Β15… ή αλλιώς το bloggoπαρεάκι μου!

Callie

Καλημέρα Ανθομελάκια μου!

Έχω παρατηρήσει ότι κάθε φορά που νομίζω ότι  έκλεισαν οι πόρτες της φιλίας και ότι δεν πρόκειται να μπουν στην ζωή μου νέοι άνθρωποι, οι ίδια η ζωή έρχεται να με διαψεύσει. Έτσι έγινε και την χρονιά που μας πέρασε… το blogging έμελλε να μου φέρει (να μας φέρει!) στη ζωή όχι έναν αλλά 14 νέους φίλους!!!

Και όχι δεν θα μπω τώρα στη διαδικασία να αναλύσω τον όρο «φιλία». Άλλωστε δεν είπε κανείς ότι έψαχνα για κολλητούς φίλους. Άσε που γενικά είμαι πολύ ανοιχτή στο θέμα αυτό καθώς θεωρώ ότι στη ζωή μας πάντα χρειάζονται καινούργιοι άνθρωποι με νέες ιδέες, διαφορετικές ζωής και εμπειρίες που όμως προσθέτουν στην καθημερινότητά μας το αλατοπίπερο που της χρειάζεται!

Το δικό μου αλατοπίπερο είναι οι γνωστές πια σε πολλούς Β15… που η καθεμία από αυτές έχει προσθέσει κάτι διαφορετικό και όλες μαζί είναι ένα παρεάκι διαδικτυακό αλλά και όχι μόνο!!!

Οι, δυστυχώς, όχι και τόσο συχνοί καφέδες μας, γεμίζουν την ζωή μου με μια γλυκιά προσμονή για κάτι ολόδικό μου. Και τι εννοώ με αυτό! Μέχρι τώρα (μιας και ήρθα στην Αθήνα πριν 8 χρόνια) όλοι μου οι καλοί φίλοι ήταν πάντα κοινοί με τον Κώστα και έτσι όταν βγαίναμε το κάναμε πάντα παρέα (χωρίς εννοείται να μειώνεται η αξία τους… μην παρεξηγηθώ!). Αυτές λοιπόν, οι 14 είναι μόνο δικές μου και τις φυλάω σαν κόρη οφθαλμού. Αφού πολλές φορές όταν με ρωτάνε αν είπα αυτό ή το τάδε στον Κώστα συνειδητοποιώ ότι δεν το έχω πει… λες και είμαι πάλι στην εφηβεία που κρατάω μυστικά που τα ξέρω μόνο εγώ και οι φίλες μου. 

Δωράκια, παιχνίδια, εγκυμοσύνες, κάρτες, δώρα… και πολύ κέφι!
Κάθε φορά που είναι να βρεθούμε κάνω σαν μικρό παιδί (από μέσα μου!). Μου αρέσουν οι συζητήσεις μας… έχουν τα πάντα… χωρίς σοβαροφάνεια ή υπερβολικούς αστεϊσμούς. Ένα τσούρμο γυναίκες που εκτός από το bloggin μοιράζονται και πολλά κοινά… αλλά και αρκετές διαφορές! Και να φανταστεί κανείς πως δεν ήθελα να πάω στην πρώτη μας συνάντηση! Το ωραίο επίσης είναι ότι οι συναντήσεις μας ποικίλουν… άλλωτε σε καφέ, άλλωτε σε μπαράκια… αλλά πάντα με απίστευτη πρωτοτυπία αλλά και άψογη διοργάνωση από τη κάθε κοπέλα που το διοργανώνει. Τα δε happening δίνουν και παίρνουν: δωράκια, παιχνίδια, καρτούλες… όλα για όλες ή για κάποια που έχει κάτι ιδιαίτερο όπως π.χ. μια βάπτιση. Σε κάθε συνάντηση όλο και κάτι θα ανακοινωθεί, οπως μια εγκυμοσύνη!!!

Φυσικά, είναι σαφές ότι δεν ταιριάζουμε όλες απόλυτα μεταξύ μας. Υπάρχει όμως ένα σεβασμός στο διαφορετικό (τουλάχιστον όσον αφορά σε μένα) και αυτό προς το παρόν μου αρκεί. Και αν με ρωτάτε, όχι κολλητή δεν θα μπορούσα να γίνω με όλες τους αλλά ποιος νοιάζεται! Όσο περνάω καλά και γίνεται σεβαστή η προσωπικότητά μου νομίζω ότι περπατάμε σε καλό δρόμο! 

