεσίες μου να μείνουμε σε ένα κάμπινγκ 10 χιλ. από το Βελιγράδι, ο ενθουσιασμός του άνδρα μου ήταν τόσος μεγάλος που δεν
σταματούσε με τίποτα. Όμως ενώ εγώ δεν μπόρεσα να τον σταματήσω η κούραση από μόνη της τον σταμάτησε και γιατί φυσικά φθάναμε στο επόμενο κάμπινγκ που είχαμε το στίγμα του. Περάσαμε το Novi sad και 40 χιλ μετά κάναμε παράκαμψη στην μικρή πόλη Feketic. Ήταν 11 το βράδυ ήδη. Μόλις αφήσαμε τον αυτοκινητόδρομο μας περίμενε μια έκπληξη. Ένα περιπολικό μας σταμάτησε και οι αστυνομικοί μας ζήτησαν διαβατήρια. Μπορώ να πω πως τρομοκρατηθήκαμε λίγο, γιατί ήταν αργά, αλλά μετά τον έλεγχο και αφού είδαν στο GPS τον προορισμό μας, μας  καληνύχτισαν και φύγαμε. Φτάσαμε σχετικά εύκολα στο κάμπινγκ.  
Τα στοιχεία του κάμπινγκ είναι τα εξής: (Camping and motel Pipacs, Marsala Tita 62 str, 24323 Feketic, Σερβία). Η τιμή του 10 ευρώ!!!!!
Ήταν ένα μικρό μοτέλ, που η αυλή του ήταν διαμορφωμένη σε κάμπινγκ, όμορφο και περιποιημένο.  
Είχε και ένα γήπεδο τένις.
Το πρωί απολαύσαμε ένα γερό πρωινό κάτω από τα δένδρα που μας έκανε να ξεκινήσουμε με γεμάτες μπαταρίες και όρεξη για την συνέχεια του ταξιδιού μας και φυσικά γεμάτοι ικανοποίηση γιατί το επιλέξαμε και δεν μείναμε σε ένα από τα πολλά πάρκινγκ του αυτοκινητόδρομου, που μένουν τα φορτηγά και πολλά Ι.Χ.    
 
Η μέρα ήταν ωραία! Λαμπρός ήλιος με αραιά σύννεφα, αλλά και ζέστη.  Περάσαμε τα σύνορα της Σερβίας με αρκετό μποτιλιάρισμα και μάλιστα μας έκαναν έλεγχο στο εσωτερικό του αυτοκινούμενου και στα διαβατήρια και μπήκαμε στην Ουγγαρία.
Το πρώτο που κάναμε  αμέσως, ήταν να προμηθευτούμε την VINIETTA (η τιμή της 11,50 ευρώ)  που σου δίνει την δυνατότητα να κινείσαι στους αυτοκινητόδρομους της Ουγγαρίας (η
Ουγγαρία δεν έχει διόδια) και να κάνουμε συνάλλαγμα (ισοτιμία νομίσματος 1 ευρώ = 2,60 f).    

Η διαδρομή τέλεια! Ευρωπαϊκή! Ο Ε75 ή Μ1 δρόμος με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση με διάζωμα στην μέση καλά ασφαλτοστρωμένος με καθαρή διαγράμμιση. Δεξιά και αριστερά απέραντα χωράφια σπαρμένα με καλαμπόκι και ηλιόσπορους ή συστάδες δένδρων.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής οι σκέψεις μου πολλές και διάφορες. Ο νους μου γύρισε στα παλιά, όταν με το τροχόσπιτό μας και τα παιδιά μας κάναμε την ίδια διαδρομή πηγαίνοντας να επισκεφτούμε την Βουδαπέστη το 1987. Τι ωραία χρόνια και τι ωραίες αναμνήσεις!
Όταν ξεκίνησα να γράφω την ανάρτηση αυτή, στο μυαλό μου μπήκε η ιδέα πως ήτανε πολύ νοσταλγικό να παραθέσω και κάποιες φωτογραφίες από το ταξίδι εκείνο και να τις δούμε όλοι μαζί. 

1987 Ο ενθουσιασμός μας ήταν εμφανής!!!

Φτάσαμε στην Βουδαπέστη εύκολα, αφού ο δρόμος ήταν ουσιαστικά μια ευθεία και μικρή η απόσταση από τα σύνορα της Σερβίας (170 χιλ.). 

