Σλοβακία, Rafting στον ποταμό Dunajec

mama Maria

Η Σλοβακία μπορεί να είναι μια μικρή χώρα στην κεντρική Ευρώπη, αλλά οι φυσικές  ομορφιές της  είναι πολλές. Είναι ορεινή χώρα με τα όρη Τάρτα και Φάτρα να πιάνουν ένα μεγάλο μέρος της. Οι οροσειρές αυτές είναι γεμάτες από έλατα και  είναι τόσο όμορφα βουνά που οι οδικές διαδρομές ανάμεσα σε αυτά είναι μια οδηγική εμπειρία ανεπανάληπτη και φυσικά μια υπέροχη ταξιδιωτική εμπειρία όταν ανακαλύπτεις μέσα σε αυτά τα  βουνά, διάσπαρτα μικρά χωριουδάκια με ιδιαίτερα στοιχεία παράδοσης,  λαϊκής αρχιτεκτονικής, αλλά και υπέροχα κάστρα από τα οποία μπορώ να ομολογήσω πως είναι γεμάτη η Σλοβακία. Η όμορφη αυτή μικρή χώρα, λόγω αυτού του ορεινού τοπίου της, έχει ακόμη  και μεγάλους εθνικούς δρυμούς.

Στα βορειοανατολικά της σύνορα με την Πολωνία βρίσκονται χαμηλά βουνά και λόφοι, που ονομάζονται Pieniny. Εκεί η φύση έχει δημιουργήσει ένα όμορφο τοπίο γεμάτο από  δάση, αλλά και ένα μοναδικό αγροτικό τοπίο με μικρά χωριουδάκια  και πράσινα λιβάδια. Έχει δημιουργηθεί όμως και μια κοιλάδα που ανάμεσά στα βουνά Pieniny, όπου ρέει ο ποταμός Dunajec και που είναι το φυσικό σύνορο Σλοβακίας-Πολωνίας. Εδώ έχει δημιουργηθεί ο Εθνικός Δρυμός Pieniny (PIENAP) με το χωριό Červený Kláštor να είναι το μεγαλύτερο από όλα τα χωριά της περιοχής.

Δραστηριότητες στο Červený Kláštor

Πριν το ταξίδι μας στη Σλοβακία, είχαμε πάρει ενδιαφέρουσες πληροφορίες από φίλους που είχαν επισκεφθεί την περιοχή, για δραστηριότητες που γίνονται στο  Červený Kláštor και έτσι και εμείς δεν γινόταν, περνώντας τα σύνορα Σλοβακίας-Πολωνίας, να μην κάνουμε μια στάση στον εθνικό δρυμό Pieniny, για να απολαύσουμε τη φύση, αλλά και να πάρουμε μια γεύση από τις δραστηριότητες αυτές. Γιατί το πάρκο Pieniny προσφέρει πολλά είδη δραστηριοτήτων στους επισκέπτες του. Μπορείτε, εάν φθάσετε έως εκεί, να κάνετε πεζοπορία στα μονοπάτια του, να νοικιάσετε ποδήλατο  για να απολαύσετε μια ορεινή ποδηλασία, να κάνετε ομαδικά rafting με καγιάκ ή μόνοι σας με κανό στα νερά του ποταμού Dunajec, να παίξετε τένις στα τοπικά γήπεδά τους, να ξεκουραστείτε και να ηρεμήσετε στο καταπράσινο χωριό Červený Kláštor, να κολυμπήσετε στα ρηχά νερά του ποταμού  ή να κάνετε μια ομαδική περιήγηση με τις παραδοσιακές ξύλινες σχεδίες στον ποταμό Dunajec, περνώντας ανάμεσα από φαράγγια και εκπληκτικά τοπία φυσικής ομορφιάς, φυσικά πάντα με έναν τοπικό οδηγό. Είναι ένα ταξίδι που μπορείτε να κάνετε μαζί με τα παιδιά σας που νομίζω πως θα ενθουσιαστούν, θα ζήσουν ονειρεμένα και να είστε σίγουροι πως θα μείνει σε όλους σας αξέχαστο.

  Ο Εθνικός Δρυμός Pieniny

Ημερήσια εκδρομή με rafting από την Κρακοβία

Κλείστε από το Ανθομέλι σε συνεργασία με την Get Your Guide μία online ημερήσια εκδρομή από την Κρακοβία που περιλαμβάνει rafting στον ποταμό Dunajec. Οι δύο εκδρομές που θα σας προτείνουμε παρακάτω (στα εικονίδια) περιλαμβάνουν και βόλτα στο μοναδικό ξύλινο μονοπάτι-γέφυρα. Μια εκπληκτική εμπειρία για οικογένειες. Πατήστε στις εικόνες για να διαβάσετε όλες τις λεπτομέρειες.

