To βρεφικό δωμάτιο της Μελίτας!

Callie
Καλώς ορίσατε στο δωμάτιο της Μελίτας. Η Νεράιδα νονά της σας παρακαλεί να προσέλθετε με χαμόγελο, καλή διάθεση και πολύ αγάπη!!
Όπως όλοι οι μελλοντικοί γονείς και συγκεκριμένα οι χαζομαμάδες, έτσι κι εγώ άρχισα σχετικά από νωρίς να ψάχνω φωτογραφίες που θα με εμπνεύσουν να φτιάξω το δωμάτιο της Μελίτας, καθώς ομολογώ ότι αρχικά δεν ήξερα ακριβώς τι ήθελα να κάνω. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι έπρεπε να κρατήσουμε μια ντουλάπα, μια μεγάλη και μια μικρή συρταριέρα γιατί ήταν κρίμα να τα πετάξουμε, και ίσως ότι το χρώμα ήθελα να είναι κάτι σχετικό με ροζ ή λιλά (αν και πολλές φορές παραλίγο να παρεκκλίνω με κάτι υπέροχα κόκκινα δωμάτια που έβλεπα). Έτσι  λίγο το ίντερνετ, λίγο τα περιοδικά, τα καταστήματα, οι κατάλογοι και τελικά μετά από αρκετό καιρό (γύρω στον 6ο μήνα) ψιλοκαταλήξαμε στο γενικό πλάνο. 
Αυτό ήταν το δωμάτιο της Μελίτας πριν την Μελίτα.
Ενα δωμάτιο ξενώνας-καθιστικό που τελικά ενσωματώθηκε με το γραφείο
(το σπίτι μας έχει τρία δωμάτια για να μην σας μπερδέψω)

Ο Κώστας χρησιμοποίησε τον υπολογιστή για να κάνει την μακέτα (έτσι το λένε άραγε;) του δωματίου και μου έδειξε τρεις επιλογές. Μετά από συζητήσεις των συζητήσεων, τελικά αποφασίσαμε ότι θα καταλήξουμε αφού ξεκινήσουν να έρχονται τα έπιπλα γιατί άλλο στο χαρτί και άλλο στην πραγματικότητα. 

Την εποχή που θα γεννούσα (2011) η διχρωμία έπαιζε πάρα πολύ στα περιοδικά. Έτσι  καταλήξαμε κι εμείς σε μια διχρωμία του ροζ που τα δύο χρώματα θα διαχωρίζονταν μεταξύ τους με ένα ξύλινο πηχάκι στο χρώμα της σημύδας για να ταιριάζει με τα ξύλινα έπιπλα που ήδη είχαμε. Κώστας και φίλος Τάκης (ο γνωστός φωτογράφος) ανέλαβαν την αγορά των χρωμάτων (αφού δεν ξεμάλλιασα την πωλήτρια που με πίεζε να πάρω το χρώμα που ήθελε αυτή, πάλι καλά!) και την τοποθέτηση του ξύλου. Αν και τελικά το σκούρο ροζ δεν ήταν αυτό που είχα στο μυαλό μου αρχικά (το ήθελα λίγο πιο προς το σάπιο μήλο), σε συνδυασμό με το ξύλο και την διχρωμία με εντυπωσίασε!!

Κάπου σε εκείνη την φάση, μπαίνω στον 7ο (ο καλύτερος μήνας της εγκυμοσύνης μου, ο μόνος χωρίς αναγούλες και συσπάσεις) και καταφτάνει το βαρύ πυροβολικό… Μαμά Μαρία και Μπαμπάς Χρήστος… έτοιμοι για όλα!!! Περιττό να πω ότι το αυτοκινούμενο ήταν τίνγκα στα πράγματα… κρεβατάκι, προίκα, καλαθούνα, ηλεκτρικές βρεφικές συσκευές, ρούχα…. και τι δεν είχε!!! Δεν θα ξεχάσω όταν φτάσαμε στο σπίτι (οι γονείς μου είχαν φτάσει λίγο νωρίτερα) και είδα τα πράγματα στην αυλή της πολυκατοικίας… μου ήρθε να τσιρίξω από την χαρά μου!!! Ένα βουνό καινούργια πράγματα που ήταν για την Μελίτα μου! 