Ποτάκια, εγκυμοσύνες, βαπτίσεις… όλα χωράνε στην καθημερινότητα μιας blogger!!!
Και δυστυχώς μιλάω στον ενικό καθώς η Κατερίνα δεν έχει την τύχη να τις χαίρεται όπως εγώ. Η «κατάσκοπος από τον Βορρά», όπως την αποκαλούν, είχε την χαρά να τις γνωρίσει στις ψηφιακές γειτονιές αλλά εκτός από την διαδικτυακή επαφή δεν μπορεί, εκ των πραγμάτων, να τις συναντάει από κοντά. 
Φυσικά, υπάρχουν και τα έκτακτα, όπως ένα ωραίος καφές στο ΙΚΕΑ που ήπιαμε μετά παιδιών…. με πολλές εκπλήξεις για μικρούς και μεγάλους! 
Μέσα σε αυτή την παρέα νιώθω ότι κανείς δεν ζητάει πολλά από μένα. Καμία δεν είναι υποχρεωμένη για τίποτα. Δεν νιώθω πιεσμένη αν καμιά φορά δεν μπορώ να παρευρεθώ στις εξόδους μας (ναι, έχει γίνει και αυτό μία φορά,χιχι) ή όταν δεν μπορώ να ανταποκριθώ στην καθημερινή μας επαφή μέσω e-mail. Ωστόσο, μέσα από όλη αυτή την επαφή δεν σταματάω να χαίρομαι με την χαρά τους και να λυπάμαι όταν κάτι τους συμβαίνει. Δεν σας κρύβω βέβαια ότι αρχικά ένιωθα αρκετά πιεσμένη από όλο αυτό καθώς ένιωθα να πρέπει να απολογούμαι όταν δεν μπορούσα να απαντήσω στα e-mail. Τώρα πια χαλάρωσα κι εγώ αλλά και αυτές νομίζω  κατανόησαν ότι δεν το έχω τόσο πολύ αυτό το καθημερινό. (μόνο με την αδερφή μου μιλάω καθημερινά… ούτε καν με τις κολλητές ή την μαμά μου!)… και το σέβονται! 
Ή και συναντήσεις σετάκια… όπως αυτά με τις παραπάνω κυρίες. Όλα πάντως μας αφήνουν με όμορφη διάθεση και μια γλυκιά γεύση. 
Αρκετά όμως με όλα αυτά… καιρός να σας τις παρουσιάσω μέσα από τα δικά μου μάτια… τι λέτε; (η σειρά είναι τυχαία!)

Βέρα:  Η μαμά κουκουβάγια κρύβει κάτι από την χαμένη μας παιδική αθωότητα .. λίγο το τρελό μαλλί και τα ρούχα, λίγο το μαντήλι στα μαλλιά, λίγο το κόκκινο κραγιόν (για να μας θυμίζει ότι μεγαλώσαμε κιόλας), λίγο το καλοσυνάτο αλλά ειλικρινές της χαμόγελο… ε, δεν θέλει και τίποτα άλλο για να την αγαπήσεις!

Δήμητρα: Η καρδιά της παρέας  αγγελιοφόρος Ερμής και με μνήμη που θα ζήλευε και ο πιο εξελιγμένος υπολογιστής! Είναι τόσο «εκεί» πάντα, που μια φορά που νομίζαμε ότι ήταν down, τελικά είχε γαστρεντερίτιδα… μόνο αυτό μπορεί να την ρίξει τελικά!!!χαχα!

Ασπασία: Είναι τόσο χειμαρρώδης όσο και οι αναρτήσεις-σεντόνια της! Όσο δεν την χώνεψα στην αρχή παρερμηνεύοντας την φυσική της ευγένεια, την κλάση που εκπέμπει και τον ορθό της λόγο, με υπεροψία και σνομπισμό (και όλα αυτά μόνο μέσα από τις αναρτήσεις της)… τόσο την λάτρεψα στην πορεία. 

Σοφία: Γελαστή και αισιόδοξη και πάντα νεραϊδοντυμένη! Ο άνθρωπος που μπορείς να συζητήσεις μαζί του τα πάντα και μάλιστα χωρίς να νιώθεις ότι σε κρίνει. Το μότο της «Πάρε το τίποτα και κάντο κάτι»… με κυνηγάει από τότε που το πρωτοδιάβασα… αλλάζοντας πολλά στη ζωή μου!

Μαρία Α: Κρυφή χιουμορίστας που έχω την εντύπωση ότι ακόμα κρατάει πολλά χαρτιά κρυμμένα. Ομιλητική, γελαστή και φυσικά μαμά με τα όλα της. Το κορίτσι της διπλανής πόρτας με ταλέντο στο πλέξιμο και πάντα έτοιμο να σε εξυπηρετήσει. 