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Ανεβασμένοι επάνω σε μια παραδοσιακή ξύλινη σχεδία μπορείτε να θαυμάσετε το μαγευτικό φυσικό τοπίο του Εθνικού Πάρκου, πλέοντας επάνω στον ποταμό Dunajec, ακολουθώντας τα φιδογύρισματά του ανάμεσα στα βουνά Pieniny
Τα νερά του ποταμού δεν είναι βαθιά, ούτε και ορμητικά, Οπότε η βόλτα σας θα είναι διασκεδαστική
Παρά τους πολλούς τουρίστες που κατακλύζουν την περιοχή να είστε σίγουροι πως κάνοντας βόλτα δίπλα από τον ποταμό θα ηρεμήσετε και θα ξεχάσετε όλα τα προβλήματά σας.

Διαβάστε επίσης στο Ανθομέλι: Στις παρακάτω αναρτήσεις μπορείτε να ανακαλύψετε ταξιδιωτικούς προορισμούς με ιδιαίτερα αξιοθέατα και δραστηριότητες για τα παιδιά σας.

  • Δολομίτες, τα χλωμά βουνά Ταξίδι στους Δολομίτες, στα χλωμά βουνά (Ιταλία)
  • Κάσελ Το WALHALA στο REGENSBURG και το μνημείο του Ηρακλή στο KASSEL (Γερμανία )
  • Ο νέος Πύργος PYRAMIDENKOGELκαι το πάρκο MINIMUNDUS στην Αυστρία (Αυστρία)
Είναι και αυτό μια εμπειρία, μόνο που δεν έχει το καλοκαίρι ο ποταμός πολύ ορμητικά νερά.
Η ποδηλατάδα στα όμορφα μονοπάτια του Δρυμού Pieniny είναι μια δραστηριότητα για τους Ευρωπαίους πολύ συνηθισμένη. Γιατί όχι και για εμάς;
Χαλαρώστε και μέσα στο χωριό Červený Kláštor κάνοντας και άλλου είδους δραστηριότητες ιδανικές και για τα παιδιά σας.
Κολύμπι στον ποταμό Dunagec στο Červený Kláštor από μια ομάδα παιδιών.

Διαμονή στο Cerveny Klastor

Το πρώτο μέλημά μας όταν φτάσαμε στην περιοχή ήταν να βρούμε ένα κάμπινγκ καλό και οικονομικό, ώστε να περάσουμε όμορφα μέσα στη φύση πριν κατευθυνθούμε προς την πολύβουη Κρακοβία, που θα ήταν ο επόμενος σταθμός μας. Πολλά τα κάμπινγκ της περιοχής, αφού πολλοί είναι και οι τουρίστες επισκέπτες, αλλά νομίζω πως καταλήξαμε σε μια καλή επιλογή, λίγα χιλιόμετρα μακριά βέβαια από το χωριό, πράγμα το οποίο όμως εμάς δεν μας πειράζει, αφού τις μικρές διαδρομές και μετακινήσεις μας τις κάνουμε με το 50ράκι που το κουβαλάμε πάντα μαζί μας. Το κάμπινγκ ήταν το Goralsky dvor και μας άρεσε γιατί ήταν απλωμένο, καταπράσινο και πλάι στο ποτάμι.

Το Camping Goralsky dvor  
Συντεταγμένες: 49 μοίρες 22′ 47. 44»Ν
20 μοίρες 26′ 22. 98» Ε
Ως αυτοκινούμενοι ζητάμε πάντα ένα μέρος διαμονής που να μας παρέχει ασφάλεια, είτε αυτό είναι κάμπινγκ, είτε πάρκινγκ.
Το Camping Goralsky dvor

Υπάρχουν βέβαια και πολλές άλλες δυνατότητες διανυκτέρευσης στην περιοχή που είναι άκρως τουριστική. Μπορείτε να μείνετε σε ξενοδοχείο, είτε σε μικρό ενοικιαζόμενο δωμάτιο, είτε φυσικά σε ένα κάμπινγκ ή σε μπανγκαλόου. Για τη διαμονή σας αναζητήστε το κατάλληλο κατάλυμα για σας στον παρακάτω χάρτη του booking.



