Ανάσταση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη

Την Κωνσταντινούπολη για να την ανακαλύψει ο ταξιδιώτης, να την γνωρίσει και να ζήσει  την ιστορία της, και ειδικά αν είναι Έλληνας ή/και Χριστιανός,  δεν του φτάνει ένα ταξίδι, γιατί όπως λένε, η δεύτερη φορά  θα είναι καλύτερη από την πρώτη. Και έχουν δίκαιο. Γιατί αυτή η πόλη των τριών θαλασσών και των δύο ηπείρων δεν μαθαίνεται σε ένα ταξίδι και κάθε φορά ο καθένας μας θα έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει και μια νέα πτυχή αυτής της μαγευτικής πόλης. Αυτό συνέβη και σε εμάς. Σε όλα αυτά τα χρόνια που ταξιδεύουμε, στην Κωνσταντινούπολη πήγαμε πολλές φορές και κάθε φορά γνωρίζαμε και κάτι επιπλέον. Όμως ποτέ δεν είχαμε πάει τις μέρες  του Πάσχα για να ζήσουμε συγκινητικές στιγμές κάνοντας Ανάσταση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μαζί με πλήθος κόσμου που συρρέει στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Οι μέρες αυτές ήταν για εμάς όλους μια αξέχαστη εμπειρία!

Πάσχα στην Κωνσταντινούπολη

Πέρυσι (2019) το Πάσχα έπεφτε στις τελευταίες μέρες του Απρίλη και εμείς είχαμε αποφασίσει κόρες, γαμπροί και εγγόνια να περάσουμε τις μέρες αυτές όλοι μαζί κάνοντας ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Ο καιρός ήταν θαυμάσιος και μας έκλεινε το μάτι χαμογελώντας σαν να μας έλεγε «ετοιμαστείτε ο καιρός έφτασε». Το ταξίδι μας το είχαμε κλείσει αρκετούς μήνες πριν, και η περίοδος αναμονής επιτέλους είχε φτάσει στο τέλος της. Σε όλες τις μέρες του ταξιδιού μας τα πάντα πήγαν ρολόι και μπορώ να πω πως ο προγραμματισμός που είχαμε κάνει μας φάνηκε απαραίτητος, αφού ξέραμε που θα πάμε και ποια αξιοθέατα θα δούμε. Οι εμπειρίες που αποκομίσαμε από αυτό μας το ταξίδι ήταν πολλές και αξιόλογες ειδικά και για τα εγγόνια μου που είναι σε τάξεις του σχολείου που αυτά που βλέπανε τα είχαν διδαχθεί πρόσφατα.

Η Κατερίνα και η Κάλη με φόντο την Αγιά Σοφιά στο ταξίδι μας στην Κωνσταντινούπολη (2019)

Γέφυρα γαλατά
Η γέφυρα του Γαλατά στον Κεράτιο κόλπο της Κωνσταντινούπολης
Βόλτα στον Βόσπορο με το καράβι της γραμμής

Η μεγαλύτερη όμως και αξέχαστη εμπειρία ήταν οι συγκινητικές στιγμές που ζήσαμε την Μ. Εβδομάδα πηγαίνοντας να λειτουργηθούμε στις ορθόδοξες εκκλησίες της Πόλης. Οι μέρες αυτές πιστεύω για όλους  τους Έλληνες που ζούνε στην Πόλη είναι έντονες, φροντίζοντας να διατηρηθούν όλα αυτά τα χρόνια τα χριστιανικά μας ήθη και έθιμα, πόσο μάλλον περισσότερο για εμάς τους ταξιδιώτες που ζήσαμε αυτές τις μέρες των Παθών κοντά τους.

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Διαβάστε επίσης στο Ανθομέλι:


Μ. Παρασκευή στις ορθόδοξες εκκλησίες της Πόλης

Μεγάλη Παρασκευή είχαμε προγραμματίσει να επισκεφθούμε χριστιανικές εκκλησίες για να προσκυνήσουμε τον Χριστό μας, αλλά και για να τηρήσουμε το έθιμο να περάσουν τα παιδιά κάτω από τον επιτάφιο, όπως συνηθίζεται.