Κατευθυνθήκαμε αμέσως σύμφωνα με τον προγραμματισμό του GPS στο πρώτο κάμπινγκ  που ήταν μέσα στην πόλη (camping Haller, Obester utca 2 str. 1097, Budapest). Μεγάλο, αλλά χωρίς δένδρα. Έπρεπε να είσαι μέσα στον ήλιο.  

Έτσι πήγαμε στην δεύτερη επιλογή μας πάλι μέσα στην πόλη (Bikercamp Camping es Pansion Budapest, Benyovszky Moric 40 str., 1089, Budapest). Αυτό ήταν μικρό, όμορφο μέσα σε αυλή σπιτιού ,ασφαλές, αλλά μόνο για σκηνές και μηχανόβιους γιατί η είσοδός του ήταν μικρή. Έτσι αποφασίσαμε να πάμε στην τρίτη επιλογή μας (είχαμε 5 επιλογές) λίγο πιο μακριά 8,5 χιλ. από το κέντρο της πόλης (Arena Camping Budapest, Pilisi 7 str., 1106 Budapest, GPS: N 47° 30΄15. 35΄΄ Ε 19°09΄30. 47΄΄). Κοστίζει περίπου 20 ευρώ η διανυκτέρευση.

Περιττό να πω ότι χωρίς το GPS είναι πολύ δύσκολο και δεν μπορείς να κάνεις άνετα και γρήγορα όλες αυτές τις μετακινήσεις.

Με μεγάλη ανακούφιση επιλέξαμε την θέση μας και αράξαμε, απολαμβάνοντας την δροσιά των μεγάλων δένδρων. Ήταν ήδη 6 το απόγευμα και η επιλογή μας να ξεκουραστούμε και να απολαύσουμε το γεύμα μας η καλύτερη!!         

Η πόλη της Βουδαπέστης μέσα από τα δικά μας μάτια

Το πρωί μας βρήκε ξεκούραστους και γεμάτους ενέργεια. Ο ήλιος είχε βγει αλλά εμάς δεν μας έβρισκε χάρη στα μεγάλα δένδρα του κάμπινγκ. Αραιά συννεφάκια έπαιζαν με το μπλε του ουρανού. Καφεδάκι, πρωινό καλό, προορισμοί στο GPS και κατά τις 10 το πρωί ξεκινήσαμε. Πρώτος προορισμός η Γέφυρα των Αλυσίδων (Szechenyi lanchid) απόσταση 8,8 χιλ. από το κάμπινγκ. 
Η γέφυρα ολοκληρώθηκε το 1848 και ήταν το πρώτο σταθερό πέρασμα μεταξύ Βούδας και Πέστης. Στις δύο πλευρές της υπάρχουν δύο πύργοι οι οποίοι στηρίζουν τις τεράστιες αλυσίδες από τις οποίες πήρε και το όνομά της. 
Η κίνηση στους δρόμους μεγάλη, οι ταχύτητες μεγάλες, αλλά εμείς κινούμασταν στα όρια με τους λεωφορειοδρόμους με το μηχανάκι μας και δεν μας έπιανε το μποτιλιάρισμα. Τα μηχανάκια που κινούνται στην Βουδαπέστη είναι ελάχιστα.
Η Βουδαπέστητο διαμάντι του Δούναβη, είναι μια θαυμάσια πόλη, με αξιοθέατα και
μουσεία  για να επισκεφτείς και από τις δυο όχθες του ποταμού. Προήλθε από την ένωση δύο πόλεων της Βούδας και της Πέστης το 1860.  Το πιο πολυφωτογραφημένο σημείο της Βούδας είναι το Ανάκτορο των Αψβούργων, που έζησε επί 40 χρόνια η Μαρία Θηρεσία, με το Πύργο των Ψαράδων και την εκκλησία του Matyas. Ακριβώς απέναντι στην Πέστη στέκει αγέρωχο το Κοινοβούλιο, που η Πύλη του είναι αντίγραφο του Βρετανικού κοινοβουλίου. Τα σημεία αυτά ενώνονται με την Γέφυρα των Αλυσίδων
Πρώτος σταθμός μας επομένως η συνοικία του Κάστρου. Μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, η μεσαιωνική πόλη της Βούδας, οικοδομήθηκε γύρω από ένα κάστρο που είχε κτίσει ο βασιλιάς Βέλας ο Δ’, τον 13αι. 

