Χριστουγεννιάτικο Σαββατοκύριακο (Μέρος 1ο)

Callie
Έφτασε Τετάρτη και δεν κατάφερα ακόμα να μοιραστώ μαζί σας τις όμορφες στιγμές που πέρασα το Σ/Κ που πέρασε. Νομίζω ότι επιτέλους κατάφερα να αισθανθώ Χριστούγεννα! Το Σάββατο ήταν αφιερωμένο στην μικρότερη βαφτισιμιά μου, η οποία έχει την τύχη να με έχει κοντά της περισσότερο από τα άλλα μου τα βαφτισίμια. Τα δύο βλέπετε μένουν μακριά και η τρίτη έχει πια μεγαλώσει τόσο ώστε να μην είναι δυνατόν να την βλέπουμε όσο παλιότερα. Η απόφαση για την απογευματική μας έξοδο είχε παρθεί  από πολύ νωρίς καθώς πριν περίπου ένα μήνα η μικρή ζουζούκα απέκτησε μια αδερφούλα και όπως καταλαβαίνετε η μαμά της δεν έχει την ευκαιρία να την βγάζει πολύ συχνά έξω. Οπότε της είχαμε πει ότι θα περάσουμε να την πάρουμε για να περάσουμε ένα άκρως χριστουγεννιάτικο απόγευμα. Η επιλογή μας ήταν να πάμε στο Golden Hall και πραγματικά μας δικαίωσε. Παρόλο που γινόταν ο μέγας χαμός λόγο κόσμου, η μικρή δεν ήθελε να φύγει και με ρωτούσε συνεχώς όλο αγωνία τι ώρα είναι (της είχα πει ότι κατά τις οχτώ θα φεύγαμε γιατί έπρεπε να κοιμηθεί η άλλη ζουζούκα, η μικρή μου).

Τα happening ήταν αρκετά. Καταρχάς απολαύσαμε το καρουζέλ, στο οποίο ανέβαινες δωρεάν εάν είχες μια απόδειξη 10 ευρώ και άνω από το εμπορικό- πράγμα εύκολο γιατί εννοείται ότι το κάτι τις μας το πήραμε. Η μικρή ανέβηκε τρεις φορές… στο αλογάκι, στην άμαξα και στο γύρω-γύρω όλοι. Ευτυχώς δεν είχε πολύ κόσμο και έτσι ευχαριστηθήκαμε τη βόλτα χωρίς συνωστισμό. Στον αυλόγυρο του εμπορικού είχε επίσης κάτι πολύ όμορφα στολισμένα σπιτάκια, στα οποία μοιράζανε διάφορα προϊόντα, από γιαούρτια και αναψυκτικά μεχρι κουραμπιέδες και μελομακάρονα. Φυσικά δεν χάσαμε την ευκαιρία να τα γευτούμε όλα. Το χρωματιστό συντριβάνι (το λατρεύω), τα στολισμένα δέντρα και τα «ανθρώπινα» ζωάκια που κυκλοφορούσαν γύρω μας συμπλήρωναν την χριστ. ατμόσφαιρα.

Αυτό το συντριβάνι μου αρέσει πολύ!
Στο κέντρο του εμπορικού, ένα μεγάλο σκηνικό με κεντρικό ήρωα τον Άγιο Βασίλη περίμενε τα παιδιά να βγάλουν φωτογραφίες μαζί του. Η βαφτισιμιά μας δυστυχώς τον φοβήθηκε (παρόλο που ήταν πολύ ωραίος) και δεν θέλησε να βγάλει φωτογραφία μαζί του. Έτσι του δώσαμε μόνο τη μικρή μας και αυτή απόλαυσε την αγκαλιά του πιπιλώντας με ευχαρίστηση τα δάχτυλά της. Φυσικά δεν έλειπαν τα μπαλόνια που με χαρά κρατούσε η βαφτισιμιά μας σχεδόν σε όλη τη βόλτα. Το κερασάκι όμως στην τούρτα ήταν το face painting που την ξετρέλανε και δεν υπήρχε περίπτωση να φύγουμε χωρίς να κάνει – ψάχναμε άλλωστε το σπιτάκι σε όλο Golden. H κοπέλα (δεν κατάλαβα τι την είχαν ντύσει) την έβαψε γατούλα βάζοντας και μια πινελιά χρυσόσκονη στη μύτη της κάνοντάς την να λάμψει από χαρά. Φαντάζομαι ότι θα δυσκολεύτηκε η μαμά της να την πείσει να ξεβαφτεί πριν πάει για ύπνο.

Φυσικά, βόλτα χωρίς δώρο θα ήταν Χριστούγεννα χωρίς χριστουγεννιάτικο δέντρο. Παρόλο που το συγκεκριμένο εμπορικό δεν έχει πολλά παιχνιδάδικα, τελικά διάλεξε μόνη της το δώρο της (ευτυχώς ήταν εντός μπάτζετ) από το σταντ της Disney. Της άρεσαν τόσο πολύ τα παιχνίδια που παρόλο που της προτείναμε να πάμε και αλλού μου είπε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να βρει δώρο από εκεί γιατί τα πάντα ήταν υπέροχα. Όταν φτάσαμε στο σπίτι της το έδειξε όλο χαρά στους γονείς της, οι οποίοι φυσικά έσπευσαν να την βοηθήσουν να το ανοίξει αμέσως. 

Στην επιστροφή για το αυτοκίνητο σκεφτόμουν ότι τελικά τα παιδιά δεν χρειάζονται πολλά πράγματα για να είναι ευτυχισμένα. Όσο κι αν σας ακούγεται παράξενο, νομίζω ότι τελικά δεν ήταν το δώρο που την έκανε χαρούμενη, αλλά το γέλιο, η χαρά και η αγάπη που δέχτηκε από εμάς. Όταν φτάσαμε στο σπίτι της κρατιόταν με το ζόρι να μην κοιμηθεί για να μπορέσει να πει στη μαμά της ότι είχε περάσει τέλεια. Δεν ξέρω τελικά τι ώρα κοιμήθηκε αλλά σίγουρα τα όνειρά της θα ήταν γεμάτα φωτάκια, μουσικές και αγάπη.
 
Callie