Booking.com

Το χωριό Červený Kláštor

Απογευματάκι ήταν όταν φτάσαμε στο χωριό Červený Kláštor για τη βόλτα μας και την πρώτη μας εξερεύνηση. Το χωριό είναι μικρό και ξεχωρίζει για τα όμορφα περιποιημένα σπίτια του αλλά και για τη φυσική του ομορφιά. Το κόσμημά του όμως είναι το Κόκκινο Μοναστήρι που ιδρύθηκε τον 14ο αι. και είναι επισκέψιμο για τους τουρίστες.

Το Červený Kláštor είναι ένα μικρό χωριό σε υψόμετρο 465 μ.  και ιδρύθηκε το 1828. Οι κάτοικοί του είναι μόνο 222 άτομα.
Χαρακτηριστικά σπίτια του Červený Kláštor
Το χωριό Červený Kláštor χωμένο μέσα στα ψηλά έλατα, είναι ένα πανέμορφο χωριό της Σλοβακίας κρατάει τα σκήπτρα στον Εθνικό Δρυμό Pieniny.

Στο χωριό Sromowce Nizne της Πολωνίας

Ο ήλιος χρύσιζε τα νερά του  ποταμού Dunajec και  δεκάδες ξύλινες σχεδίες, σαν σε παρέλαση, κάνανε βόλτα στον ποταμό. Η εικόνα ήταν τόσο όμορφη που πραγματικά μας ξετρέλανε, γιατί τότε δεν γνωρίζαμε και πολλά για αυτή τη δραστηριότητα, παρά μόνο τα όσα μας είχαν πει οι φίλοι μας.

Τρέξαμε και ανεβήκαμε επάνω στην πεζογέφυρα για να μη χάσουμε το θέαμα και να μπορέσουμε να βγάλουμε όλο και περισσότερες φωτογραφίες, αλλά και να φωτογραφίσουμε το υπέροχο τοπίο που απλωνόταν μπροστά μας. Η γέφυρα ήταν γεμάτη κόσμο, οι περισσότεροι να κάνουν βόλτα επάνω σε αυτήν πεζή και άλλοι να την περνούν με τα ποδήλατά τους. Το απογευματινό αεράκι  που μας δρόσιζε, τα καταπράσινα βουνά που μας περιέκλειαν, τα όμορφα χρώματα του δειλινού  και η μαγική εικόνα με τις σχεδίες που βλέπαμε να γλιστράνε στα νερά του ποταμού μας γέμισε αισιοδοξία και ευτυχία. Εν τέλει είναι τόσο όμορφο να βρίσκεις στο ταξίδι σου άγνωστα μέρη που ούτε ήξερες πως θα ανταμώσεις, ούτε γνώριζες πως υπάρχουν και να βρίσκεσαι σε μια στιγμή της ζωής σου μέσα σε αυτά, ζώντας, μια ακόμα ταξιδιωτική εμπειρία! Να γιατί αγαπώ το αυτοκινούμενο. Γιατί μου δίνει αυτή την υπέροχη μοναδικότητα, που δεν μπορεί να μου τη δώσει κανένα άλλο μέσο μετακίνησης και να δω και να γνωρίσω μικρά διαμαντάκια του κόσμου.

Περνώντας στην απέναντι πλευρά της πεζογέφυρας, βρεθήκαμε σε ένα όμορφο χωριό, που η εικόνα του βλέποντάς το από μακριά μας είχε δελεάσει και θελήσαμε να κάνουμε  μια βόλτα για να το γνωρίσουμε. Πριν όμως μπούμε στα στενά δρομάκια του, είπαμε να δροσιστούμε με ένα παγωτό και ενώ βρισκόμασταν σε ένα παγωτατζίδικο και επιλέγαμε γεύσεις με τα ευρώ στα χέρια μας για να πληρώσουμε, διαπιστώσαμε πως οι τιμές που αναγράφονταν  δεν ήταν ευρώ. Κοιταχτήκαμε με απορία μεταξύ μας για το που βρισκόμαστε και φυσικά λύθηκε η απορία μας μετά από την ερώτηση μας. Η απάντησή τους ήταν πως το νόμισμά τους δεν είναι ευρώ, αφού βρισκόμασταν στην Πολωνία! Φαντάζεστε την έκπληξή μας;