Σίνα: Η Σίντερμπελ (τα δικαιώματα ανήκουν στη Δήμητρα) είναι αυτό που λέει και ο τίτλος της… μικροσκοπική και αέρινη όπως η Τίνκερμπελ. Η ήρεμη δύναμη που όταν όμως είναι ανάγκη μπορεί να γίνει η μαμά-λέαινα για να προστατέψει τα παιδιά της. Δύο σε ένα!!!

Μαρία Ξ.: Δοτική και καθόλου γκρινιάρα. Μένει πιο μακριά απ’ όλους μας και δεν λέει ποτέ λέξη για τις συναντήσεις μας. Έρχεται μεν τελευταία (ευτυχώς για έτσι γίνομαι εγώ η πρότελευταια,χαχα) και πάντα με χαμόγελο παρά της κούρασή της. 

Γιάννα: Είχα την τύχη να την γνωρίσω σε ένα πολύ κομβικό σημείο της ζωής της . Πήρε τη ζωή στα χέρια της  και είμαι σίγουρη ότι θα βγει νικήτρια. Πηγή δημιουργίας τον τελευταίο καιρό και έτσι κεφάτη και κάθε φορά που την βλέπουμε… αν και θα την θέλαμε περισσότερο. 

Κατερίνα: Γλυκιά και χαμηλών τόνων αλλά δυναμική όταν χρειάζεται. Με συγκινεί η αγάπη της για την οικογένεια και η σταθερότητά της στις απόψεις της. Ένα κορίτσι για σπίτι, που λένε, με τα όλα του. 

Αναστασία: Τα κάνει όλα και συμφέρει, χιχι! Μαμά τριών παιδιών, σπίτι, δουλειά και… εμφάνιση!!!  Πρώτη εικόνα η ομορφιά της, δεύτερη το γλυκό της χαμόγελο, τρίτη η ευγένεια και η διάθεση για εξυπηρέτηση, τέταρτη… σε έχει μαγέψει ήδη. 

Θεανώ: Για την Θεανώ λίγα μόνο μπορώ να πω (καθώς έχουμε βρεθεί μόνο μία φορά)… σίγουρα όμως τα καλύτερα. Με προφορά που θυμίζει Γαλλίδα στην Ελλάδα (αλήθεια στο έχω ξαναπεί αυτό;) είναι μια γυναίκα με τα όλα της. 

Μάχη: Χειμαρρώδης και πληθωρική.. και λίγα λέω. Γιατρός χωρίς πτυχία αλλά με εξειδίκευση στην γυναικολογία και στην παιδιατρική. Και αυτή στην αρχή δεν μου είχε κάτσει καλά… τελικά τα φαινόμενα απατούν. Ευτυχώς ξέρω να δίνω δεύτερες ευκαιρίες… και πέτυχα διαμάντι! 

Μαρώ: Με ποιητική φλέβα και ευγενική ψυχή… με αναρτήσεις που, ομολογώ, συχνά με μπερδεύουν (δεν το έχω άλλωστε το πολύ ποιητικό) αλλά πάντα κρύβουν κάτι από πίσω και μάλιστα με πολύ έξυπνο τρόπο. Όσο για τα εκπαιδευτικά θέματα… νομίζω ότι έχει πολλά να δώσει στο μέλλον. 

Γεωργία: Συγκινητική και χιουμοριστική, ήρεμη και τσατίλας, κορίτσι και γυναίκα… πως γίνεται όλα αυτά σε ένα; Κι όμως η Γεωργία τα συνδυάζει όλα και φτιάχνει σε μια εκρηκτική προσωπικότητα που σε περιμένει να την εξερευνήσεις. 

Και φαγητό στο μενού… μπυρίτσα, κους-κους και πάντα με το ρολόι να τρέχει σαν νερό! Το τρίωρο είναι το μίνιμουμ των συναντήσεών μας!χιχι!

Αυτά ήταν τα κορίτσια μου… οι δικές μου φίλες! Και χωρίς πολλά πολλά λόγια…. απλά περνάω καλά! Πειράζει; 

Σας ευχόμαστε να έχετε μια υπέροχη συνέχεια στην ημέρα σας και φυσικά stay tuned… γιατί αύριο κορυφώνονται οι εορτασμοί με ένα 24ωρο giveaway μόνο για καλούς φίλους!!! Don’t miss it!!!

Callie 

Υ.Γ.: Αναρτήσεις εορταστικού εφταήμερου για τα δεύτερα γενέθλια του Ανθομέλι. Αν τις χάσατε… διαβάστε: