Νονοί και βαφτιστήρα εν δράση!

Callie
Καλημέρα Ανθελάκια!

Καταρχάς να ζητήσω ταπεινά συγγνώμη που έχω χαθεί τώρα τελευταία από τα σπιτάκια σας! Πραγματικά απορώ πως τα προλαβαίνετε όλα εσείς! Εγώ φέτος ζω σε πολύ χαλαρούς ρυθμούς τα Χριστούγεννα και αποφάσισα να μην ζοριστώ και πολύ μιας και ήδη η χρονιά που πέρασε ήταν πολύ αγχωτική και ιδιαίτερα δύσκολη (όχι λόγω του μωρού όπως πολύ μπορεί να νομίζετε). Ωστόσο ορισμένα όμορφα περιστατικά που συμβαίνουν στην ζωή μου, δεν σταματούν να μου θυμίζουν πόσο όμορφη είναι η ζωή και τι όμορφο πράγμα είναι τα Χριστούγεννα!

Οπως σας έχω πει και παλιότερα έχω την χαρά και την τιμή να έχω τέσσερα βαπτισίμια! Δύο από αυτά (19 και 11 χρονών) τα βάπτισε ο Κώστας πριν με γνωρίσει, το ένα (το αγόρι μας 6 χρονών) το βάπτισα εγώ ούσα αρραβωνιασμένη και το τέταρτο (η μικρή Φ. ετών 5) το βαπτίσαμε μετά το γάμο μας και οι δυο μαζί για να σφραγίσουμε μια όμορφη φιλία! Έτσι  όπως καταλαβαίνετε τέτοιες μέρες έχουμε πολύ δουλειά,χιχι! Ανεξάρτητα λοιπόν, από το γεγονός ότι το μπάτζετ για κάθε παιδί έχει μειωθεί, η έρευνα και η αγορά των δώρων εξακολουθεί να είναι μια όμορφη διασκέδαση για εμάς. 

Σήμερα όμως θα σας μιλήσω για την μικρή μας Φ. η οποία έχει την τύχη να περνάει πολύ περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί μας, σε σχέση με τους άλλους 3 λόγω κοντινότερης απόστασης (τα δύο από τα τέσσερα μένουν εκτός Αθηνών, Θεσσαλονίκη και Πάτρα, οπότε όπως καταλαβαίνετε δεν βλεπόμαστε και πολύ συχνά. Όσο για την μεγαλύτερη… ε, δεν θέλει και πολύ σκέψη… και να θέλαμε να την δούμε έχει ανοίξει πλέον τα φτερά της!). Φέτος αποφάσισα λοιπόν, να της προσφέρουμε ένα διαφορετικό δώρο Χριστουγέννων. Πέρσι αφήσαμε τη μαμά της στο σπίτι και περάσαμε μαζί της μια μέρα με Χριστουγεννιάκα ψώνια (για να διαλέξει η ίδια το δώρο της), βόλτα σε καρουζέλ  και φαγητό, αλλά τι να σου κάνει ένα απόγευμα; Έτσι φέτος είπα να το πάω ένα βήμα παρακάτω. 

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Το σχέδιο είχε ως εξής! Κάλεσα τους κουμπάρους μου για φαγητό το Σάββατο το απόγευμα και ζήτησα από την κουμπάρα μου να ρωτήσει στην Φ. πως θα της φαινόταν να έμενε στο σπίτι μας. Η μικρή είπε διστακτικά ότι θα το σκεφτεί… αρκεί να μάθει που θα κοιμηθεί (ο μπαμπάς της βλέπετε της έκανε πλάκα ότι θα την αφήσουμε στο σαλόνι να κοιμηθεί μόνη της!)  Αυτό μου έφτανε για αρχή!!!

Σε αυτό το σημείο θέλω να σας πω ότι το πραγματικό δώρο της Φ. θα ήταν τα εισιτήρια του θεάτρου που έκλεισα για τον Μάικ τον Φασολάκι! Πως της το ανακοίνωσα. Πήρα μια καρτούλα χριστουγεννιάτικη έκλεισα μέσα στα εισιτήρια και της έγραψα τα εξής:

 

Όταν ήρθαν, ωστόσο, νομίζω ότι οι δισταγμοί της διαλύθηκαν αμέσως μόλις της είπα ότι αν έμενε θα κοιμόμασταν μαζί στην κρεβατοκάμαρα και τον νονό θα τον στέλναμε στο σαλόνι,χιχι! Αφού έπαιξαν όλες μαζί με την Μελίτα (έχει και μια μικρή αδερφούλα) και έφαγαν μέχρι σκασμού, ήρθε η ώρα του αποχωρισμού. Νομίζω ότι ο αποχωρισμός τελικά ήταν πιο εύκολος για την Φ. παρά για την μαμά της, η οποία μέχρι και στο αυτοκίνητο σκέφτηκε να κοιμηθεί για να είναι κοντά στην κόρη της,χιχι!

Το βράδυ μας ήταν υπέροχο. Αφού βάλαμε την Μελίτα για ύπνο, συμμαζέψαμε όλοι μαζί το τραπέζι, βάλαμε πυτζάμες και χουχουλιάσαμε στο κρεβάτι διαβάζοντας παραμύθι (ένα τεράστιο αλλά πολύ καλό που της έκαναν εκείνη την ημέρα δώρο από το νηπιαγωγείο της). Φυσικά μόλις το παραμύθι τελείωσε, η Φ. κοιμήθηκε στο δευτερόλεπτο… όσο για την επόμενη μέρα… ξύπνησε στις 10.30!!! Τέτοια ευχαρίστηση ένιωθε στο σπίτι της νονάς! 