Η πεζογέφυρα στον ποταμό Dunajec που ενώνει τα σύνορα Σλοβακίας-Πολωνίας

Μια πεζογέφυρα περάσαμε και τσουπ βρεθήκαμε αυτοστιγμεί από το ένα κράτος στο άλλο! Μας έπιασαν τα γέλια για την άγνοιά μας αυτή, αλλά που να το γνωρίζαμε οι δόλιοι! Μια πληροφορία είχαμε πάρει για τo φυσικό τοπίο της περιοχής. Δεν μας πληροφόρησαν πως θα σουλατσάρουμε και θα μπαινοβγαίνουμε από το ένα κράτος στο άλλο! Στην επιστροφή μας και πάλι στη Σλοβακία, καθίσαμε επίτηδες ακριβώς στη μέση της γέφυρας για να φωτογραφηθούμε και να αποτυπώσουμε το σημείο του διαχωρισμού, γνωρίζοντας τώρα  πλέον πως η μισή γέφυρα ανήκει στη Σλοβακία και η άλλη μισή στη Πολωνία!

Το μικρό χωριό της Πολωνίας που βρίσκεται απέναντι από το Gerveny Klastor της Σλοβακίας και τους χωρίζει ο ποταμός Dunajec
Περνώντας τα σύνορα Σλοβακίας Πολωνίας περπατώντας!
 Το 2006, κατασκευάστηκε η νέα γέφυρα για τους πεζούς και συνδέει το Σλοβάκικο χωριό Červený Kláštor με το χωριό Sromowce Nizne της Πολωνίας.

Ο ποταμός Dunajec είναι το φυσικό σύνορο Σλοβακίας Πολωνίας και ξεκινάει από το έδαφος της Σλοβακίας και φτάνει έως τη Βαλτική Θάλασσα. Κατά το Μεσαίωνα οι άνθρωποι  χρησιμοποιούσαν τον ποταμό για να μεταφέρουν τα αγαθά τους προς το Βορρά. Ήταν πιο εύκολο και πιο γρήγορο να τοποθετήσουν την ξυλεία τους επάνω σε μια σχεδία και να αφήσουν τα νερά του ποταμού να κάνουν τη δουλειά τους, παρά να τη μεταφέρουν πάνω από τα κακοτράχαλα βουνά. Έτσι, ο ποταμός έγινε για τους Σλοβάκους άκρως απαραίτητος, ώσπου αργότερα κατά τον 18ο αι. χρησιμοποιούσαν την ποτάμια οδό για να ταξιδεύουν και οι ίδιοι.



Μια περιήγηση διαφορετική που θα μου μείνει αξέχαστη!

Ο Εθνικός Δρυμός Pieniny μπορεί να είναι ο μικρότερος της Σλοβακίας, είναι όμως ο δεύτερος παλαιότερος  και όσον αφορά στην ομορφιά του, δεν είναι σε καμία περίπτωση λιγότερο όμορφος από τους άλλους δρυμούς. Ιδρύθηκε το 1967 και έχει έκταση 21 τ.χλμ.


Rafting με τις παραδοσιακές ξύλινες σχεδίες στον ποταμό Dunajec

Από  τη στιγμή που είχαμε αντικρίσει την εικόνα με τις σχεδίες στο ποτάμι, μας έγινε έμμονη ιδέα να κάνουμε και εμείς την ανάλογη βόλτα. Οι πληροφορίες που πήραμε ήταν πως η περιήγηση είναι ένα μοναδικό αξιοθέατο της Ευρώπης και η πρώτη στον κατάλογο από όλες τις δραστηριότητες στην περιοχή Pieniny! Καθισμένοι επάνω σε ξύλινες σχεδίες θα απολαμβάναμε τη διαδρομή πλέοντας επάνω στα νερά του φιδογυριστού ποταμού  Dunajec, περνώντας  μέσα από ένα  θαυμάσιο φυσικό τοπίο του Εθνικού Πάρκου Pieniny, ανάμεσα από φαράγγια και ψηλά βουνά. Η διαδρομή είναι  10 χλμ. διαρκεί 70-90 λεπτά,  ξεκινάει από το Červený Kláštor και τελειώνει στο χωριό Lesnica.

Το Rafting με τις παραδοσιακές ξύλινες σχεδίες  στον ποταμό Dunajec, ως τουριστικό αξιοθέατο, άρχισε να αναπτύσσεται γύρω στα μέσα του 19ου αι.