Στην Πόλη, καθαρά το Πολίτικο έθιμο το πρωί της Μ. Παρασκευής είναι το Προσκύνημα των Επτά Επιταφίων και το πέρασμά τους κάτω από αυτούς.

Η μια εκκλησία ήταν η Παναγιά του Πέραν, πολύ κοντά εκεί που μέναμε στην οδό Ιστικλάλ και κατά σύμπτωση ιερέας αυτής της εκκλησίας ήταν ο πρωτοξάδελφος του Κώστα.

Ο Κώστας, ο γαμπρός μου είναι Κωνσταντινοπολίτης, πολλοί συγγενείς του μένουν ακόμα στην Πόλη και επ΄ ευκαιρια να πω πως ένας ακόμα σκοπός του ταξιδιού μας στην Κωνσταντινούπολη ήταν να μας ξεναγήσει ο ίδιος στις γειτονιές που μεγάλωσε, στις εκκλησιές τους, στα μέρη που παραθερίζανε τα καλοκαίρια, στο σχολείο που πήγαινε, αλλά και στους δρόμους που έπαιζε όταν ήταν μικρός.

Το πρωί μάθαμε από τον πάτερ Δημήτριο πως η περιφορά του επιταφίου στην εκκλησία του θα γινόταν πολύ νωρίς το απόγευμα. γύρω στις 5 η ώρα Η άλλη εκκλησία που επιλέξαμε να πάμε ήταν μια εκκλησία στο Ορτάκιοϊ που αποφασίσαμε να την επισκεφθούμε το πρωί και έτσι θα γνωρίζαμε και την εκεί περιοχή.

Προσκύνημα στην εκκλησία του Αγίου Φωκά στη συνοικία Ορτάκιοϊ της Πόλης

Η εκκλησία στο Ορτάκιοϊ ήταν του Αγίου Φωκά. Μια εκκλησία παλιά, αλλά πολύ περιποιημένη, όμως άδεια από κόσμο με τον στολισμένο επιτάφιο να στέκει στο μέσον του ναού. Η καρδιά μας σφίχτηκε. Η σκοτεινιά του ναού μας συνεπήρε και τα μόνο που έλαμπαν ήταν τα αναμμένα κεριά μας και το φως που έμπαινε από τα παράθυρα. Η απόλυτη ησυχία ηχούσε στα αυτιά μας. Τίποτα! Μόνο σιωπή. Συγκίνηση, δέος και δάκρυα. Κυριολεκτικά.

Ο επιτάφιος στην εκκλησία του Αγίου Φωκά στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης

Δεν μπορώ να σας περιγράψω το πώς αισθανθήκαμε όλοι. Ήμασταν οι μοναδικοί προσκυνητές εκείνη τη στιγμή σε μια άδεια εκκλησία, στην πιο θλιβερή μέρα της Χριστιανοσύνης. Καθίσαμε παγωμένοι σε μια γωνιά της άδειας εκκλησίας και προσπαθήσαμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή, προσπαθώντας με την παρουσία μας να γεμίσουμε το κενό. 

Αισθανθήκαμε πολύ μόνοι και γεμάτοι θλίψη

Τα παιδιά έκαναν το έθιμο, περάσανε τρεις φορές κάτω από τον επιτάφιο και εμείς με βαριά καρδιά βγήκαμε στο φως του ήλιου και από το απόλυτο κενό της εκκλησίας βρεθήκαμε ανάμεσα στην πολυκοσμία της περιοχής που έκανε τις βόλτες του.

