Retro School Memories!

Ο κάθε άνθρωπος στιγματίζεται από κάποια “εποχή” της ζωής του. Άλλοι στιγματίζονται από τα παιδικά τους χρόνια, άλλοι επηρεάζονται από τα εφηβικά, άλλοι έχουν να θυμούνται τις κρεπάλες στο πανεπιστήμιο, άλλοι την ελευθερία που είχαν κατά τη διάρκεια των σπουδών στο εξωτερικό και άλλοι απλά ξεκίνησαν να ζουν αληθινά αφού έκαναν οικογένεια.

Εάν ρωτούσατε εμένα θα σας έλεγα ότι ΕΥΤΥΧΩΣ είμαι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος και έχω να θυμάμαι πολλές καλές στιγμές από όλες τις περιόδους της ζωής μου. Αν, ωστόσο, έπρεπε να επιλέξω μία από αυτές, τότε σίγουρα χωρίς σκέψη θα επέλεγα τα εφηβικά μου χρόνια!!!

Σε αυτό βέβαια σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι όταν πήγα τρίτη γυμνασίου μετακομίσαμε λίγο έξω από την Θεσσαλονίκη και από το αόρατο και άοσμο “μικρό” του “τεράστιου” παλιού σχολείου μου, έγινα η “καινούργια”! Εκτός των άλλων, όμως, είχα και την τύχη να ζήσω το σχολείου μου σε ένδοξες στιγμές, με καθηγητές με Κ κεφαλαίο αλλά και συμμαθητές που στην πλειοψηφία τους ήταν αυτό που λέμε “καλά παιδιά”. Ήμουν όμως και τυχερή για ακόμα ένα πράγμα… γιατί έκανα πολύ καλούς φίλους που παρόλο που έχουμε χαθεί πια λόγω συνθηκών είναι συχνά στο μυαλό μου και πάντα στην καρδιά μου!

 

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Η κολλητή μου φίλη σε όλο το Λύκειο (και αργότερα φυσικά), η Χάιδω!

Το 1994 όταν μετακομίσαμε στον Τ. ήταν η εποχή που είχε αρχίσει η μεγάλη μετακίνηση των Θεσσαλονικέων προς τα προάστια και έτσι μαζί με εμάς μετακόμισαν πολλοί ακόμα δημιουργόντας στο σχολείο μας μία κυψέλη νεοφερμένων παιδιών που όλα τους είχαν την ανάγκη της ενσωμάτωσης και έτσι η προσαρμογή όλων μας έγινε πολύ εύκολη (ή έτσι τουλάχιστον φαντάζομαι εγώ!). Ούσα, λοιπόν, και ένα πολύ κοινωνικό παιδί εκ φύσεως, μπόρεσα να κάνω φίλους και να περάσω τα καλύτερα 4 σχολικά χρόνια της ζωής μου!

10ήμερη εκδρομή στην Ιταλία!

Αρχικά, βέβαια, δεν σας κρύβω πως οι γονείς μου, λόγω της νοοτροπίας που είχαν από την πόλη, δεν μου έδωσαν εύκολα τις ελευθερίες που επιζητούσα απελπισμένα και που έβλεπα ότι είχαν τα άλλα παιδιά… του χωριού. Αυτό το “θα γυρίσεις στις 10” μου χτυπούσε στον εγκέφαλο.  Πάλεψα πολύ για να γίνει 10.30 και μετά 11. Όχι τίποτα άλλο αλλά όντως όταν αργούσα δεν έφταιγα εγώ… αλλά η φίλη μου η Μ. που είχε άδεια έως τις 10.30. Με το ζόρι την τραβούσα πάντα για να φύγουμε!

Εκδρομή στην Ιταλία με το σχολείο! Παντού μαζί… πακέτο!

Οι αναμνήσεις πολλές! Δεν θα ξεχάσω ποτέ με τι περιφρόνηση κοιτούσα την μετέπειτα κολλητή μου όταν ήρθε πρώτη μέρα στο σχολείο  με ένα μακρομάνικο καρώ πουκάμισο. “Δεν σκάει κατακαλόκαιρο; Μα τι σκέφτεται; Τι ντροπή!” έλεγα. Φυσικά ρίξαμε πολύ γέλιο όταν της το είπα μερικά χρόνια αργότερα.