Εγώ είχα τους ενδοιασμούς μου, αν και κατά βάθος το ήθελα, αλλά το άγνωστο, η μεγάλη διάρκεια της διαδρομής και τα ορμητικά νερά του ποταμού, με φόβιζαν. Μέχρι τελευταία δεν είχα πάρει τελική απόφαση σε αντίθεση με τον Χρήστο που ήταν σίγουρος πως αυτή τη βόλτα δεν θα την έχανε με κανέναν τρόπο. Προσπάθησε να με μεταπείσει πως θα ζούσαμε μια μαγευτική εμπειρία, πως θα μας ήταν αξέχαστη αυτή η περιήγηση στα φαράγγια του ποταμού, πως κάναμε τόσα χιλιόμετρα έως εδώ για αυτό το σκοπό, πως, πως….. Τίποτα! Δεν πειθόμουν με τίποτε, ώσπου με άφησε ήσυχη έως και το άλλο πρωί μήπως και άλλαζα γνώμη. Την επομένη μέρα το πρωί φτάσαμε στην αφετηρία των πλοιαρίων και εγώ παρόλο που είδα πως οι σχεδίες ήταν αργές, άνετες και ασφαλείς δεν άλλαξα γνώμη. Σε λίγο ο Χρήστος κρατούσε στα χέρια του το εισιτήριό του για να ζήσει μια και μόνη ιδιαίτερη ταξιδιωτική εμπειρία της ζωής του, όπως έλεγε. Αφού του ευχήθηκα να περάσει καλά και να ζήσει στο έπακρο την εμπειρία του βγάζοντας πάμπολλες φωτογραφίες, κάθισα στον χώρο του καφέ για να τον περιμένω.

Στη Σλοβακική γλώσσα, οι οδηγοί της σχεδίας ονομάζονται «pltníci» και οι σχεδίες ονομάζονται «plte».
Όλοι οι οδηγοί είναι ντυμένοι με τοπικά ρούχα παλαιότερων εποχών με κεντημένα γιλέκα και φορούν μαύρα καπέλα.

Στη συνέχεια της ανάρτησης επειδή δεν θα ήταν σωστό να μιλήσω εγώ για αυτήν την εμπειρία παρά μόνο ο ίδιος που την έζησε και αυτός είναι ο Χρήστος, ο άντρας μου, θα σας μεταφέρει με τα δικά του λόγια, τις εντυπώσεις του από αυτή τη διαδρομή.

Χρήστος:

«Παρόλο που κρατούσα το εισιτήριο στο χέρι μου η ώρα αναμονής ήταν αρκετή, ώσπου να ανεβούμε στις βάρκες και γιατί υπήρχε σειρά προτεραιότητας, αλλά και γιατί οι σχεδίες έπρεπε να ετοιμαστούν εκείνη την ώρα. Ναι καλά διαβάσατε. Οι βάρκες ήταν μακριά μεμονωμένα ξύλινα πλοιάρια, σαν σκάφες, τα οποία ενώνονταν και δένονταν ανά πέντε με τον κατάλληλο τρόπο και μετά ρίχνονταν στο ποτάμι από την αποβάθρα. Τις γέμιζαν αυστηρά μόνο με 10 ή 12 άτομα με έλεγχο από τους καπετάνιους που θα κωπηλατούσαν τη σχεδία, τόσο για το βάρος του καθενός ατόμου, όσο και για το από ποια μεριά θα καθόταν ο καθένας. Ήδη το θέαμα που έβλεπα στο ποτάμι ήταν εντυπωσιακό. Πολύχρωμες βάρκες με δύο ή τρία άτομα μέσα, καγιάκ, αλλά και άλλες ξύλινες σχεδίες από άλλες εταιρείες είχαν γεμίσει τον ποταμό και όλα παίρνανε τον ρου του ποταμού και ο αέρας γέμιζε από γέλια και από φωνές ενθουσιασμού.

Το γέμισμα της βάρκας γίνεται με αυστηρά κριτήρια. Οι συναρμολογούμενες ξύλινες βάρκες περιμένουν τους τουρίστες για μια αξέχαστη περιήγηση στον ποταμό Dunagec
Μπορείτε και με δική σας ευθύνη να κάνετε μια βόλτα στον ποταμό, αφού βέβαια φορέσετε το σωσίβιό σας
Όλοι μαζί σε αυτή την αξέχαστη βόλτα στο φαράγγι του Εθνικού Δρυμού Pieniny στη Σλοβακία

