Ένας τοίχος γεμάτος ζωγραφιές

Callie
Καλημέρα! Καλή βδομάδα και φυσικά καλό μήνα!Από χθες επιτέλους χορεύουμε σε ρυθμούς αποκριάτικους, ρυθμούς αγιοβαλεντινιάτικους, ρυθμούς Φεβρουαρίου. Και όχι μην φανταστείτε ότι δεν έχω σταματήσει να χορεύω από χθες (δεν είμαι και στο dancing with the stars) αλλά αυτός ο Γενάρης με είχε σκάσει! Να φύγει και να μην ξανάρθει. Μίζερος και με πολλές πολλές σκέψεις και προβληματισμούς! Ευτυχώς όχι τίποτα σοβαρό εκτός από το γεγονός ότι ακόμα δεν έχω γίνει καλά (από τα Χριστούγεννα παιδεύομαι) και πρέπει να δω τι θα κάνω επιτέλους με τον λαιμό μου που κάθε πρωί και βράδυ με πονάει και κλείνει και βραχνιάζει και γενικά με παιδεύει. Συν ένα κάτι θεματάκια με τον αυχένα μου που έκλεισα ραντεβού να πάω στον ορθοπεδικό. Συν κάτι άλλο, και κάτι άλλο! Ουφ!!!

Τι κάνει όμως μία blogger που θέλει να ξεδώσει; Κατασκευές!!! Και αυτός ο μήνας είχε πολύ δημιουργική απασχόληση. Και σε έρευνα αλλά και σε πράξη. Γενικά έχω βάλει στόχο να αλλάξουν κάποια πράγματα στο σπίτι το καινούργιο. Ναι, ναι, τέλειο είναι αλλά μετά τις γιορτές μου φαινόταν πολύ άχρωμο και έτσι θέλησα να πριζώσω τον Κώστα να κάνουμε κάποιες αλλαγές, οι οποίες έχουν συμφωνηθεί και περιμένουν να υλοποιηθούν. Εντάξει, είμαστε και τόσο χρόνια παντρεμένοι να μην κάνουμε και μία αλλαγή στην διακόσμηση (να με ακούσει και κανένας… χαχα… όλο αλλαγές κάνουμε!) Προς το παρόν, λοιπόν, ξεκινήσαμε με κάτι μικροαλλαγούλες και κατασκευές και μία από αυτές θα σας δείξω σήμερα. 

Σας έχω ξαναπεί ότι μου αρέσει πολύ να εμπνεύομαι από φίλους και να βλέπω πως μικρά πραγματάκια μπορώ να τα συνδιάσω στο δικό μου το σπίτι (το οποίο όσους τοίχους κι αν είχε εγώ θα μπορούσα να γεμίσω άνετα, χιχι!) Έτσι, συνέβη και όταν πήγα στο σπίτι της φίλης μου της Σοφίας (της shareyourlikes), η οποία είναι μια κινητή έμπνευση! Και κάπως έτσι είναι και το σπίτι της. Με μικρά πραγματάκια που το κάνουν τόσο ζεστό αλλά και τόσο ιδιαίτερο. Ένα από αυτά που μου άρεσαν πολύ ήταν ο τοίχος του χολ τους που είναι «ντυμένος» από πάνω έως κάτω με ζωγραφιές των παιδιών της. Οχι σαν ταπετσαρία αλλά σαν έναν ζωντανός πολύχρωμος και αεράτος οργανισμός! Μόνο χαμόγελο μπορεί να σου φέρει στο πρόσωπο!

 

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Από εκείνη τη στιγμή μου μπήκε στο μυαλό μου να φτιάξω κάτι παρόμοιο αλλά να μην είναι και το ίδιο. Και έτσι, θυμήθηκα ότι πριν λίγο καιρό είχα δει σε ένα ξένο μπλογκ (www.iheartorganizing.blogspot.gr είναι το blog αλλά δεν θυμάμαι ποια ανάρτηση ήταν ακριβώς) μια φωτογραφία με μια ζωγραφιά που κρεμόταν από ένα συρματόσχοινο. Είπα στον Κώστα το κόνσεπτ που είχα σκεφτεί και αυτός φυσικά ξετρύπωσε τον τρόπο για να το κάνουμε! Τελικά καταλήξαμε να πάρουμε τα υλικά από το γνωστό σουηδικό κατάστημα και ξεκινήσαμε τα τρυπήματα στον τοίχο (αρκετά οπότε κοιτάξτε να μην είναι ώρα κοινής ησυχίας, χιχι!) 

Σε γενικές γραμμές ανάλογα με τα μέτρα και τις γωνίες που θα χρειαστείτε για τον δικό σας χώρο, συν τα κρεμασταράκια, να υπολογίζετε από 13-30 ευρώ (πιστεύω ότι με τίποτα δεν θα το ξεπεράσετε). Μην ξεχάσετε απλά να αφήσετε τόση απόσταση ανάμεσα στις σειρές που να χωράνε έστω δύο σελίδες Α4 η μία κάτω από την άλλη. Αν δεν θέλετε τα συρμάτοινα κρεμασταράκια, ωραία ιδέα είναι και τα μινιόν πολύχρωμα ή ξύλινα μανταλάκια. Εγώ πήρα και ένα κουτάκι τέτοια για να ενώνω δύο ζωγραφιές τη μία κάτω από την άλλη. 

  

Εμείς με μία συσκευασία πέντε μέτρων φτιάξαμε τρεις σειρές συρματόσχοινου για τις ζωγραφιές της Μελίτας και περίσσεψε κιόλας. Εξαρτάται όμως πάντα από τον τοίχο και το σχέδιο που θέλετε να φτιάξετε. Η θέση του τοίχου που εμείς θέλαμε να αξιοποιήσουμε ήταν ακριβώς έξω από το δωμάτιο της Μελίτας ώστε να υποδέχεται τους φίλους της με χρώμα και τσαχπινιά! 
 
Φυσικά, με το που στερεώθηκε το σύρμα, ξεκίνησα να το διακοσμώ με τις ζωγραφιές και τις χειροτεχνίες της και είμαι τόσο μα τόσο περήφανη για όλο αυτό. Αφού δεν χορταίνω να περνάω και να το βλέπω! Ειδικά όταν ξαπλώνω στην κρεβατοκάμαρα είναι η θέα μου και έτσι κοιμάμαι πιο γλυκά από ποτέ. 
 
Πικάσο δεν την λες αλλά τσούκου τσούκου κάνει πράγματα που δεν τα λες πια και μουτζούρες!
  
Το πιο ωραίο απ’ όλα όμως είναι ότι όταν έρχονται οι φίλες της θέλουν να κρεμάσουν και τις δικές τους ζωγραφιές… κι εγώ δεν χαλάω χατήρια. Οσο για την Μελίτα, το παιδί μπερδεύτηκε και νόμιζε ότι ήταν προς χάρισμα… χαχα! Με το ζόρι την κράτησα να μην χαρίσει όλες τις κρεμασμένες ζωγραφιές της. 
 
Αυτά από εμένα για σήμερα! Ελπίζω να σας άρεσε ο τοίχος μας και να αξιοποιήσετε την ιδέα και την υλοποίηση στο δικό σας σπίτι.

Καλή συνέχεια, 
Κάλη