Η περιοχή του Ορτάκιοϊ παλιά ονομαζόταν και περιοχή του Αγίου Φωκά από την ομώνυμη μονή που είχε ιδρύσει ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ο Μακεδών

Περιφορά του Επιταφίου στην εκκλησία της Παναγίας του Πέραν

Οι συγκινητικές στιγμές συνεχίστηκαν και το απόγευμα όταν πήγαμε στην εκκλησία της Παναγίας του Πέραν όπου λειτουργούσε ο πατήρ Δημήτριος για να ακούσουμε τα εγκώμια της Μ. Παρασκευής και να ακολουθήσουμε την περιφορά του επιταφίου. Εδώ ο ναός δεν ήταν άδειος. Η εκκλησία είναι πιο κεντρική και σε αυτή την περιοχή ήταν ευκολότερο να προσέλθουν περισσότεροι χριστιανοί. Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη μπρος στην ομορφιά της εκκλησίας. Αντίκρισα ένα υπέροχο θέαμα. Παντού τοιχογραφίες, κειμήλια και ένα θαυμάσιο επιχρυσωμένο τέμπλο να φωτίζεται από τα λιγοστά φώτα. Μια ατμόσφαιρα που μου προκάλεσε δέος και αμέσως σκέφτηκα πόσους πολλούς θησαυρούς κρύβουν μέσα τους οι εκκλησίες της Πόλης όλους αυτούς τους αιώνες! Και πόση ιστορία κουβαλάνε!

Το υπέροχο επιχρυσωμένο τέμπλο στην εκκλησία της Παναγίας του Πέραν, ένας πραγματικός θησαυρός.

Ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας του Πέραν

Η Εκκλησία της Παναγίας του Πέραν (1804) είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και είναι έδρα της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, που Αρχιεπίσκοπος είναι πάντα ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Είναι και η μόνη εκκλησία της Πόλης που ανήμερα στην εορτή της λειτουργεί εδώ ο Πατριάρχης, εκτός από τον ναό του Αγ. Γεωργίου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι. Είναι ένας λαμπρός Ναός, πεντάκλιτη Βασιλική με ένα θαυμάσιο μπαρόκ τέμπλο και πολλά ιερά κειμήλια. Η Παναγία του Πέραν ανήκε σε πλούσια, ισχυρή και ενεργή ενορία, ειδικά όταν το Πέραν ήταν μια πυκνοκατοικημένη περιοχή από Έλληνες.

Τα κεριά ήταν σχεδόν ο μόνος φωτισμός της εκκλησίας και η λειτουργία τελέστηκε με απόλυτη ησυχία και τάξη. Η δική μου συγκίνηση είχε αρχίσει ήδη από τη στιγμή που δέχθηκε ο μικρός εγγονός μου να βάλει για πρώτη φορά τα άμφια, να μπει στο ιερό και να κρατήσει το εξαπτέρυγα. Συγκινήθηκα. Δεν ήθελα και πολύ. Η βαριά ατμόσφαιρα της πένθιμης μέρας αλλά και η μυσταγωγία του ναού συνηγόρησαν σε αυτό. Που βρισκόμασταν Θεέ μου! Τι μεγάλη τιμή που μας έκανε ο πατέρας Δημήτριος! Ψάλαμε τα εγκώμια μαζί με όλο το εκκλησίασμα  που βρισκόταν στο ναό, όσο ήξερε ο καθένας μας, με τη συγκίνηση ως μάννα να με κατακλύζει, όταν έπρεπε να ψάλλουμε το «Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, που έδυ σου το κάλλος». Και μετά ήρθε η ώρα της περιφοράς του Επιταφίου, η ώρα της πιο μεγάλης συγκίνησης. Είδαν τα μάτια μας μια διαφορετική περιφορά από αυτή που ξέρουμε και που ζούμε στις εκκλησίες μας. Εδώ δεν θα μεταφερόταν όλο το κουβούκλιο του επιταφίου, αλλά μόνο ο χρυσοκέντητος επιτάφιος με το σώμα του νεκρού Χριστού, το γεμάτο ροδοπέταλα. Τις δυο άκρες τις κρατούσε ο πατήρ Δημήτριος στους ώμους του και τις άλλες δυο ο γαμπρός μου ο Κώστας και προπορευόταν τα εξαπτέρυγα να κρατάει το κερί ο εγγονός μου. Έβλεπα μπροστά μου με δυσκολία με βουρκωμένα μάτια και σκεφτόμουν, πως μετά από τόσα χρόνια ο Κώστας βρέθηκε  αυτές τις Άγιες μέρες της Μ. εβδομάδας στα χώματα που γεννήθηκε και σήκωνε στα χέρια του τον Επιτάφιο! Γεμάτη από συγκίνηση αλλά και από περηφάνια άφησα τα δάκρυα να τρέξουν από τα μάτια μου.