Ώσπου επιτέλους έφτασε και η δική μου σειρά να ανέβω σε μια από τις σχεδίες που είχαν συναρμολογηθεί. Δεν βάλαμε σωσίβια, ούτε κράνη και ούτε δεθήκαμε. Αυτό μου έδωσε ένα αίσθημα ασφάλειας πως η διαδρομή δεν θα ήταν περιπετειώδης. Επίσης μου έκανε εντύπωση το πόσα μικρά παιδιά ανέβαιναν στις σχεδίες με τους γονείς τους και εμένα εκείνη τη στιγμή μου ήρθε η επιθυμία να πάω να πάρω και με το ζόρι ακόμα, την Μαρία. Αλλά ήταν αργά, γιατί ήδη το χέρι του καπετάνιου μου έδειχνε τη θέση που έπρεπε να καθίσω και σε λίγο αφού η βάρκα είχε γεμίσει ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας στο ποτάμι. Το το δικό μας γκρουπ ήταν 15 ατόμων και τη σχεδία την κυβερνούσε ο καπετάνιος και είχε και έναν βοηθό. Η κίνηση της σχεδίας γινόταν και από τους δύο βυθίζοντας στο ποτάμι ένα μεγάλο κοντάρι είτε ο ένας είτε ο άλλος ανάλογα με τα νερά του ποταμού και τη διεύθυνση που ήθελαν να πάρουν.

Η αναμνηστική φωτογραφία μου από την περιήγησή μου στον ποταμό Dunajec, που διαρρέει τον Εθνικό δρυμό Pieniny στη Σλοβακία, με τις παραδοσιακές ξύλινες βάρκες,

Ο καπετάνιος ήταν και ο ξεναγός μας, αλλά δεν μιλούσε αγγλικά. Όμως παρόλο που την ξενάγηση την έκανε στα σλοβάκικα έδινε τις εξηγήσεις του και τα ιστορικά στοιχεία της διαδρομής με διάθεση και περίσσιο χιούμορ. Ήταν πολύ επιδέξιος και έμπειρος καπετάνιος και από την πρώτη στιγμή μας έδωσε το στίγμα του επαγγελματισμού του και μας μετέδωσε το αίσθημα της εμπιστοσύνης προς το άτομό του. Έτσι, κατάφερε να μας κάνει να αφεθούμε ασφαλείς, να απολαύσουμε το καταπράσινο τοπίο και να ευχαριστηθούμε το υπέροχο ταξίδι κατά μήκος του ποταμού, βγάζοντας τις φωτογραφίες μας.

Μπορεί να φαίνεται τρομακτικό, όμως ήταν μια εύκολη διαδρομή που σίγουρα δεν επιφυλάσσει απρόοπτα
Φυσικά οι βάρκες του rafting έχουν απαραιτήτως τον οδηγό τους και αξεσουάρ σωσίβια και κράνη
Βόλτα και με κανό, μόνοι!
Συνωστισμός σε ένα φιδογύρισμα του ποταμού Dunagec!

Στη διαδρομή μας τα νερά του ποταμού  Dunajec, πότε κυλούσαν ήσυχα και πότε ορμητικά περνώντας ανάμεσα από τα δασώδη βουνά του Εθνικού  Δρυμού Pieniny. Η διαδρομή άλλαζε συνέχεια πορεία και γινόταν άλλοτε φιδωτή και άλλοτε ευθεία δίνοντάς μας συνέχεια καινούργιες εικόνες που μας ανέβαζαν την αδρεναλίνη και μας έκαναν να βγάζουμε φωνές ενθουσιασμού και έκπληξης ή και αγωνίας, όταν τα νερά από ήρεμα γίνονταν ξαφνικά ορμητικά. Γενικά όμως ο ποταμός ήταν ευθύς, όχι πολύ βαθύς με τη φύση γύρω να μας χαρίζει απλόχερα την ομορφιά της. Η εμπειρία του ξεχωριστού αυτού rafting που ζούσαμε ήταν εκπληκτική. Ο ποταμός με τα έντονα ρεύματά του έχει σκαλίσει με τα χρόνια ένα πανέμορφο φαράγγι, που σήμερα έχει χαρακτηριστεί ως το μεγαλύτερο φυσικό φαράγγι της Κεντρικής Ευρώπης.

Το πιο στενό σημείο της διαδρομής μας!

Τα τοπία που βλέπαμε ήταν πραγματικά εκπληκτικά και η εμπειρία πρωτόγνωρη. Ο καπετάνιος ξεναγός μας, εξακολουθούσε σε όλη τη διαδρομή, παρ’ όλες τις δυσκολίες του ποταμού, να επισημαίνει τα κορυφαία σημεία της περιοδείας και να προσθέτει μια μικρή ιστορία σε κάθε ένα από αυτά ή ακόμα και να λέει ανέκδοτα. Δεν ξέρω ποιο χάρισμα είχε αυτός ο άνθρωπος, αλλά κατάφερε μέσα σε μιάμιση ώρα που κράτησε η διαδρομή να μας κάνει να γίνουμε όλοι μια παρέα και πολλές φορές να γελάμε με τα αστεία του.