Εδώ όμως θα ανοίξω μια παρένθεση για να σας πω τι τράβηξε ο καημένος ο μπαμπάς μου! Η κουμπάρα μου η Λιερόπη αρκετό καιρό πριν μας είχε πει ότι με μεγάλη χαρά θα μας δάνειζαν το κρεβατάκι του βαπτισιμιού μου, ο οποίος για πολλούς και διάφορους λόγους το είχε χρησιμοποιήσεις ελάχιστα (άρα μείον κρεβάτι και στρώμα στον προυπολογισμό). Φυσικά, δέχτηκα με χαρά αρκεί όμως να με άφηνε να το βάψω γιατί το καφέ σκούρο δεν μας ταίριαζε καθόλου. Την δουλειά αυτή θα την αναλάμβανε ποιός άλλος, ο μπαμπάς μου! Αφού πρώτα τους έδωσα σαφείς οδηγίες ότι δεν θέλω έντονο ροζ αλλά σάπιο μήλο, πήγαν και αγόρασαν τις κατάλληλες μπογιές και… όλο χαρά παρουσίασε το αποτέλεσμά του στη Μαμά Μαρία και στην Αδερφή Κατερίνα!!! Ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε!!! «Μα αυτό δεν είναι το χρώμα που επιλέξαμε…. αυτό είναι έντονο ροζ!!! Το παιδί (δηλαδή εγώ) θα πάθει εγκεφαλικό». Πως θα της το πούμε;» (εδώ να συμπληρώσω ότι όλη την εγκυμοσύνη την πέρασα με έντονα συμπτώματα άγχους και φυσικά η Μαμά Μαρία το μόνο που δεν ήθελε ήταν να μου προσθέσει ακόμα έναν λόγο για να αγχωθώ). Ο κλασσικός οικογενειακός καβγάς δεν άργησε να ξεσπάσει… για το αν το χρώμα είναι ροζ ή σάπιο μήλο (τώρα τα γράφω και γελάω!) Το επόμενο στάδιο φυσικά ήταν να μου το φέρουν σιγά σιγά!!! Προς έκπληξη όλων… ήμουν τέρας ψυχραιμίας… αλλά δεν ήξεραν γιατί. Ο τοίχος τελικά είχε το ίδιο χρώμα με το κρεβάτι… λάθος ο μπαμπάς….λάθος κι εμείς!!!χα χα χα!!! Τελικά ο καλός Θεούλης έβαλε το χεράκι του και έτσι ούτε γάτα ούτε ζημιά! Τζάμπα κι ο καβγάς, χιχι!
 
Την συνέχεια λίγο ή πολύ την φαντάζεστε… αρχίζουμε να συναρμολογούμε έπιπλά, να μπαίνει η μπάντα, η κουνουπιέρα (κι εκεί άλλη τρέλα μου, ήθελα αυτή που κρεμιέται από το ταβάνι, πάλι καλά που δεν την πήρα γιατί τελικά αλλάξαμε θέση στο κρεβάτι… θα είχε μείνει στη μέση σαν μην πω τι!χιχι), και φυσικά η κουρτίνα! Εκεί μετά από έρευνα, ομολογώ ότι καταλήξαμε στην λαϊκή .. να καλά ακούσατε. Έχουμε μία γνωστή που πουλάει υφάσματα και κουρτίνες στην λαϊκή αλλά όλο το εμπόρευμα το έχει στο σπίτι της στο υπόγειο για καλούς και εκλεχτούς πελάτες σαν κι εμάς (ψώνιο!!!). Την επισκεφτήκαμε την ώρα που μας βόλευε και φυσικά καταλήξαμε σε κάτι χαρούμενο που να κάνει και αντίθεση… δώρο της γιαγιάς Μπέμπας (μην παρεξενεύστε, έτσι την φωνάζουν την πεθερά μου… καθώς Πολίτισσα)
Κώστας εν ώρα δράσης!