Βρίσκεται σε ένα λόφο 170 μέτρα πάνω από τον Δούναβη. Στον λόφο αυτόν δεσπόζει το ΒασιλικόΑνάκτορο, που κτίστηκε τον 18 αι. από την Μαρία Θηρεσία και σήμερα στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη και το Ιστορικό Μουσείο

1987: Αγκαλιές γεμάτες αγάπη και ευτυχία!!!!!  
Τι άλλο μπορείς να δεις στον λόφο;

Τον ναό Matyas.  Ο ναός αυτός κτίστηκε το 1470 από τον βασιλιά Matyas και εδώ γίνονταν οι στέψεις των βασιλέων. Η επίσκεψη στο εσωτερικό του ναού έχει εισιτήριο και συγκεκριμένες ώρες επίσκεψης.  
Το πιο γνωστό όμως αξιοθέατο είναι ο Πύργος των Ψαράδων, που από τους πυργίσκους του έχεις την πιο γραφική θέα της Πέστης. Χτίστηκε το 1895 ως φόρο τιμής στην συντεχνία των ψαράδων. 
1987 Με θέα τον Δούναβη
1987, Αξέχαστα, όμορφα παιδικά χρόνια! (η Κathy και η Callie μικρούλες!)

Ζέστη, κόσμος πολύς, κούραση, αλλά όλα αυτά τα ξεχνάς έχοντας στα πόδια σου τον Δούναβη με τις γέφυρες και την φωτογραφική μηχανή στα χέρια σου, να μην ξέρεις πόσες φωτογραφίες τράβηξες και που θα πας για να βγάλεις τις καλύτερες. 

Σας προτείνω ανεπιφύλακτα μια βόλτα στο Δούναβη με πλοίο τη νύχτα, κάτω από το φως του φεγγαριού και μ’ ένα ποτό στο χέρι. Η βόλτα διαρκεί μία ώρα και σας αρκεί για να θαυμάσετε τα αξιοθέατα της Βουδαπέστης, που φωταγωγημένα και στις δύο όχθες του ποταμού είναι απίστευτα όμορφα. 

Πατήστε εδώ για να αγοράσετε online τα εισιτήριά σας.
Τα αξιοθέατα πολλά, ο ήλιος καυτός κι εσύ ζητάς κάτι δροσερό και το βρίσκεις στα πολλά καφέ που υπάρχουν στην οδό των Λόρδων.  
Μετά κατηφορίζεις έχοντας αποκομίσει τις πιο όμορφες εμπειρίες και τις πιο όμορφες φωτογραφίες. Το απόγευμα μας βρήκε να βολτάρουμε στον πιο πολυσύχναστο πεζόδρομο της πόλης, στη Vaci utca.

Για αιώνες η οδός Vaci utca υπήρξε το κέντρο του εμπορικού κόσμου της Ουγγαρίας και σήμερα είναι πολύ απλά η ψυχή και η καρδιά της Βουδαπέστης.
Υπάρχουν καταστήματα που πωλούν είδη, όπως τσάντες, μαξιλάρια, χαλιά, τραπεζομάντιλα με κεντήματα χειροποίητα ή και μηχανής. Είναι τα ιδιαίτερα σουβενίρ της Βουδαπέστης. 
Διαπίστωσα  πως τα μικρά καταστήματα ήταν λίγα. Τα περισσότερα ήταν οι γνωστές αλυσίδες των μεγάλων εταιριών.  
Όμως τα καφέ και τα εστιατόρια έδιναν έναν όμορφο τόνο στην ατμόσφαιρα μαζί με το πολύβουο πλήθος.Ο πεζόδρομος αυτός φτάνει ως τη γέφυρα της Ελευθερίας.
και την κεντρική αγορά της Βουδαπέστης, όπου αμέτρητοι πάγκοι με φρούτα, λαχανικά, ψάρια, σαλάμια και τυριά, φιγουράρουν και περιμένουν τους αγοραστές. 
Via http://en.wikipedia.org/wiki/File:Budapest_great_market_hall.jpg