Τα παιδιά ήταν μέσα σε όλες τις δραστηριότητες. Να μια ευκαιρία να δοκιμάσετε και τις αντοχές των δικών σας παιδιών!
Η ομάδα με τις τυρκουάζ βάρκες και τα λαχανί γιλέκα σε σημείο ξεκούρασης. Οι πάπιες που είναι γεμάτος ο ποταμός ακολουθούν και αυτές τις βάρκες.
Ηρεμία και χαλάρωση παρόλο τον άγνωστο προορισμό θα νιώσετε σε αυτή την περιήγηση

Το ταξίδι μας στον θαυμαστό δρόμο του ποταμού Dunajec έφτασε κάποια στιγμή στο τέλος του. Όλοι μας γεμάτοι εμπειρίες και χαμόγελα και ίσως κάποιοι και με ανακούφιση, κατεβήκαμε από τις σχεδίες. Εμείς μπορεί να είχαμε τελειώσει τη διαδρομή μας, όμως οι άνθρωποι της εταιρείας συνέχιζαν τη δουλειά τους. Άρχισαν αμέσως να αποσυναρμολογούν τις σχεδίες και να τις τοποθετούν στα φορτηγά τους για  να τις πάνε στην αφετηρία τους, να τις συναρμολογήσουν και πάλι, ώστε να ξεκινήσει ένα νέο ταξίδι στον ποταμό για κάποιους άλλους τυχερούς.

Διαβάστε επίσης στο Ανθομέλι: 4 αναρτήσεις με φυσιολατρικές διαδρομές

Στο τέλος της περιήγησης, κίτρινες, τυρκουάζ, κόκκινες βάρκες, όλες ετοιμάζονται για το ταξίδι της επιστροφής.
Σειρά έχουν και οι ξύλινες βάρκες που φορτώνονται για να επιστρέψουν στην αφετηρία.

Και τώρα πώς επιστρέφω πίσω;

Οι επιλογές της επιστροφής μας στην αφετηρία, ήταν τέσσερις. Μίνι bus, ταξί, ποδήλατο, πόδια! Εγώ βέβαια είχα στο μυαλό μου να πάρω το λεωφορειάκι που μας περίμενε (η χρέωση είναι εξτρά από το εισιτήριο), αλλά μέχρι να δω τον καπετάνιο να τον ευχαριστήσω και να πω λίγα λόγια μαζί του, φυσικά με τη γλώσσα των νοημάτων, το λεωφορείο είχε φύγει γιατί γέμισε πολύ γρήγορα αφού και άλλες σχεδίες είχαν τερματίσει μαζί με εμάς. Με τα πόδια φυσικά ήταν αδύνατο να ξεκινήσω, γιατί τα χιλιόμετρα ήταν πολλά, το ποδήλατο επίσης δεν ήταν το μέσον που με ευνοούσε και έτσι η γρηγορότερη λύση ήταν το ταξί που για κακή μου τύχη δεν υπήρχε εκείνη την ώρα. Λέτε να ανησυχούσε η Μαρία για την αργοπορία μου;

Η βόλτα μας έφτασε στο τέλος της!

Εγώ προσωπικά ένοιωθα πολύ γεμάτος και ευχαριστημένος που  έζησα την περιπέτεια αυτή, βγάζοντας άπειρες φωτογραφίες και βίντεο που έχω στην κατοχή μου προς ανάμνηση αυτής της διαδρομής. Σκεφτόμουν, πως ήμουνα πριν από λίγο επάνω σε μια συναρμολογούμενη σχεδία και μαζί με άλλα 14 άτομα, απολάμβανα την υπέροχη αυτή διαδρομή, πλέοντας άλλοτε στα σύνορα της Πολωνίας και άλλοτε στα σύνορα της Σλοβακίας. Πόσο εντυπωσιακό ήταν αυτό που είχα ζήσει! Δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα μου δινόταν τέτοιες ευκαιρίες στα ταξίδια μας, για να ζήσω ξεχωριστές εμπειρίες, που θα τις θυμάμαι για πάντα.

Οι φωτογραφίες της ανάρτησης, όπως και όλων των δικών μας ταξιδιωτικών αναρτήσεών, που αναρτώνται στο blog Anthomeli, είναι αποκλειστικά δικές μας και είμαι πολύ περήφανος για αυτή τη μεγάλη συλλογή μας.