Ολονυχτίες κάναμε συχνά στο σπίτι η μία της άλλης ή και όλες μαζί. Αξέχαστη εκείνη η νύχτα! Μετά από εκεί, φύγαμε στο κέντρο της πόλης με λεωφορείο (οι γονείς μας εννοείται ότι δεν το ξέρανε) και γυρίσαμε ξημερώματα!

Στο σχολείο άριστη μαθήτρια δεν με έλεγες. Ήμουν γύρω στο 17-18 (σε κάποια είχα και 16 το ομολογώ!) με ένα τσούρμο κολλητές του 19-20. Ποτέ δεν με πείραξε όμως! Ήξερα τι ήθελα, τις ήξερα και αυτές καλά. Δεν είχαμε ανταγωνισμό, δεν ήταν “φυτά”. Ήμασταν καλά παιδιά… ανοιχτές σε όλους… και στους πολύ in του σχολείου και στους πιο… out! Γιατί με όλους περνούσαμε καλά και με όλους βρίσκαμε κοινά.

Κοπάνες δεν κάναμε, περνούσαμε ωραία στο σχολείο… το κλίμα μας σήκωνε! Αν με ρωτήσετε μάλιστα τώρα για τις κακές στιγμές… δεν έχω να θυμηθώ πολλές… σχεδόν ελάχιστες.

Ιταλία 1998

Δυστυχώς όμως η ζωή τα έφερε έτσι ώστε με τα κορίτσια να χαθώ. Η μία παντρεύτηκε στην Κρήτη, η άλλη είναι Αμερική και με τις υπόλοιπες, θες τα μυαλά μας, θες οι συνθήκες χωρίσαμε κάπου εκεί μετά το σχολείο ή και ακόμα πιο μετά όταν θεωρητικά θα έπρεπε να ήμαστε ώριμες και τα μυαλά να είναι μέσα στο κεφάλι. Τις θυμάμαι όμως όλες με πολλή αγάπη. Άλλες ίσως να τις πίκρανα, άλλες με πίκραναν αυτές, όμως τις όμορφες στιγμές δεν τις ξεχνώ με τίποτα.

Μύκονος 2001 … στις τρέλες μετά το σχολείο!

Τα βράδια με τις ολονυχτίες και τα κουτσομπολιά, βόλτες, ντύσιμο και φτιασιδώματα. Αααα και τα καλοκαίρια! Αχ, αυτά τα καλοκαίρια! Κάθε χρόνο μας πήγαιναν οι γονείς μου το τροχόσπιτο στο κάμπινγκ και περνούσαμε 15-20 μέρες όλες μαζί! Τι καυγάδες Θεέ μου!!! (5 κορίτσια σε ένα τροχόσπιτο!,χεχε!)… αλλά και τι γέλια. Όλο το βράδυ ξύπνιες με παρέες ή και μόνες μας να λέμε, να λέμε, να λέμε … και σταματημό να μην έχουμε!

Αρμενιστής 1997

Αν, ωστόσο, θα έπρεπε κάπου εδώ να κάνω και την αυτοκριτική μου θα σας έλεγα ότι δεν ήμουν και η καλύτερη φίλη (όπως είμαι τώρα, χεχε!). Στην εφηβεία οι εκρήξεις θυμού μου ήταν απείρου κάλους και ομολογώ ότι τους έκανα και λίγο τη ζωή δύσκολη. Απόλυτη αρκετές φορές σε διάφορα θέματα (ναι, εγώ που το παίζω τώρα πάντα ο δικηγόρος του διαβόλου!), γεγονός που μου προξενούσε διάφορα προβλήματα. 