Η περιφορά έγινε στην μικρή αυλή του ναού με σιγανές ψαλμωδίες, και όλοι με κατάνυξη και με τα αναμμένα κεριά στα χέρια, αφού κάναμε τον γύρο της εκκλησίας τρεις φορές, ξαναμπήκαμε και πάλι μέσα στον ναό. Την ώρα εκείνη από μακριά ακούγονταν οι ήχοι από τη ζωή της πολύβουης οδού Ιστικλάλ.

Η περιφορά του επιταφίου στην εκκλησία της Παναγίας έγινε μέσα σε απόλυτη ησυχία, λίγα μέτρα από την κοσμική Ιστικλάλ

Φύγαμε από την εκκλησία της Παναγίας και ήμουν μέσα μου πολύ γεμάτη, ευχαριστώντας τον θεό που αξιώθηκα και έζησα μια μοναδική και αξέχαστη περιφορά του Επιταφίου τόσο μακριά από το σπίτι μου, αλλά τόσο κοντά με τους δικούς μου ανθρώπους.

Η πολύβουη Οδός Ιστικλάλ στη συνοικία Πέραν της Κωνσταντινούπολης

Ανάσταση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Στιγμές κατάνυξης όμως και βαθιάς πίστης και συγκίνησης ζήσαμε και το βράδυ του Μ. Σαββάτου, όταν βρεθήκαμε όλοι μαζί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι για να παρακολουθήσουμε την Αναστάσιμη λειτουργία, να πάρουμε το Άγιο Φως από τα χέρια του Πατριάρχη και να ακούσουμε το Χριστός Ανέστη από τον ίδιο που είναι η κεφαλή της Ορθόδοξης Eκκλησίας μας. Αισθανθήκαμε πολύ τυχεροί όταν σταθήκαμε στην ουρά, που είχαν κάνει Ρωμιοί και επισκέπτες, έξω από την πόρτα του Πατριαρχείου έως ότου την ανοίξουν για να μπούμε μέσα. Ρίγη συγκίνησης με διαπέρασαν και αισθάνθηκα μπορώ να πω και λίγο φόβο, σαν να κάναμε κάτι απαγορευτικό και γιατί έπρεπε να κάνουμε απόλυτη ησυχία. Ο δρόμος που βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι όπου κατοικοεδρεύει ο Πατριάρχης συνέχιζε να έχει τη ζωή των ανθρώπων που κατοικούν εκεί και τα ταξί να πηγαινοέρχονται φέρνοντας όλο και περισσότερους ορθόδοξους πιστούς.

Ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου

Ο Ελληνορθόδοξος Ναός του Αγ. Γεωργίου βρίσκεται στο ιστορικό Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Στην αρχή υπήρχε στο σημείο αυτό μια Γυναικεία Μονή και το 1599 θεμελιώθηκε ο Ναός του Αγίου Γεωργίου. Ο ναός είναι και ο λατρευτικός χώρος του Πατριαρχείου, που είναι η Έδρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εξαιτίας των πολλών πυρκαγιών, υπέστη πολλές ζημιές και στη διάρκεια των χρόνων έγιναν και γίνονται πολλές ανακαινίσεις σε αυτόν. Ο Ναός είναι τρίκλιτη βασιλική, χωρισμένη στον Νάρθηκα, στον κυρίως Ναό και στο Ιερό. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στο Νάρθηκα που φοράει γούνα, σε ανάμνηση των γουναράδων με τα έξοδα των οποίων κατασκευάστηκε το σύστημα ύδρευσης στο Φανάρι. Τα πιο πολύτιμα αντικείμενα που σώθηκαν από τις διαδοχικές πυρκαγιές των χρόνων και βρίσκονται μέσα στην εκκλησία είναι ο Πατριαρχικός θρόνος, ο οποίος χρονολογείται από τον 5ο αι., και ορισμένες σπάνιες ψηφιδωτές εικόνες. Στον Ναό του Αγίου Γεωργίου, τελείται η θεία λειτουργία της Ανάστασης προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.