Πρωινό ξύπνημα και χοροπηδητό στο κρεβάτι με πολλά γέλια!

Το πρόγραμμα για την Κυριακή το πρωί ήταν υπερφούλ! Από βραδύς είχαμε επιλέξει το πρωινό της επόμενης ημέρας. Από όλες τις επιλογές που της έδωσα… διάλεξε τις τηγανίτες με μέλι… όπως και το πρωινό που φτιάχνει η Χιονάτη στους νάνους (τι σου είναι τα ζουζούνια!), τις οποίες καταβρόχθισαν και οι δύο! 

Τηγανίτες με μέλι για μένα, με μαρμελάδα για τον μπαμπά, με μερέντα για την Φ. και σκέτες για την Μελιτούλα! Ολα τα γούστα ευχαριστημένα!

Ήπιαμε τον χυμό μας και αμέσως φορέσαμε τις ποδιές μας για να κάνουμε μπισκοτάκια. Με αρχηγό την Φ. η οποία όντως πρόσθεσε μόνη της όλα τα υλικά που της έλεγα, φτιάξαμε την ζύμη και την αφήσαμε να ξεκουραστεί. Σειρά είχε το παιχνίδι και ο χριστουγεννιάτικος χορός! Εκεί ξεσαλώσαμε.   Ευτυχώς μετά από μια ώρα η ζύμη είχα σφίξει και την σκυτάλη πήρε ο νονός. Έφτιαξαν παρέα τα πιο όμορφα κουλουράκια! Εγώ ανέλαβα την Μελίτα, η οποία μπορώ να πω ότι σαν να ζήλευε λιγάκι καθώς δεν με ένιωθε απόλυτα δίπλα της και έτσι είχε γίνει αγκαλίτσας!

 

Αν εξαιρέσουμε το θέμα ψήσιμο που ήταν διαφορετικό για τα δύο ταψιά, στο ενα μας βγήκαν άσπρα και στο άλλο λίγο καφέ, η γεύση ήταν άριστη!!

Μεσημεριανό φαγητό (πίτσα για ευκολία) και βουρ για το θέατρο!!! Και για να ολοκληρωθεί η εμπειρία… πήραμε το μετρό (αν και η Φ. δεν δεχόταν αυτόν τον όρο… τρένο επέμενε να το λέμε,χιχι). Η παράσταση ήταν ένα μουσικοχορευτικό θέαμα που ομολογώ ότι δεν με ξετρέλανε. Βέβαια, θα μου πεις αφού ξετρέναμε τα παιδιά! Τελικά όμως δεν είμαι και τόσο σίγουρη. Η Φ. πάντως δεν έδειξε και τρελό ενθουσιασμό! Ωστόσο, νομίζω ότι ένιωθε χαρούμενη και τόσο γεμάτη που το θέατρο απλά συμπλήρωσε το σκηνικό! 

 

Επιστροφή στη μαμά της και φυσικά ύπνος στο αυτοκίνητο αφού τραγουδήσαμε καμιά 10αριά χριστ. τραγούδια! 

Στη διαδρομή για το μετρό τα χέρια τους ήταν συνέχεια μαζί και φυσική η Μελιτούλα πλάνταξε στο κλάμμα όταν τους αφήσαμε! Ω ρε τύψεις η μάνα!

Σήμερα περιμένω τις εντυπώσεις της μέσω της μαμάς της γιατί χθες δεν την είδα όταν επιστρέψαμε την Φ. Ωστόσο, πραγματικά πιστεύω ότι αυτές οι στιγμές είναι που μας μένουν και μας κάνουν καλούς ανθρώπους. Θα μου πείτε τι, το θέατρο της άλλαξε τη ζωή; Οχι, αλλά και μόνο που ένα πεντάχρονο παιδί καταλαβαίνει ότι αντί για μία κούκλα υπάρχει και κάτι άλλο που μπορεί να της προσφέρουν οι νονοί της αυτό μου φτάνει! 

Δεν είναι όλα στην ζωή PSP, Barbie και επιτραπέζια παιχνίδια… υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας και να τα χαρούν εξίσου. Ανοίξτε τους ορίζοντές τους προσφέροντάς τους ποιοτικό χρόνο και εμπειρίες που θα τους μείνουν αξέχαστες. Δοκιμάστε το και είμαι σίγουρη ότι δεν θα σας απογοητεύσουν τα παιδιά σας!

Καλή συνέχεια στις ετοιμασίες σας

Σας φιλώ
Callie

Υ.Γ. Τελικά έμαθα ότι όταν βρέθηκε στην αγκαλιά της μαμά της άρχισε να κλαίει γοερά επειδή ήθελε να ξανακοιμηθεί το βράδυ στο σπίτι μας. Ήθελε μάλιστα να κάνει και συμφωνία ότι θα την φέρνει η μαμά της κάθε Παρασκευή και θα την παίρνει την Κυριακή για να πάει την επόμενη μέρα στο σχολείο!!!χιχιχι!!! Μαχαιριά στην καρδιά της μαμάς και ανακούφιση για μένα που βεβαιώθηκα ότι πέρασε καλά!!!