Χριστούγεννα στην… Μελιτοχώρα!

Callie
Καλημέρα και Χρόνια Πολλά!Προσπαθώ να βρω τρόπο εδώ και δύο μέρες για το πώς να αρχίσω αυτή την ανάρτηση! Να την κάνω μελό, αστεία, απλά καθημερινή; Πώς να περιγράψω όλα αυτά τα Χριστούγεννα που έχουμε περάσει με το Μελιτάκι και πώς αυτό που ζούμε τώρα… το πιο ευτυχισμένο! Πώς να σας πω χωρίς να παρεξηγηθώ ότι δεν είναι ευτυχισμένα λόγω αυτών που κάνουμε αλλά λόγω αυτών που νιώθουμε! Αυτές τις ημέρες δεν κάναμε τίποτα τρελό ή πρωτότυπο, όχι δεν βγήκαμε πολύ ή φάγαμε καλύτερα από άλλες φορές! Απλά η καρδιά μας και η ψυχή μας είναι γεμάτη από αυτό το παιδί που μας έχει πάρει τα μυαλά! Ένα παιδί που ήρθε στον κόσμο μαγικά και έχει μετατρέψει τη ζωή μας σε απόλαυση! 

2011

Την πρώτη χρονιά η Μελίτα μας ήταν πέντε μηνών… ένα δωράκι στο κουτί! Μικρή, ήσυχη και… φαλακρή, χαχα! Καλέσαμε κόσμο όπως πάντα την παραμονή των Χριστουγέννων, ήπιε το γάλα της, πήγε για ύπνο στην ώρα της. Ήσυχα Χριστούγεννα, όμορφα και οικογενειακά! Και πώς να είναι άλλωστε με ένα μωρό που ακόμα προσπαθεί να αναγνωρίσει τον κόσμο. Που τα ματάκια του κοιτάνε τα φωτάκια και το δέντρο για πρώτη φορά! Όλα καινούργια, όλα παράξενα, όλα τόσο όμορφα!

Εκείνα τα Χριστούγεννα ούτε καν θυμάμαι πώς στολίσαμε. Δεν με ένοιαζε καθόλου. Ήθελα απλά την καλύτερη ατμόσφαιρα για καλωσορίσω την μικρή μας στον κόσμο των Χριστουγέννων. Εντάξει, όχι ότι κατάλαβε και πολλά αλλά νομίζω ότι το νόημα το έπιασε.  Είχε και ένα μικρό δέντρο…ίσα με το μπόι της που λένε, χαχα! Ένας μικρός Άγιος Βασίλης που με τα καμώματά του μας είχε ξετρελάνει! 

Αυτό θα πρέπει να το βλέπω κάθε χρόνο;;;;
 
Οι στιγμές μας όμορφες και μοναδικές… τα έθιμα συνέχισαν να ισχύουν και μαζί της και να γίνονται ακόμα πιο δυνατά! Υπνος κάτω κάτω από το δέντρο έστω κι αν αυτή κοιμήθηκε στο μικρό της κρεβατάκι πάνω στον καναπέ! Από τις πιο γλυκές στιγμές που έχω να θυμάμαι! Μια καινούργια ζωή που έδωσε άλλο νόημα στις συνήθειες αυτής της οικογένειας… που μεγάλωσε και δυνάμωσε! 
2012

Μετά από ένα χρόνο και η μπεμπούλα μας είχε γίνει 17 μηνών… σημείο κομβικό για όλα τα παιδιά!  Μια Μελίτα που όχι απλά περπατούσε αλλά κάλπαζε και ήθελε όλο βόλτες και τρεχαλητά! Εδώ να δείτε εξόδους και αναγνώριση χριστουγεννιάτικων εικόνων. Όλα ήθελε να τα πιάσει και να τα δει! Όλα όμως από κοντά μας. Εκεί δίπλα μας… πάντα οι τρεις μας!

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

 
Αλλά και πάλι ο ενθουσιασμός της για το δέντρο και όλα τα καλούδια που της είχαμε ετοιμάσει μικρός! Ποιο πολύ την ένοιαζε η αγκαλιά κάτω από το δέντρο παρά το ίδιο το δέντρο. Το κοίταζε απλά, χωρίς εντυπωσιασμούς και υπερβολές! 