Εκείνο που θα ήθελα να σημειώσω είναι πως στην πόλη, βρέχουν τους δρόμους με υδροφόρες για δροσιά και για να μην υπάρχει σκόνη. Μου έκανε εντύπωση γιατί είναι κάτι που έχει εκλείψει από την Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Την επόμενη μέρα το πρωί βάλαμε προορισμό την πλατείαΗρώωνΑξιοθέατο με
μεγάλη τουριστική δύναμη!
Ήδη είχε μεσημεριάσει και ο ήλιος καυτός. Όμως οι τουρίστες είτε με τα πούλμαν είτε με τα ανοιχτά λεωφορεία διαδρομών (hop on-hop off), είτε με τα πόδια, ήταν μιλιούνια. Ο ευκολότερος και ο πιο ξεκούραστος τρόπος  για να δει κανείς όλα τα αξιοθέατα της πόλης και μάλιστα όταν δεν έχει πολλές μέρες στη διάθεσή του, είναι να ανεβεί σε ένα λεωφορείο hop on-hop off. Οι στάσεις είναι πολλές. Εσείς δεν έχετε παρά να επιλέξετε από τη διαδρομή ποια αξιοθέατα θέλετε να δείτε και να κατεβείτε στην αντίστοιχη στάση. Μόλις τελειώσετε με την ξενάγησή σας ανεβαίνετε στο επόμενο λεωφορείο για να συνεχίσετε την βόλτα σας ή να δείτε το επόμενο αξιοθέατο της επιλογής σας. 
Μπορείτε να δείτε διαδρομή του λεωφορείου αλλά και να κλείσετε τα εισιτήρια σας από εδώ.
Η Βουδαπέστη διαθέτει μετρό, τραμ, και λεωφορεία εντός της πόλης. Καλή και οικονομική λύση για τη μετακίνησή σας θα ήταν η αγορά εισιτηρίου τριών ημερών που ισχύει για όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης. 
Όμως, με την αγορά μιας κάρτας 24 ή 72 ωρών(Budapest Card) μπορείτε να έχετε ελεύθερη χρήση όλων των μέσων μαζικής μεταφοράς, ξεναγήσεις με τα πόδια στα αξιοθέατα με ξεναγό, είσοδo στα λουτρά, ελεύθερη είσοδο σε 8 μουσεία όπως επίσης και πολλές εκπτώσεις σε εστιατόρια και αξιοθέατα
Περισσότερες λεπτομέρειες στην πλατφόρμα του Ανθομέλι σε συνεργασία με το Ticket Bar.

Μια μεγάλη πλατεία που στο κέντρο της βρίσκεται το μνημείο της χιλιετίας.  Το μνημείο έγινε για τα χίλια χρόνια της κατάκτησης του βαθυπέδου των Καρπαθίων από τους Μαγυάρους. Στην κορυφή της κολώνας ύψους 36 μέτρων βρίσκεται το άγαλμα του αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος υποτίθεται εμφανίστηκε στον Αγ. Στέφανο και του προσέφερε το στέμμα. 

Στην βάση οι επτά βασιλείς που απεικονίζουν τις επτά φυλές που εγκαταστάθηκαν στην Ουγγαρία.  Από την μία πλευρά της πλατείας το μουσείο Καλών Τεχνών
και από την άλλη το Μέγαρο Τέχνης
Πίσω από την πλατεία εκτείνεται μεγάλο πάρκο που σε μία τεχνητή λίμνη 
 βρίσκεται το κάστρο Vajdahunyad
 που έγινε κι αυτό για τον εορτασμό της χιλιετίας. 

Στο πάρκο με τα πανύψηλα δένδρα συμβαίνουν διάφορα. Εμείς πετύχαμε φωτογράφηση νιόπαντρου ζευγαριού, που στα πόδια της νύφης ένας ιππότης υποκλινόταν. 

Εδώ υπάρχει και ο ζωολογικόςκήπος της πόλης που λειτουργεί πάνω από 130 χρόνια και είναι από τους καλύτερους της Κ. Ευρώπης.

1987, η μαμά με τα κορίτσια της
1987, ο μπαμπάς με τα κορίτσια του

Επίσης υπάρχουν και τα φημισμένα λουτρά Szechnyi που άνοιξαν το 1913 και είναι ένα συγκρότημα από εσωτερικές και υπαίθριες πισίνες με θερμά και ιαματικά λουτρά.

Via http://en.wikipedia.org/wiki/File:Szecskacivertanlegi2.JPG

Ένας χώρος που τα περιέχει όλα και για να τα επισκεφτείς πρέπει τουλάχιστον να αφιερώσεις μία ολόκληρη μέρα.