Τα παθήματα όμως μου έγιναν μαθήματα… άλλαξα με τα χρόνια… τώρα διαχειρίζομαι διαφορετικά τα πράγματα και τη σχέση με τους φίλους μου… δεν ζητάω πολλά… ή τουλάχιστον όχι τόσα όσο παλιά. Και αυτό το χρωστάω σε αυτές!  Ωστόσο, αν και θα λυπήσω την φίλη Α. Βίσση που τραγουδά με νοσταλγία το τραγούδι “τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα”, πρέπει να ομολογήσω ότι δεν θα ήθελα να ξαναγυρίσω στο σχολείο. Μόνο τις εκδρομές θα ήθελα να ξαναζήσω. Διήμερη στο Νυμφαίο, Τριήμερο στα Γιάννενα και στο Μέτσοβο και δεκαήμερη (ω ναι!) στην Ιταλία. Ειδικά την τελευταία θα την θυμάμαι για όλη μου τη ζωή! Και γιατί αυτό; Γιατί θεωρώ το ελληνικό σύστημα παιδείας… μια μεγάλη βλακεία! Αλλά αυτό είναι κάτι που σηκώνει μεγάλη συζήτηση και δεν είναι ώρα τώρα!

 
Γιορτή Αποφοίτησης 1998

Τελειώνοντας το σχολείο, στην γιορτή αποφοίτησης, η φιλόλογος μας μου ζήτησε να διαβάσω τον αποχαιρετιστήριο λόγο (τον είχε γράψει η ίδια και μου τον έδωσε τελευταία στιγμή), από τον οποίο δεν θυμάμαι τίποτα παρά μόνο τα τελευταία μου λόγια…”Ζήτω η τάξη του 1998“! 

Ζήτω, λοιπόν, για όλους εσάς που με βοηθήσατε με τον τρόπο σας και με τις εμπειρίες που ζήσαμε παρέα να γίνω αυτή που είμαι σήμερα. 

Callie

Υ.Γ. Και μην ξεχνάτε σήμερα στις 11 το πρωί στον ifeelkid οι mama colada σας βοηθούν να προετοιμαστείτε για τον χειμώνα! Winter Cleaning και θα κάνετε το σπίτι σας να αστράφτει!

 

 

Ⓘ Η ανάρτηση ενδέχεται να περιέχει affiliate links τα έσοδα των οποίων βοηθούν στη συντήρηση του blog. Δεν σας επιβαρύνουν εξτρά σε περίπτωση που κάνετε κάποια αγορά μέσω αυτών. Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την υποστήριξη.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Θαυμάζω ως μαμά σου την αυτοκριτική σου που λίγοι άνθρωποι κάνουν τόσο ξεκάθαρα.Μπράβο σου!!!!!!!Οσο για τις μαθητικές σου αναμνήσεις τι να πω!Ξέρω πως είναι οι καλύτερες γιατί όντως πέρασες όμορφα εφηβικά χρόνια.Η ανάρτησή σου όμορφη,απλή και σύντομη αλλά κατάφερε να με πάει σε εκείνα τα ωραία χρόνια της ηλικίας σου.

  2. Καλημέρα… καλημέρα… Πολύ γλυκιά η ανάρτησή σου, νοσταλγική. Να σου πω την αλήθεια ούτε εγώ θα ήθελα να γυρίσω στα μαθητικά τα χρόνια… Έχω κι εγώ πολλές καλές και ξεχωριστές αναμνήσεις μέσα μου αλλά καλά είμαστε και εδώ που είμαστε – παντρεμένες με τα παιδάκια μας, τους φίλους μας παλιούς ή νέους… Πολλά φιλιά
    Ραντεβού σε 20 λεπτά!

  3. τι ομορφες αναμνησεις.. Εχω να πω οτι το κοντο μαλλι σου πάει τρελά Κάλη μου!! Κι εμεις Ιταλία ειχαμε πάει αλλα 7 ημερη.. Τι όμορφα χρονια.. Διαφορετικα και όμορφα.. Πολλα πολλα φιλια