Ευχαριστώ όμως και το Ανθομέλι, το blog των θυγατέρων μου, που μου έδωσαν τον χώρο να σας τις μεταφέρω και σε εσάς, τους γνωστούς και αγνώστους αναγνώστες μας. Εδώ τελειώνει η δική μου αφήγηση και δίνω και πάλι το λόγο στη Μαρία. Από μέρους μου και από καρδιάς εύχομαι σε όλους τους ταξιδευτές, ¨καλά ταξίδια!»

Μαρία:

Τι να πω και εγώ μετά από όλα αυτά που διαβάσατε και πώς να τελειώσω! Απλά να πω πως για μένα οι ώρες της αναμονής δεν ήταν και πολύ ευχάριστες, γιατί στα εντελώς ξαφνικά ξέσπασε μια δυνατή μπόρα που μας έκανε να στριμωχτούμε πολύς κόσμος κάτω από ένα στέγαστρο της μικρής καφετέριας. Οι σχεδίες όμως δεν έπαψαν να πηγαινοέρχονται, απλά προμήθευαν τους επιβαίνοντες με αδιάβροχα και όταν σταμάτησε έστω και λίγο η μπόρα και με ψιχάλες ακόμη, γέμισαν και πάλι οι σχεδίες με νέους επιβάτες  για να ζήσουν και αυτοί την περιπέτειά τους! Προς στιγμή όλα για μένα ήταν νορμάλ και σκεφτόμουν μάλιστα και έλεγα πώς αποφασίζουν αυτοί οι άνθρωποι με συννεφιά και με βροχή να κάνουν αυτή τη διαδρομή των 10 χιλιομέτρων μέσα σε ένα ποτάμι επάνω σε αυτές τις σχεδίες και με πορεία το άγνωστο; Και ενώ καλοτύχιζα τον εαυτό μου που βρισκόμουν έστω κάτω από ένα στέγαστρο με τέτοια βροχή, σκεφτόμουν τον Χρήστο και την ομάδα του ποια θα ήταν άραγε η τύχη τους. Τους έπιασε και αυτούς η μπόρα, βραχήκανε, ήταν ήρεμα τα νερά του ποταμού; Και μέσα σε αυτές τις σκέψεις μου, νάσου έφτασε και το λεωφορείο. Κατέβηκαν όλοι, μα ο Χρήστος όχι! Που ήταν; Γιατί δεν ήρθε; Τι του συνέβη; Προσπάθησα να μάθω,  αλλά κανείς δεν ήξερε. Απλά με καθησύχασαν λέγοντάς με πως ίσως πάρει το επόμενο λεωφορείο. Και ενώ βρισκόμουν σε μια διαδικασία αναζήτησης, εμφανίζεται ένα ταξί με κύριο επιβάτη τον Χρήστο! Ευτυχώς η αναμονή και η αγωνία μου δεν κράτησε πολύ!

Γυρίσαμε στο κάμπινγκ με έναν Χρήστο ενθουσιώδη, χωρίς να έχει πάψει να μιλάει ούτε ένα λεπτό, μιλώντας συνέχεια για την υπέροχη εμπειρία που έζησε.

Φύγαμε την επόμενη μέρα από το Červený Kláštor, έχοντας ως αποσκευή μας τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτόν τον υπέροχο τόπο.

Γίνετε μέλη της ταξιδιωτικής ομάδας "Ταξιδεύοντας με το Ανθομέλι" στο Facebook και ακολουθήστε μας στο "Travelling with Αnthomeli" στο Instagram.

Ο χάρτης της Σλοβακίας με μέρη τα οποία έχουμε επισκεφτεί και για τα οποία έχουμε αφιερώσει άρθρα στο Ανθομέλι:

Τελειώνοντας τη δεύτερη ανάρτησή μου για τη Σλοβακία, μπορώ να σας μιλήσω μόνο με ενθουσιασμό γι αυτήν τη χώρα. Οι μέρες που ζήσαμε γενικά στη θαυμάσια χώρα της Σλοβακίας, τα αξιοθέατα που είδαμε, τα κάστρα που επισκεφθήκαμε, τις μικρές και μεγάλες πόλεις που γνωρίσαμε σε αυτήν, αλλά και ειδικά τη διαμονή μας στο Červený Kláštor, είναι σίγουρο πως δεν θα τις ξεχάσουμε ποτέ!

Μαμά Μαρία

If you like it… pin it!