 

Ούτε και το αστέρι την δελέασε… που από την πρώτη χρονιά το έβαζε ποια αυτή μαζί με τον μπαμπά της. Καλέ λες αυτό το παιδί να μην είναι σαν κι εμάς; Λες να μην της αρέσουν τα Χριστούγεννα; Ούτε τα στολίδια ήθελε να πιάσει ούτε τίποτα. Και για τον Άγιο Βασίλη ούτε λόγος!!! Μακριά και αγαπημένοι! 

2013

Και να που φτάσαμε στο σήμερα! Ε, φέτος πια δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτό το παιδί είναι χριστουγεννόπληκτο… όπως ακριβώς και εμείς! Τελικά απέδωσαν οι δύο προηγούμενες χρονιές. Στα παιδιά άλλωστε πρέπει να δίνεις… και να περιμένεις τους καρπούς αργότερα. Θέλει μόνο υπομονή!

Φέτος στολίσαμε για πρώτη φορά όλοι μαζί το δέντρο! Αφού το έστησα εγώ πριν ξυπνήσουν μπαμπάς και κόρη (για να μην βαρεθεί και χάσει το ενδιαφέρον της) ξεκινήσαμε την εξερεύνηση των στολιδιών και μας βοηθούσε βάζοντας στα κλαδιά αυτά που της άρεσαν. Όμορφα ήταν…. οικογενειακά! Ένιωσα ότι επιτέλους είχε μπει μέσα στο κλίμα. Και μετά ήρθαν τα φώτα και τα πρώτα ωωωωω!!!! Όχι, θα πω ψέμματα αν σας πω ότι έμεινε με τον ίδιο ενθουσιασμό καθ’ όλη την διάρκεια! Αλλά δεν πειράζει, μου φτάνουν εκείνες οι πρώτες στιγμές που είδα την λάμψη στα ματάκια της! Αυτή την λάμψη που βλέπω κάθε φορά που δοκιμάζει κάθε καινούργιο.

Όσογια τον Μπίλυ (βλ. Αγιος  βασίλης)… εξακολουθούμε να μην θέλουμε να έχουμε καμία διαπροσωπική σχέση μαζί του… αλλά το δώρο του το περιμένουμε με αγωνία!!! Αααα, και ξέχασα να σας πω… σε εμάς παρόλο που έχουμε τζάκι δεν θα έρθει από εκεί αλλά από την Πότα (βλ. Πόρτα) καθώς η καημένη η Μελίτα τρομοκρατήθηκε με την ιδέα να μπει ένα τεράστιος γέρος από την καμινάδα και μάλιστα όταν θα κοιμάται. Οπότε αλλάξανε τα πλάνα μας.. .πόρτα θέλει το κoρίτσι μου, πόρτα θα έχει, χαχα!!!

Χο-Χο-Χο λέει και τον περιμένει να της φέρει ένα μικρόφωνο… αρτίστα λέμε!
Στείλαμε και γράμμα… μικρόφωνο η μικρή αρτίστα ζήτησε!!! Θα το έχει μαζί με όλο τον εξοπλισμό. Ποιός ξέρει μπορεί να πάρει το ταλέντο της Πίας Νίνας (β΄. Θεία Κατερίνα)!

Μάθαμε και για τον Κούλη (βλ. Χριστούλη) και δεν χορταίνει να ακούει την ιστορία της γέννησής του και να μου δίνει και ένα φιλάκι και μια αγκαλιά γιατί αυτό της είπα ότι μας έμαθε ο Χριστός… την αγάπη!!!

Και κάπου εδώ βάζω μια τελεία. Δεν θα σας κουράσω άλλο με το τι λέει και τι κάνει η κόρη μου  (αν και θα μπορούσα να μιλάω για ώρες!). Όλοι οι γονείς, άλλωστε, βρίσκουν τα παιδιά τους υπέροχα!  Αυτό όμως που θέλω να μοιραστώ μαζί σας περισσότερο από κάθετι άλλο είναι ότι πλέον έχω περισσότερους λόγους  να προσφέρω αγάπη γύρω μου… γιατί είδα ότι η ζωή μου την γυρίζει πίσω!

Καλή συνέχεια στις γιορτές σας, 
Κάλη

Υ.Γ Προμηθευτείτε χρωματιστά χαρτόνια (καφέ, κόκκινα και άσπρα) γιατί την Κυριακή θα σας δώσω τα πατρόν για το Κρίστμας φώτο μπουθ (εντάξει δεν έχω αγγλική γραμματοσειρά,χιχι) που σας έδειξα λιγάκι εδώ