  4. Κάλη μου, όλοι μας λίγο ή πολύ διαμορφώνουμε προσωπικότητα από τα βιώματα που έχουμε, με τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσουμε με τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε να έχουν εξέχουσα σημασία. Είτε αυτοί οι άνθρωποι λέγονται οικογένεια, είτε λέγονται φίλοι. Ταυτίστηκα με την ανάρτησή σου (την οποία σημειωτέον ότι προσπαθώ από το πρωί να ολοκληρώσω) καθώς αισθάνομαι και εγώ ότι αυτό που είμαι το οφείλω σε μεγάλο βαθμό στα όσα όμορφα έχω βιώσει αλλά κυρίως στα όσα έχω "πάθει". Ευτυχώς έμαθα κ προσπαθώ να μην κάνω τα ίδια λάθη. Από την άλλη, όσο ζω μαθαίνω. Νέα παθήματα, νέα μαθήματα 🙂
    Καλό φθινόπωρο σου εύχομαι κ μία δημιουργική σχολική χρονιά. Σε φιλώ.

  5. Καλημέρα γλυκιά μου, μία όμορφη αναδρομή, σε γνωρίσαμε από μικρή και μου άρεσε τόσο η εικόνα .Συμφωνώ απόλυτα, η παιδική ηλικία σφραγίζει τη ζωή του ανθρώπου με θετική ή αρνητική έκβαση.Ήμαστε από τις τυχερές ευτυχώς.

  6. Διάβασα με ενδιαφέρον μεγάλο τις αναμνήσεις σου με τις φίλες σου και τα μαθητικά σου χρόνια. Εγώ δεν έχω καθόλου από αυτές.Για κάποιο λόγο που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω, ήμουν διαφορετικό παιδί και ενώ δεν μου έλειπε τίποτα από εμφάνιση, χαρακτήρα, κέφι και όρεξη, δεν είχα ποτέ το δέσιμο και τις φιλίες εκείνες που θα με έκαναν να έχω τέτοιες αναμνήσεις γιατί πάντα με ανταγωνίζονταν. Αυτό ευτυχώς διορθώθηκε ως φοιτήτρια , αλλά ως μαθήτρια δεν έχω τίποτα καλό να θυμάμαι…

    • Γιατί είναι η μόνη φίλη μου που έχουμε χάσει εντελώς επαφή μέχρι σήμερα και δεν ήξερα εάν θέλει να φανεί το πρόσωπό της δημόσια. Περάσαμε πολύ ωραίες στιγμές μαζί και έχω να θυμάμαι πολύ ωραία καλοκαίρια και χειμώνες αλλά δεν ήξερα πώς θα το πάρει εάν έβλεπε το πρόσωπό της εδώ χωρίς να έχω πάρει την άδειά της. Εάν την γνωρίζεις και ξέρεις ότι δεν έχει πρόβλημα θα χαρώ να ανεβάσω φωτογραφία που φαίνεται το πρόσωπό της. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Κάλη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Πρόσφατα Άρθρα

Χριστουγεννιάτικες κάλτσες: 7 τρόποι να τις προσφέρετε ως δώρο τις γιορτές

7 ιδέες για να προσφέρετε κάλτσες ως δώρο σε ένα πρωτότυπο αμπαλάζα, μια πρωτότυπη συσκευασία από τα χεράκια σας!

20 νέες χριστουγεννιάτικες οικογενειακές παραδόσεις για να ομορφύνετε τις γιορτές σας

Φέτος τα Χριστούγεννα η ανάγκη να νιώσουμε την αγάπη, τη θαλπωρή, την αγκαλιά και τα φιλιά θα είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη...

Εκτυπώσιμες κάρτες με δραστηριότητες για το advent calendar

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και στο μυαλό μας γυρίζουν ένα σωρό ιδέες για να κάνουμε εκπλήξεις στα παιδιά. Πολλά είναι τα έθιμα και...

Μοναδικό μας Ανθομέλι έγινες 9!

Πως γίνεται κάτι τόσο μικρό όσο η λέξη "Ανθομέλι" να μπορεί να γυρνάει όλο τον κόσμο σου; Πόση δύναμη κρύβεται πίσω από...

Σλοβακία Βλκόλινετς (Vlkolinec), ένα χωριό υπαίθριο μουσείο

Η Σλοβακία βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης, είναι χώρα κυρίως ορεινή και το φυσικό περιβάλλον της είναι εκπληκτικό. Οι οροσειρές της είναι...

Διαβάστε Επίσης