Θάσος… ένα νησί για οικογένειες και όχι μόνο!

Callie
Φέτος ομολογώ ότι η αδερφή μου μού την έκανε! Καθώς δεν είχα πάρει φωτογραφική μηχανή μαζί μου και η ίδια έβγαζε όλες τις φωτογραφίες στις κοινές μας διακοπές στις αρχές του Ιουλίου, όταν γύρισα πίσω δεν είχα ούτε μία φωτογραφία για να κάνω ανάρτηση. Από την άλλη, η  Κατερίνα έλειπε διακοπές «τριακόσιες μέρες» και δεν έλεγε να γυρίσει στο σπίτι και φυσικά εκεί που ήταν το ίντερνετ δεν έφτανε ούτε καν για λίγο σερφάρισμα… όχι για να μου στείλει φώτος. Οπότε πολλές αναρτήσεις που θέλαμε να ετοιμάσουμε μέσα στο καλοκαίρι ξέμειναν οι καημένες για Σεπτέμβριο. Αλλά ευτυχώς μιας και ο καιρός βοηθάει… δεν πειράζει να πάρουμε μια μικρή τζουρίτσα από θάλασσα και διακοπές, έτσι δεν είναι; 
 
Όπως σας είπαμε ήδη, το 3G μας φέτος έγινε υπό το φως του capital control στις αρχές του Ιουλίου. Ωστόσο, το κερασάκι στην τούρτα ήταν και ένα τριήμερο στην Θάσο μετά ανδρών, παιδιών και παππουδογιαγιάδων για τον γάμο του πρώτου μας ξαδέρφου. Μια ευκαιρία που δεν θα την χάναμε με τίποτα για πολλούς λόγους. 
 
Μετά από διαβουλεύσεις για το αν θα πάμε, αν θα έρθουν όλα τα μέλη της οικογένειας, με τι μεταφορικό μέσο θα ταξιδέψουμε (αυτοκινούμενο ή αυτοκίνητα), πόσο θα μείνουμε… η εκδρομή μας τελικά ξεκίνησε Παρασκευή πρωί!  

Η αρχή της ουσιαστικά έγινε από την στιγμή που μπήκαμε στο πλοίο και με όλες τις τρέλες που κάναμε πάνω στο καράβι ταΐζοντας τους γλάρους. Χαρά στο κουράγιο των συνεπιβατών μας στο κατάστρωμα που μας άντεξαν! Φωτογραφίες από δω, φωτογραφίες από κει και να ‘χουν και τα ψωμιά να πετάγονται δεξιά αριστερά πάνω τους γιατί τα έδιωχνε ο αέρας και αντί για τους γλάρους κατέληγαν στα κεφάλια τους.

Τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα που θα συνεχίζαμε τις διακοπές όλοι μαζί (αυτή την φορά και με τους άντρες της οικογένειας) και με το μυαλό στο γεγονός ότι θα γίνουν και παρανυφάκια… καταλαβαίνετε τι τσιρίδες και χαρές κάνανε με κάθε τι μικρό και ασήμαντο στα μάτια των μεγάλων. 
 Γενικά αυτό που αγαπάω στην Θάσο είναι το πράσινό της. Με το που φτάνεις είναι αμέσως ευδιάκριτο αριστερά και δεξιά του αυτοκινητόδρομου και σε καλεί να το απολαύσεις. Έτσι, με το που φτάσαμε δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε μία στάση για φαγητό στο βουνό, στο Ραχώνι, σε μια ταβέρνα όπου μας έκλεψαν την προσοχή οι ευωδιαστές συκιές και τα μεγάλα σκιερά πλατάνια που είχε στην αυλή της. Ευχαριστηθήκαμε δροσούλα και ήρθαμε στα ίσια μας… αν και η δροσούλα είχε αρχίσει να μας προβληματίζει!!!
Και όντως! Δυστυχώς το απόγευμα της Παρασκευής μας επιφύλασσε αρκετό αεράκι και βροχή. Οπότε λίγο πριν την καταιγίδα και αφού μπάνιο δεν μπορούσαμε να κάνουμε… επιδοθήκαμε σε φωτογραφοθεραπεία! Μέναμε στο δασύλιο δίπλα στην Σκάλα Πρίνου και  μπροστά μας απλωνόταν η παραλία… έτσι με το Κατερινιώ αρχίσαμε να φωτογραφίζουμε
 και εννοείται ότι ξεκινήσαμε… και τις βλακείες!!!! χεχε!
Ωστόσο, ο καιρός και το ψιλοβρόχι που ακολούθησε για λίγο μετά την καταιγίδα δεν εμπόδισε την συγκέντρωση που στήθηκε από βραδύς στο σπίτι του θείου μας. 
 
Μια λυγαριά που μετά από χρόνια ο θείος μας με την φροντίδα και το ανάλογο κλάδεμα την μετέτρεψε σε δέντρο
Όσοι ήρθαμε από Θεσσαλονίκη μαζευτήκαμε για να γιορτάσουμε τον γάμο και να τιμήσουμε τον ξάδερφό μας. 
 
 
Φαγοπότι, παιχνίδι για τα παιδιά, λίγος χορός και πολύ κουβεντούλα. Η νύφη φυσικά είχαν το δικό τους γλέντι στο σπίτι της! Έτσι, να κρατάμε και τα έθιμα!

 

 
 
Την επόμενη μέρα και αφού το είχαμε ξενυχτήσει για τα καλά, φάγαμε ένα καλό πρωινό και μετά αράξαμε παραλία… ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο μας για να μην έχουμε και πολλά πήγαινέλα… μιας και το βράδυ μας περίμεναν στον γάμο φρέσκους και κεφάτους. 
 