Η σφραγισμένη πύλη του Πατριαρχείου

Η βαριά πόρτα του πατριαρχείου σε λίγο άνοιξε και όλοι εμείς που περιμέναμε στη σειρά μπήκαμε μέσα στον προαύλιο χώρο του Πατριαρχείου περνώντας πρώτα από την κλειστή πόρτα όπου απαγχονίστηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ το 1821. Εάν γυρίσουμε πίσω θα μάθουμε πως όταν ο Σουλτάνος ζήτησε από τον  Σεϊχουλισλάμη Χατζή Χαλίλ να εκδώσει ένα θρησκευτικό διάταγμα για τη γενική σφαγή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, λόγω της έναρξης της επανάστασης, ο Χαλίλ αρνήθηκε  να το εκδώσει, μετά από την επιβεβαίωση που πήρε από τον Γρηγόριο τον Ε’ πως οι Έλληνες ήταν αμέτοχοι στην επανάσταση του 1821. Εξοργισμένος τότε ο Σουλτάνος για να τιμωρήσει τον Χαλίλ για την απείθεια του τον θανάτωσε και αφού συνέλαβε τον Γρηγόριο ο Ε’, επειδή τον θεώρησε υπεύθυνο, τον κρέμασε στην πόρτα του Πατριαρχείου και τον άφησε κρεμασμένο τρεις μέρες να τον εξευτελίζει ο όχλος. Η μέρα ήταν η 10η Απριλίου του 1821 και μόλις είχε τελειώσει η λειτουργία του Πάσχα. Από τότε η πόρτα αυτή παραμένει κλειστή και σφραγισμένη, μάρτυρας αυτού του φρικτού γεγονότος.

Η πρόσοψη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης

Αφήνοντας πίσω μου τις προηγούμενες φοβίες και αντικρίζοντας τον ναό μια γαλήνη με συνεπήρε και απάλυνε τις προηγούμενες στιγμές ανησυχίας μου. Μπήκαμε στο ναό, ήταν αρκετά νωρίς πριν την Ανάσταση, ανάψαμε το κεράκι μας και περιμέναμε υπομονετικά έως ότου αρχίσει η λειτουργία της Αναστάσιμης ακολουθίας και έρθει και ο Πατριάρχης. Είχαμε επομένως χρόνο να θαυμάσουμε από κοντά τα ιερά κειμήλια του ναού. Το τέμπλο ήταν εκείνο που μας τράβηξε αμέσως την προσοχή και τον θαυμασμό μας. Ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο επιχρυσωμένο που είχε επάνω του σημαντικές εικόνες.

Ένα πραγματικό κόσμημα είναι το τέμπλο του Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Το τέμπλο του Πατριαρχείου είναι του 18ου αι. και είναι  συνδυασμός Βυζαντινής και Αναγεννησιακής τέχνης, καθώς και Μπαρόκ και Οθωμανικής τέχνης.

Στον Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου εδρεύει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, βρίσκονται και εικόνες που σώζονται από τα βάθη των αιώνων. Η ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας της Παμμακαρίστου από τον 11ο αι., που εικονίζει τη Μητέρα του Θεού με το Θείο Βρέφος, η ψηφιδωτή εικόνα του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή και αυτή του 11ου αι. και η εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης που είναι θαυματουργή και είναι καλυμμένη με ασήμι και χρυσό, από τον 14ο αι..Εντυπωσιακό και πολύτιμο κειμήλιο είναι και ο Πατριαρχικός Θρόνος, κατασκευασμένος από ξύλο καρυδιάς και διακοσμημένος με ελεφαντόδοντο, σεντέφι και πολύτιμους λίθους. Μας έκανε επίσης εντύπωση ακόμα πως μέσα στο Ναό υπάρχουν μαρμάρινες λάρνακες με λείψανα Αγίων. Τώρα κάνοντας την έρευνά μου έμαθα πως είναι τα λείψανα της Αγίας Ευφημίας και των αγίων Γρηγορίου Θεολόγου και Ιωάννου Χρυσοστόμου που βρίσκονταν στη Ρώμη και που με τις ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου προσφέρθηκαν από τον Πάπα της Ρώμης Ιωάννη-Παύλο Β΄όπου βρίσκονταν και τοποθετήθηκαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης προέρχεται από την ομώνυμη Μονή, που βρισκόταν σήμερα μεταξύ Αρτάκης και Περάμου στην Μικρασιατική χερσόνησο της Κυζίκου και λειτουργούσε μέχρι το 1922. 