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Όσο εμείς κάναμε όλα αυτά, η Μαμά Μαρία είχε αναλάβει την προίκα της μικρής… πλύσιμο, σιδέρωμα και φυσικά τακτοποίηση! Έλιωσαν τα χεράκια της στο σίδερο…. και μαζί με αυτά και το ίδιο το σίδερο όπου χάλασε το κουμπί του ατμού. Βόγκηξε το καημένο!!! (ακόμα άφτιαχτο το έχω… τραγικό!)
Για να μην τα πολυλογώ κάπως έτσι κύλησαν οι εβδομάδες… με μένα να ξινίζομαι για τα πάντα και στο τέλος να ενθουσιάζομαι για όλα (αμάν αυτές οι ορμόνες της εγκυμοσύνης!!!) Στη συνέχεια κολλήσαμε αυτά τα υπέροχα αυτοκόλλητα στον τοίχο ώστε να είναι η Μελίτα μου τριγυρισμένοι από νεραιδούλες, πεταλούδες και λουλούδια (να δώσουμε και λίγο παραπάνω χρώμα στο αχνό ροζ) και φτιάξαμε και τον καθρέφτη της. 
Να πω φυσικά ότι αυτός ο καθρέφτης έχει περάσει από χίλια κύματα  Είναι δώρο της καλύτερης φίλης του Κώστας, της Λιάνας πριν από καμιά 15 χρόνια (είχε το χρώμα του σουηδικού ξύλου), έγινε κόκκινος για τις ανάγκες του ξενώνα και τελικά κατέληξε λαχανί για να κάνει αντίθεση και φυσικά να ταιριάζι και με την κουρτίνα (όλα λογαριασμένα, ένα κι ένα, χιχι)
Δεν θέλω να παραλείψω να σας μιλήσω για αυτή την κουνιστή καρέκλα, δώρο θεού (και μαμάς Μαρίας)… ακόμα απορώ πως μπορεί να υπάρχει βρεφικό δωμάτιο χωρίς μια τέτοια καρέκλα ή έστω μια καρέκλα ή έναν καναπεδάκι. Πέρασα ατελείωτες ώρες με την Μελίτα μου αγκαλιά να την ταίζω, να την χαιδεύω, να την κοιμίζω! Αυτή την καρέκλα την αγαπώ τρελά… κι ακόμα φυσικά έχει την τιμητική της καθώς εκεί διαβάζουμε τα παραμύθια μας… και κάνω παρέα και στην Μελίτα ενώ παίζει. Μέλλουσες μαμάδες μην λυπηθείτε τα λεφτά της, θα σας βγάλει ασπροπρόσωπες!!!
Στην αρχή που η διάταξη δεν επέτρεπε μεγάλο χαλί, είχαμε βάλει αυτό το κλασσικό αλλά ωστόσο ροζ σκούρο χαλί για ζεστασιά το χειμώνα, δώρο της πεθεράς μου από την προίκα του άντρα μου,χιχι
Ο τοίχος μας με ραφάκια του ΙΚΕΑ έτοιμος… ραδιοφωνάκι γιατί Μελίτα χωρίς μουσική δεν γίνεται, φωτογραφίες, ρολόι κ.λ.π. Κάθε τόσο φυσικά αλλάζω την διακόσμηση για να μην τον βαριόμαστε!!!Έτσι ήταν η διάταξη του δωματίου για τον πρώτο χρόνο της ζωής της καθώς όπως λέει η κουμπάρα μου η Φλώρα «έτσι θα είναι πιο πρακτικό» και είχε δίκαιο…
Δεν θέλω να ξεχάσω να σας πω για αυτά τα δύο φούξια καλάθια (άλλος έρωτας με την πρώτη ματιά) που με βοήθησαν πολύ σε εξοικονόμηση χώρου… το μεγάλο ήταν το καλάθι για τα άπλυτα και το δεύτερο για τις πάνες (μιας και επειδή παίρναμε πάντα 2 κούτες για να μην τρέχουμε, δεν ήθελα να έχω κουτιά μέσα στο δωμάτιο)
 
Και έτσι είναι η διαρρύθμιση σήμερα… καθώς έπρεπε να κάνουμε χώρο για να μπορεί να παίζει η Μελίτα και να μπει φαρδιά πλατιά και το χαλί της!
 