 
Έτσι, απολαύσαμε θάλασσα και φυσικά το μεσημέρι «βρώμικο» φαγητό από το beach bar… γιατί αλλιώς δεν νιώθεις διακοπές, χεχε! 
 
 
Και μετά από τα γνωστά μπάνια και τις ετοιμασίες με τα κορίτσια να μας ζητάνε περίτεχνα χτενίσματα και «λίγο ρουζάκι» και «λίγο λιπγκλοσάκι»… ήρθε η ώρα για τον γάμο. Ο γάμος ήταν ακριβώς όπως τον είχαν ονειρευτεί τα παιδιά… ήσυχος, λιτός, μαγικός!  
 
Σε ένα μικρό ξωκλήσι στον Μικρό Πρίνο, τελέστηκε η τελετή και πραγματικά ήταν το κάτι άλλο. Ο γαμπρός αγχωμένος αλλά κύριος και η νύφη γλυκιά και πανέμορφη. Ντυμένοι και οι δύο υπέροχα, ο γαμπρός με το καλύτερο κοστούμι που έχω δει σε γαμπρό τα τελευταία χρόνια (μοντέρνο και σικάτο) και η νύφη μοντέρνα, με κοντό νυφικό που σε παρέπεμπε σε άλλη δεκαετία. Τόσο ταιριαστοί! 
Η δεξίωση έγινε σε ένα καινούργιο ξενοδοχείο στην Θάσο όπου είχαν στρωθεί τραπέζια για περίπου 100 άτομα πάνω στην θάλασσα (εντάξει στο πλακόστρωτο πριν την θάλασσα). Ο dj έπαιξε φοβερή μουσική για όλα τα γούστα και οι δεκαετίας εναλάσσονταν η μία μετά την άλλη. 
 
 
 
Και εννοείται ότι κι εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία να επιδοθούμε για μια ακόμη φορά στην αγαπημένη μας ενασχόληση… να βγάζουμε φωτογραφίες! Αφού απορώ γιατί πλήρωσαν φωτογράφο, χεχε!
Και φτάσαμε αισίως στην Κυριακή. Ααα, η Κυριακή ήταν εξολοκλήρου αφιερωμένη σε εμάς! Αφήσαμε γονείς (που δεν είναι φαν των γεμάτων παραλιών και του πολύ κόσμου) και συγγενείς και πήγαμε στην Χρυσή Αμμουδιά, την πιο γνωστή παραλία της Θάσου. Έχοντας βλέπετε ουσιαστικά μόνο μία μέρα για πλήρες μπάνιο, είπαμε να μην το ρισκάρουμε και να πάμε στα σίγουρα. Κατεβήκαμε στο χωριό Παναγία και από εκεί διαλέξαμε την περιοχή αριστερά του κάμπινγκ. Το καφέ που είχε τις ξαπλώστρες μας προσέλκυσε με αυτά τα φοβερά τετράγωνα «κιόσκια» που σε φώναζαν σας τις σειρήνες…»Έλα κοντά μας!!!»
 
 Αρχικά σκεφτήκαμε ότι τα 40 ευρώ που μας ζήτησαν ήταν υπερβολή αλλά τελικά το ποσό ήταν προκαταβολή για ότι πάρεις και ό,τι φας. Δηλαδή για να καταλάβετε. Εμείς που ήμασταν 7 άτομα με καφέδες, χυμούς και φαγητό ήμασταν στα 40 ευρώ περίπου. Οπότε ουσιαστικά ήταν δωρεάν το κιόσκι. Φυσικά αν κάναμε παραπάνω λογαριασμό θα πληρώναμε ότι εξτρά είχαμε πάρει. Αν πάλι παίρναμε λιγότερα, ό,τι περίσσευε θα ήταν του μαγαζιού. Σιγά όμως μην παίρναμε λιγότερα. Άρα με 20 ευρώ η οικογένεια, ξαπλάραμε, κάναμε μπανάκι, φάγαμε, ήπιαμε…
 
…και φυσικά τα παιδιά εκτός των άλλων παίξανε σε μια μικρή υποδομή που υπήρχε (λέμε τώρα!). Αυτά πάντως το κατευχαριστήθηκαν και μας το ζητούσαν και την άλλη μέρα! Εμάς πάλι ησύχασε το κεφάλι μας και περάσαμε σούπερ!  
 
Η τελευταία μας μέρα, η Δευτέρα, ήταν η μέρα που «μύριζε» επιστροφή και φυσικά σε έκανε να νιώθεις κάπως παράξενα και αμήχανα.  
Τελικά επιλέξαμε να φύγουμε νωρίτερα και να πάμε στον Λιμένα, απ’ όπου θα παίρναμε το καράβι,  
και να κάνουμε μια βόλτα στην αγορά για σουβενίρ και να πιούμε και ένα καφεδάκι.  Η επιστροφή ήταν για τον καθένα διαφορετική. Η Κατερίνα επέστρεψαν στο κάμπινγκ και εμείς με τον Κώστα και την Μελίτα στην Αθήνα μετά από δακρύβρεχτο αποχωρισμό!!! (δεν φτάναμε εμείς τώρα προστέθηκε στο club και η Μαρία ενώ φέτος το ντεμπούτο της έκανε και η Μελίτα… και κλάμα οι κυρίες!!!).

Φυσικά από εμάς θα πάρετε και άλλες μικρές καλοκαιρινές δόσεις… μιας και μέχρι να βγάλουμε χειμωνιάτικα έχουμε ακόμη, χεχε! Ερχεται η καλοκαιρινή μας φωτογράφιση, το κάμπινγκ και διάφορες αναρτήσεις ακόμη που θα μας βάλουν ομαλά στο φθινόπωρο!

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Να είμαστε καλά… και του χρόνου!!!!
Κάλη