Το δάκτυλό μου δείχνει την πλατεία των ηρώων, μπροστά εκτείνεται η οδός Αntrassy, καταλήγει στον ναό Αγ. Στεφάνου (Πέστη) και αφού περάσουμε τον Δούναβη, καταλήγουμε στον λόφο με το Βασιλικό Ανάκτορο και τον Πύργο των Ψαράδων (Βούδα)
Από την πλατεία ξεκινάει η πιο μακριά και φαρδιά λεωφόρος της πόλης που καταλήγει στη γέφυρα των αλυσίδων.
Δεντροφυτεμένη και από τις δύο πλευρές με κτήρια στιβαρά και γεμάτα μνήμες.
Η πιο αριστοκρατική λεωφόρος, ονόματι Andrassy str, γεμάτη εστιατόρια, θέατρα, μουσεία και καταστήματα ακριβών ειδών.
Στην οδό αυτή είναι και το σπίτι του  μεγαλύτερου Ούγγρου συνθέτη του Φραντς Λιστ, το οποίο είναι μουσείο και υπάρχουν τα έπιπλά του, το πιάνο και οι παρτιτούρες του.Επίσης στον αριθμό 60 υπάρχει ένα ιδιαίτερο μουσείο, γνωστό ως Σπίτι του τρόμου που εκθέτει την φρίκη των καθεστώτων των ναζί και των σοβιέτ.

Πατήστε εδώ και με το εισιτήριο που θα αγοράσετε θα ξεναγηθείτε στο εσωτερικό του Εβραϊκού Μουσείου αλλά και σε πολλά άλλα σημεία σχετικά αυτό (συναγωγή, μνημείο). 

Στη λεωφόρο αυτή, βρίσκεται η κρατική λυρική σκηνή, γνωστή ως Όπερα της Βουδαπέστης,

Ένα νεοαναγεννησιακό αριστούργημα κτισμένο το 1884 όταν τα χρήματα δεν αποτελούσαν πρόβλημα. Το εσωτερικό είναι γεμάτο χλιδή και μεγαλοπρέπεια. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να την επισκεφτούμε διότι οι ώρες της επίσκεψης ήταν στις 3 και στις 4 το μεσημέρι. Μπήκαμε όμως μόνο στην κυρία είσοδο που πραγματικά σε προϊδεάζει τι θα δεις.

Η στάση για ένα καφέ και ένα παγωτό απαραίτητη για να πάρεις δύναμη και δροσιά για να συνεχίσεις. 

Η μέρα έφτασε στο τέλος της και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για να απολαύσουμε το δείπνο μας στο δροσερό κάμπιγκ και  να ξαπλώσουμε επιτέλους στις  πολυθρονάρες μας μετά από τόσο ποδαρόδρομο!

Η επόμενη μέρα μας βρήκε ξεκούραστους και έτοιμους να συνεχίσουμε την περιήγησή μας στην όμορφη Βουδαπέστη. Σειρά σήμερα είχε το Κοινοβούλιο και η περιοχή γύρω από αυτό. Μπορεί το Κάστρο Buda και το Βασιλικό Ανάκτορο να έχουν το πλεονέκτημα της θέας, όμως το σημαντικό αξιοθέατο της πόλης παραμένει το κοινοβούλιο.

Ο πρώτος προορισμός ήταν η Βασιλική του Αγ. Στεφάνου 

η οποία δεσπόζει στη πόλη και ο θόλος του ναού έχει το ίδιο ύψος με το θόλο του Κοινοβουλίου, 96 μέτρα, ώστε να μην είναι υψηλότερος κατά τους κατασκευαστές. 
Επιβλητικός ναός και όμορφος, δεσπόζει στη μέση μιας πλατείας περιτριγυρισμένος από επιβλητικά και αριστοκρατικά κτίρια. 
Ο ναός μέσα σε καθηλώνει! Ζωγραφισμένος θόλος, πολυέλαιοι από κεριά,  πέντε ιερείς να ψέλνουν και το εκκλησιαστικό να παίζει εκκλησιαστικούς ύμνους δυνατά, συγκλονιστικά, ανατριχιαστικά!  
Το όργανο εγκαταστάθηκε το 1904 και εκείνη την εποχή εθεωρείτο το καλύτερο παγκοσμίως!! Μέσα στο ναό υπάρχει μουμιοποιημένο σε παρεκκλήσι το χέρι του Αγ. Στεφάνου που μεταφέρθηκε εδώ το 1945.  
Τουρίστες πολλοί, καφέ και ρεστοράν πολλά, ζέστη πολύ. Πεζόδρομος από την εκκλησία μας οδηγεί,
στον παραλιακό δρόμο στον Δούναβη όπου εκεί βρίσκεται το Μέγαρο Γκρέσαμ (στην γέφυρα των αλυσίδων). Ένα εντυπωσιακό κτίριο το οποίο κτίστηκε μετά το θάνατο του σερ Τόμας Γκρέσαμ από την ασφαλιστική εταιρεία που είχε ιδρύσει εκείνος. Σήμερα στεγάζει το ξενοδοχείο Four Seasons.

