Οι γλάροι στο δρόμο για τη Θάσο

Callie
Καλημέρα!!! 
 
Όπως ίσως κάποιοι είδατε στο instagram ή στο facebook τις προηγούμενες ημέρες, τα δύο Ανθομελάκια περάσανε τις πρώτες εβδομάδες του Ιουλίου παρείτσα. Ήταν 13 υπέροχες ημέρες που κατέληξαν σε ένα οικογενειακό τριήμερο στην Θάσο για τον γάμο του πρώτου μας ξαδέρφου.
 
Θα γίνει, δεν θα γίνει ο γάμος, θα πάμε, δεν θα πάμε, θα έχουμε λεφτά, θα πάρουμε δώρο, θα έρθουν οι άντρες μας, θα πάμε με το αυτοκινούμενο… πόσα ερωτηματικά υπήρχαν τις προηγούμενες ημέρες!!! Τελικά όμως πήραμε την απόφασή μας και τελικά βρεθήκαμε όλη η οικογένεια στη Θάσο. Παππούς, γιαγιά, κόρες, σύζυγοι και εγγόνια! Για τον κάθε ένα αυτό το ταξίδι σήμαινε κάτι διαφορετικό… ευκαιρία να βρεθεί με συγγενείς, ξεκούραση, μνήμες από τις παλιές μας διακοπές στην Θάσο, μπάνιο, διασκέδαση… Τα παιδιά από την άλλη ήταν τρελαμένα και απόλυτα χαρούμενα και ήθελαν να κατακτήσουν όλους τους στόχους του τριημέρου.. να γίνουν παρανυφάκια, να κοιμηθούν στο ξενοδοχείο, να κάνουν μπάνιο, να τα κάνουν όλα!!! Πρώτος όμως στην λίστα τους ήταν ο στόχος του φέριμποουτ που θα μας περνούσε από την Κεραμωτή στην Θάσο. 
Με τρία εγγόνια σε διαφορετικές ηλικίες, η Μαμά Μαρία έχει πια εντρυφήσει στις διάφορες τρέλες τους και σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται και αυτή πιο τρελή από τα μικρά. Τους ενημέρωσε λοιπόν, ότι ένα από τα καλύτερα «αξιοθέατα» επάνω στο πλοίο είναι… οι γλάροι!  Για όσους δεν το γνωρίζετε οι γλάροι που ακολουθούν το καράβι στην Θάσο είναι πολύ διάσημοι καθώς είναι πολύ εξοικειωμένοι με τους ανθρώπους και φυσικά από τους πιο καλοαναθρεμένους. Υπάρχει μάλιστα και η πεποίθηση ότι ανάλογα με το πέταγμά τους μπορούμε να προβλέψουμε ακόμα και τον καιρό. Έτσι, εμφανίζεται η Μαμά Μαρία με μια σακουλάρα με ψωμί, κουλούρια και διάφορα καλούδια για τους γλάρους και φυσικά τα παιδιά δεν άργησαν να ξεκινήσουν το τάισμα! 

Το γέλιο που έριξαν δεν λέγεται. Αφού γίναμε η ατραξιόν του καραβιού. Στην αρχή δεν ήξεραν πως ακριβώς να πετάξουν την μπουκιά για να την πιάσουν οι γλάροι… στην συνέχεια όμως που η γιαγιά τους έδειξε πώς να το κάνουν σωστά, οι γλάροι έπιαναν στον αέρα τα ψωμάκια και έσκιζαν τον άνεμο με τις βουτιές τους! Τα επιφωνήματα και οι επευφημίες στο καράβι έδιναν και έπαιρναν! Περάσαμε σχεδόν την μισή ώρα της διαδρομής (το υπόλοιπο βγάζοντας φωτογραφίες σαν τρελοτουρίστες!) με αυτή τη διαδικασία και πραγματικά τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Το αστείο ήταν ότι επειδή είχε αέρα κάποιες από τις μπουκιές του ψωμιού που δεν έπιαναν οι γλάροι έπεφταν μέσα στο καράβι… και συγκεκριμένα πάνω σε μία συγκεκριμένη κοπέλα η οποία είχε σκάσει από τα γέλια και την ατυχία να κάθεται σε αυτή την συγκεκριμένη θέση, χαχα! Τελικά άλλαξε θέση και γλύτωσε!  
Η μικρή αυτή διαδρομή τελείωσε με ένα τουρ των παιδιών μέσα στο καράβι. Τους άρεσε πάρα πολύ! Η μεγάλη μας είχε ξαναμπεί με την γιαγιά της, η Μελίτα είχε ξαναμπεί όταν ήταν 2 χρονών αλλά ομολογώ ότι δεν θυμόταν τίποτα… αλλά όλα τα λεφτά ήταν ο Θάνος!!! Πριν καν δει το καράβι είχε εκμυστηρευτεί στην μαμά του ότι φοβόταν να ανέβει καθώς ίσως να γίνει φουρτούνα και να πνιγούμε (πολλές ταινίες βλέπει αυτό το παιδί, χαχα!). Όταν όμως φτάσαμε στο λιμάνι, της λέει: «Τελικά μαμά, είναι μεγάλο το καράβι, δεν θα πνιγούμε!» χεχε!  
 
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω για πόσο καιρό θα κρατήσουν μέσα στο μυαλό τους αυτή την ανάμνηση. Η Μαρία ίσως για πάντα μιας και η ηλικία της ευνοεί. Ο Θάνος μας είπε ότι θα προσπαθήσει να κλειδώσει το κουτάκι μέσα στο μυαλό του για να μην του φύγει ποτέ. Όσο για την Μελίτα, ποιος ξέρει ίσως κάποια στιγμή που θα ξαναπάμε σε κάποιο άλλο νησί να μου ζητήσει να πάρουμε και λίγο ψωμί μαζί μας για να ταΐσει τα πουλιά.
 
Όπως και να χει όμως… στο δικό μας μυαλό αυτή θα είναι ακόμη μια στιγμή στη ζωή μας που θα μας μείνει ανεξίτηλη. Γιατί… οι καλοκαιρινές αναμνήσεις… για κάποιον ανεξήγητο και μαγικό τρόπο,  είναι παντοτινές!!!
 
Κάλη