Το φωτιστικό το είχαμε και απλά το διανθίσαμε με τα ίδια αυτοκόλλητα που βάλαμε στον τοίχο. θα πρότεινα ωστόσο να μην πάρετε ποτέ φωτιστικό με γυαλί γιατί θέλει συνέχεια καθάρισμα, γκρρρρ!!!
Πάνω στο κρεβάτι βάζω και την αλλαξιέρα της μιας και δεν έχω έπιπλο-αλλαξιέρα. Παλιά, όταν η καρέκλα ήταν στην γωνία και όχι μπροστά στο παράθυρα, την έβαζα πάνω στη βάση της μπανιερίτσας της σε εκείνη τη θέση.  
Η Μελίτα μόνη της (!!!) μετέτρεψε το υποπόδιο σε τραπεζάκι και αναποδογυρίζοντας το κουτί για τα παιχνίδια της έφτιαξε ένα υπέροχο καθισματάκι που ζωγραφίζει και διαβάζει τα βιβλία της!
 
Δεν θα ήθελα με τίποτα να ξεχάσω να σας πω για αυτό τον υπέροχο πίνακα μου μας έκαναν δώρο η νονά της για τα πρώτα της Χριστούγεννα! Ένα δώρο ανεκτίμητης αξίας που νομίζω ότι άλλο και να πω θα είναι περιττό!!! Όσο για τον μπισκοτένιο… και αυτό της νονάς της δώρο στην βάπτιση!! Ε, μια πια πόσο καλή νονά μπορεί να έχουμε… ε, εντάξει και νονό, χιχι! Οσο για τις δύο κορνίζες δίπλα από τον πίνακα… κανονικά έπρεπε να υπάρχουν κι άλλες, οι οποίες έχουν αγοραστεί αλλά περιμένουν εμένα να εκτυπώσω φωτογραφίες (α ρε άτιμες ψηφιακές μηχανές!!!!)
 Για το τέλος, δεν θα ήθελα να ξεχάσω να ευχαριστήσω όλους όσοι μας δώρισαν ή μας δάνεισαν τα πράγματά τους και έκαναν την ζωή μας λίγο πιο εύκολη. Σε μια εποχή που για όλους γενικά τα πράγματα είναι δύσκολα αλλά και για εμάς συγκεκριμένα ήταν αρκετά ζόρικα,  πραγματικά τους ευγνωμονώ και τους στέλνω την αγάπη μου. Τώρα, λοιπόν, που όλα είναι καλύτερα και η ζωή μας έδειξε ξανά την καλή της πλευρά, δεν θέλω να φανώ αγνώμων. Να ευχαριστήσω επίσης όλους όσοι βοήθησαν για να οργανωθεί, να φτιαχτεί και να συναρμολογηθεί και τέλος όλους όσοι μπαίνουν καθημερινά εκεί για να φροντίσουν και να παίξουν με την Μελίτα μου!
 
Αυτό ήταν το δωμάτιο της μικρής μου πριγκίπισσας! Φτιαγμένο με αγάπη για να στεγάζει τις πιο γλυκές καλημέρες, τα πιο γαργαριστά γέλια, τα πιο ενθουσιώδη παιχνίδια και φυσικά τα πιο όμορφα όνειρα!
 
Callie

Υ.Γ. 1 Η ανάρτηση αποτελεί περισσότερο μια ημερολογιακή σελίδα και μια προσπάθεια να κρατήσω ζωντανές τις μνήμες για την Μελίτα μου παρά μια επίδειξη του δωματίου μας.  Ξέρω ότι το ξέρετε, απλά θα ήθελα να το πω για να νιώσω καλύτερα. Σας ευχαριστώ. 

Υ.Γ 2. Εάν είστε wonna be, μέλλουσα ή νέα μανούλα μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες για τα απαραίτητα στην ανάρτηση της Κατερίνας «Πλήρης Λίστα Αγορών για το Μωρό που έρχεται» και στην δική μου για «Ιδέες για δώρα σε νεογέννητα» 

Υ.Γ 3 Δείτε εδώ πως μετατρέψαμε τα παλιά μας έπιπλα σε παιδικά