Μπροστά από το Μέγαρο Γκρέσαμ η πλατεία Ρούσβελτ δίνει την δροσιά της και την ομορφάδα της σε όσους την επισκέπτονται. Ο δρόμος από κει μας οδήγησε στο Κοινοβούλιο.

Το κοινοβούλιο έγινε το 1902 και είναι ένα από τα πιο όμορφα νεογοτθικά κτίρια της Ευρώπης. Ο κατασκευαστής του κοινοβουλίου εμπνεύστηκε το έργο του από το λονδρέζικο κοινοβούλιο και είναι ένα υπέροχο κτίριο γεμάτο πίνακες, τοιχογραφίες και ταπισερί αναγνωρισμένων Ούγγρων καλλιτεχνών. Μπορεί κανείς να το δει μόνο μέσα από ξενάγηση όταν δεν συνεδριάζει το κοινοβούλιο. Πατήστε εδώ για εισιτήριο.

Το βλέπεις καλύτερα από την πίσω πλευρά γιατί ο παραλιακός με την κίνηση δεν σου
δίνει την δυνατότητα για φωτογραφίες. 

 Εντυπωσιακή και η πλατεία γύρω από αυτό!

καθώς επίσης και το κτίριο του εθνολογικού μουσείου.  

Έφτασε όμως και η ώρα για μία ανάπαυλα και επιστροφή πίσω στην πλατεία του Αγ. Στεφάνου για καφέ περνώντας μέσα από μία μεγάλη πλατεία με σιντριβάνια και γιγαντοοθόνες στα πάρκα που πρόβαλαν τους Ολυμπιακούς αγώνες.

Μετά από μία ώρα περίπου και με ζέστη ομολογώ, συνεχίσαμε την περιήγησή μας.

Ο προορισμός μας η γέφυρα της Ελευθερίας στο Δούναβη που την περάσαμε και βγήκαμε στην απέναντι πλευρά, στη Βούδα.

Το πρώτο που αντικρίζεις είναι ένα κτίριο που δεσπόζει μα τον όγκο του και την αρχιτεκτονική του, το GellertHotel με τα λουτρά του.  

Πλήθος κόσμου περίμενε στη ουρά, ντάλα ήλιο, καταμεσήμερο, για να μπουν μέσα και να κάνουν ένα μπάνιο σε στεγασμένη πισίνα με ιαματικά νερά ή σε υπαίθρια  πισίνα στην αυλή. Τα περισσότερα ιαματικά νερά της πόλης είναι πλούσια σε θείο και λέγεται ότι είναι αποτελεσματικά για ρευματισμούς, αρθρίτιδες ακόμα και για την νόσο Πάρκινσον.

Για να αποφύγετε αυτή ή και μεγαλύτερη ουρά από αυτή, αγοράστε ένα εισιτήριο μέσω της πλατφόρμας του Ανθομέλι εδώ, για να απολαύσετε εκτός από το μπάνιο σας στις πισίνες και ένα αναζωογονητικό μασάζ. Είναι σίγουρο, ότι η εμπειρία αυτή θα σας μείνει αξέχαστη!

Το καλοκαίρι οι λουόμενοι  κατευθύνονται στις υπαίθριες πισίνες του ξενοδοχείου, η μία εκ των οποίων ήταν μια από τις πρώτες παγκοσμίως με μηχανισμό τεχνιτών κυμάτων, ο οποίος χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.

Στο λόφο Gellert όπου και το άγαλμα της Ελισάβετ (Σίσυ) και το μνημείο της Ελευθερίας δεν ανεβήκαμε, γιατί ήταν μεγάλη η κούρασή μας και ο ήλιος καυτός. Ή ίσως γιατί αφήσαμε και κάτι για την επόμενη φορά…

Γυρίσαμε στο κάμπινγκ για φαγητό και ξεκούραση. Η βροχή που έπεσε σε λίγο μας έκανε να μην μετανιώσουμε που γυρίσαμε, την απολαύσαμε και δροσιστήκαμε. 
Φυσικά, το ημερολόγιό μου έχει και συνέχεια, μιας και το ταξίδι μας συνεχίστηκε στην Μπρατισλάβα και στην Βιέννη, όμως γι αυτές τις σελίδες του ημερολογίου θα μιλήσουμε σε επόμενη ανάρτηση.