Η ώρα περνούσε με πλήθος κόσμου να έχει κατακλύσει τον Ναό και όλοι μας να περιμένουμε τον Πατριάρχη με τη συνοδεία του για να αρχίσει η Αναστάσιμη λειτουργία. Το μεσαίο κλίτος του Ναού είχε γεμίσει με επισήμους οι οποίοι με απόλυτη ησυχία παίρνανε τις θέσεις τους. Έντεκα και μισή κατέφθασε ο Πατριάρχης περιστοιχιζόμενος από ιεράρχες και την προσωπική του φρουρά.

Πάντα ο Πατριάρχης συνοδευόταν από τους ιερείς, αλλά και από την προσωπική του φρουρά (στο μέσον πίσω)

Εκείνη τη στιγμή θεώρησα πολύ τυχερό τον εαυτό μου να βρίσκομαι εκεί και να περνάει από δίπλα μας ο ηγέτης της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας! Κάθισε στον πατριαρχικό θρόνο με πρόσωπο προς την Ιερά Πύλη και άρχισε η λειτουργία, με τις ψαλμωδίες τους οι καλλίφωνες ψάλτες να γεμίζουν αγαλλίαση την εκκλησία .

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος καθήμενος επί του Πατριαρχικού θρόνου, λίγο πριν την Ανάσταση του Κυρίου

Όταν έσβησαν τα φώτα όλοι εμείς που βρισκόμασταν μέσα στη εκκλησία περιμέναμε με ευλάβεια να βγει το Άγιο φως και να μας δοθεί σε όλους εμάς τους πιστούς, από τα χέρια του Οικουμενικού μας Πατριάρχη. Αφήσαμε να το πάρουν πρώτα τα παιδιά, ώστε να αισθανθούν και αυτά το φως μέσα τους και μετά ανάψαμε όλοι τις άσπρες λαμπάδες μας.

Η χαρά των παιδιών που πήραν πρώτοι το Άγιο φως για να μας το μεταφέρουν ήταν μεγάλη!

Ήταν τόσος πολύς ο κόσμος σε λίγο που έβγαινε στον αυλόγυρο της εκκλησίας όπου ο Πατριάρχης θα έλεγε το Χριστός Ανέστη, που εμείς προτιμήσαμε να μείνουμε μέσα στην εκκλησία από το να βγούμε έξω.

Περιμένοντας να ακούσουμε το Χριστός Ανέστη

Ακούσαμε από τα μεγάφωνα τη φωνή του Οικουμενικού Πατριάρχη να ψέλνει το Χριστός Ανέστη και να στέλνει το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Θεανθρώπου και τις ευχές του σε όλους τους Χριστιανούς.

Πλήθος κόσμου σε απόλυτη τάξη περιμένει στο προαύλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου την Ανάσταση
Γίνετε μέλη της ταξιδιωτικής ομάδας "Ταξιδεύοντας με το Ανθομέλι" στο Facebook και ακολουθήστε μας στο "greek_travel_family" στο Instagram.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση το μήνυμα του Πατριάρχη και χαράκτηκαν τα λόγια του μέσα στο μυαλό μου. Τα λόγια του με προβλημάτισαν και τα αναζήτησα μέσα στο διαδίκτυο για να τα ξαναθυμηθώ. Σας παραθέτω το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου όπως ειπώθηκε το Πάσχα του 2019.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στέλνει το χαρμόσυνο αναστάσιμο μήνυμα σε όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς. (Πάσχα 2019)

«Χριστός Ανέστη! Και πάλιν και πολλάκις, Χριστός Ανέστη! Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία δεν σταμάτησε και δεν θα παύσει ποτέ να διαλαλεί και να διακηρύττει τοις εγγύς και τοις μακράν αυτό το χαρμόσυνο αναστάσιμο μήνυμα, που μας έρχεται από τα βάθη είκοσι ολοκλήρων αιώνων. Και δεν θα παύσει να κηρύττει και να υπενθυμίζει ότι ανέστη ο Κύριος όντως, διότι το έχει ανάγκην ο κόσμος. Διεψεύσθησαν οι ελπίδες του, οι επίγειοι παράδεισοι που του επηγγέλθησαν απεδείχθησαν μάταιοι και ψευδείς, και ο Χριστός, ο αναστημένος Χριστός, παραμένει το φως του κόσμου, η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Και ο άνθρωπος χρειάζεται την αλήθεια διά να τον ελευθερώσει από τα ψεύδη, από τις σκοπιμότητες, από τα συμφέροντα, από τα fake news. “Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς”». Το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο αντιπαλαίει χρόνια τώρα με όλα αυτά, ιδιαιτέρως τον τελευταίο καιρό, που πολλοί ψευδοπροφήται προβλέπουν την χρεωκοπία και το τέλος του. Διότι, λέγουν, δεν έχει κοσμικήν ισχύν, δεν έχει πολλά εκατομμύρια πιστών, δεν έχει συσσωρευμένους θησαυρούς επί της γης. Ευτυχώς που δεν τα έχει όλα αυτά. Ευτυχώς που είναι η Εκκλησία των του Χριστού πενήτων. Αυτή είναι η γνησιότητα της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, η αυθεντικότητά της, η καλυτέρα απόδειξις ότι βαδίζει τον δρόμο του Χριστού, ο οποίος ουκ είχε πού την κεφαλήν κλίνη….. Θα διαβάσατε ίσως ότι προέβλεψαν ότι δύο το πολύ ακόμη Οικουμενικοί  Πατριάρχαι θα υπάρξουν, και μετά θα έλθουν εδώ, εις την βασιλεύουσαν Πόλιν, ιδείν το τέλος. Αυτό προφανώς βούλονται και διαβουλεύονται και επιβουλεύονται! Και μετά θα έλθουν να ασφαλίσουν τον τάφον, σφραγίζοντες τον λίθον μετά της κουστωδίας. Λησμονούν όμως ότι, παρά την βεβαιότητα εκείνων οι οποίοι ησφαλίσαντο τον τάφον του Χριστού, διά να μη τον κλέψουν οι μαθηταί αυτού νυκτός -εκείνον τον πλάνον που είπεν έτι ζων ότι θα αναστηθεί τριήμερος –εκείνος ανέστη! ….Αδελφοί μου! Αυτή η πρωτόθρονος και πρωτεύθυνος Εκκλησία της Ορθοδοξίας, μένει εδώ πολλούς αιώνες τώρα, εδραία και αμετακίνητος, αγκυροβολημένη στα νερά του Βοσπόρου, μένει σαν βράχος σταθερός μέσα στα πανταχόθεν κύματα,…. υποδέχεται όλους εσάς τους προσκυνητάς της, τους ευλογημένους Χριστιανούς, που γεμίσατε τις αυλές της, και τις γειτονιές του Φαναρίου και τις άλλες εδώ Εκκλησίες των πατέρων μας, τις όμορφες και κατανυκτικές, σας υποδέχεται με τη στοργή της Μάνας, και με την αρχοντιά του Γένους, υπερήφανη για σας, και σας ασπάζεται και σας ευλογεί και βροντοφωνεί μαζί σας “Χριστός Ανέστη”!».

Χρόνια πολλά από όλη τη φαμελιά μας!

Μετά το τέλος της λειτουργίας βγήκαμε στην αυλή της εκκλησίας γεμάτοι χαρά και ικανοποίηση για τις στιγμές που  ζήσαμε, ευχόμενοι το Χριστός Ανέστη να είναι πάντα και μέσα στις καρδιές μας. Φύγαμε από το Φανάρι και το Πατριαρχείο με ζεστές καρδιές και γεμάτοι με ένα αίσθημα ευχαρίστησης για την εμπειρία που ζήσαμε. Οι μέρες αυτές σίγουρα έχουν γραφτεί στη μνήμη μας με ανεξίτηλα γράμματα και θα παραμείνουν ως ξεχωριστή εμπειρία σε όλη μας τη ζωή.

Δυστυχώς φέτος η πανδημία του νέου κορονοιού έχει αλλάξει την καθημερινότητά μας και ζούμε στιγμές που ούτε καν φανταζόμασταν πως θα ζήσουμε. Οι εκκλησίες θα παραμείνουν κλειστές, τα εγκώμια της Μ. Παρασκευής θα τα ακούσουμε από την τηλεόραση, το Χριστός Ανέστη θα το ψάλλουμε μόνοι μας, χωρίς τη συντροφιά των δικών μας ανθρώπων, αλλά ας ευχηθούμε αυτή η θυσία όλων μας να είναι και η λύση του προβλήματος. Γι αυτό #μένουμε σπίτι και ας κάνουμε όλοι υπομονή.

Εύχομαι Καλό Πάσχα σε όλους

Μαμά Μαρία

Ⓘ Η ανάρτηση ενδέχεται να περιέχει affiliate links τα έσοδα των οποίων βοηθούν στη συντήρηση του blog. Δεν σας επιβαρύνουν εξτρά σε περίπτωση που κάνετε κάποια αγορά μέσω αυτών. Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την υποστήριξη.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Συγκλονιστική περιγραφή Μαμά Μαρία. Μεταφέρθηκα νοερά μαζί σας στην Κωνσταντινούπολη, στις εκκλησίες που πήγατε στην Μ. Παρασκευή και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο το βράδυ της Ανάστασης. Επίσης ένα υπέροχο οικογενειακό ταξίδι που μοιραστήκατε μαζί μας , όλοι στο Ανθομέλι, και μας έκανε να σκεφτούμε πως θα θέλαμε να ζήσουμε αυτήν την εμπειρία με τους γονείς μας εκεί. Σας ευχαριστούμε πολύ, να είστε καλά όλα τα Ανθομελάκια, μικρά και μεγάλα, και καλή Ανάσταση!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Πρόσφατα Άρθρα

Χριστουγεννιάτικες κάλτσες: 7 τρόποι να τις προσφέρετε ως δώρο τις γιορτές

7 ιδέες για να προσφέρετε κάλτσες ως δώρο σε ένα πρωτότυπο αμπαλάζα, μια πρωτότυπη συσκευασία από τα χεράκια σας!

20 νέες χριστουγεννιάτικες οικογενειακές παραδόσεις για να ομορφύνετε τις γιορτές σας

Φέτος τα Χριστούγεννα η ανάγκη να νιώσουμε την αγάπη, τη θαλπωρή, την αγκαλιά και τα φιλιά θα είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη...

Εκτυπώσιμες κάρτες με δραστηριότητες για το advent calendar

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και στο μυαλό μας γυρίζουν ένα σωρό ιδέες για να κάνουμε εκπλήξεις στα παιδιά. Πολλά είναι τα έθιμα και...

Μοναδικό μας Ανθομέλι έγινες 9!

Πως γίνεται κάτι τόσο μικρό όσο η λέξη "Ανθομέλι" να μπορεί να γυρνάει όλο τον κόσμο σου; Πόση δύναμη κρύβεται πίσω από...

Σλοβακία Βλκόλινετς (Vlkolinec), ένα χωριό υπαίθριο μουσείο

Η Σλοβακία βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης, είναι χώρα κυρίως ορεινή και το φυσικό περιβάλλον της είναι εκπληκτικό. Οι οροσειρές της είναι...

Διαβάστε Επίσης