Πάσχα… πέρασε σαν νερό!

Kathy & Callie
 Πάσχα ήρθε και πέρασε! Πέρασε σαν νεράκι δροσερό που μας αναζωογόνησε αλλά πάντα θέλουμε κι άλλο! Δεν θα σας πω ότι ξεκουραστήκαμε γιατί θα ήταν ψέμα, δεν θα σας πω ότι χορτάσαμε ο ένας τον άλλο γιατί θα ήταν κι αυτό ψέμα. Το μόνο που θα πω είναι ότι κάθε φορά που πάω στο πατρικό μου σπίτι νιώθω σαν μικρό παιδί που θέλει να χωθεί στην αγκαλιά της μαμάς του και  να κοιμηθεί εκεί!
 
Η ψυχή ξεκουράζεται… 
 

Με μια πρώτη ματιά, ο τόπος που μεγαλώσαμε με την Κατερίνα (μετακομίσαμε εκεί όταν εγώ ήμουν 15 κι η αδερφή μου 18) μοιάζει τόσο διαφορετικός σε σχέση με αυτό που άφησα πίσω μου πριν 6 χρόνια. Σπίτια, μαγαζιά, αυτοκίνητα και δρόμοι που δυσκολεύεσαι να περάσεις. Όσο κοιτάς όμως καλύτερα, βλέπεις στα δρομάκια εσένα παρέα με τους φίλους τους παιδικούς να γελάτε, την Κατερίνα να μαθαίνει να οδηγάει μηχανάκι, τον σκύλο μας τον ‘Οσκαρ να τρέχει και η μαμά από πίσω να τον κυνηγάει… τόσες υπέροχες αναμνήσεις που ξυπνάνε στο μυαλό μου κάθε φορά που πηγαίνω πίσω… στο πατρικό μου! 

Φέτος, δυστυχώς ο καιρός δεν μας έκανε το χατήρι να είναι αυτός που θα θέλαμε. Λίγο η βροχή, λίγο το κρυουλάκι (όχι τόσο για εμάς, όσο για τα παιδιά) μας έκλεισε στο σπίτι.

Ως αποτέλεσμα, η αυλή που ετοιμάζανε με τις ημέρες η μαμά κι ο μπαμπάς δεν μας χάρισε ποτέ απλόχερα το χρώμα της και την ευωδιά των λουλουδιών. Παρόλο που οι γλάστρες ήταν γεμάτες άνθη και όλα τα λουλούδια περίμεναν κι αυτά να χαρούν τις φωνές των παιδιών, τελικά τζίφος!

Δεν πειράζει, και μόνο που για να μπούμε στο σπίτι περνούσαμε ανάμεσά τους ήταν για εμάς βάλσαμο!

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Τα αυγά της Κατερίνας φέτος είχαν φοβερή επιτυχία! 
Πολύχρωμα, με κλωστές, μεταλλιζέ… ότι τραβάει η ψυχή σου. 

Η Μαμά έκανε τα κλασσικά… τα κόκκινα… τα παραδοσιακά! 

Όλα μαζί συνέθεσαν την παλέτα της φετινής αυγοφωλιάς μας… 

Αν και δεν έμειναν και πολλά όρθια με τα ζουζουνοανίψια μου να τα τσουγκράνε με όποιον έβρισκαν εύκαιρο, τελικά κάτι έμεινε και για εμάς!

Δείτε εδώ τον τρόπο βαφής

Δεν θέλω να ξεχάσω, φυσικά, να πω και για την κουμπαρούλα μου που όπως κάθε χρόνο με τίμησε με ένα σούπερ καλάθι. Τσουρέκι που δεν έμεινε ούτε ψίχουλο, κρασάκι λευκό για το ψαράκι που θα φάω την Κυριακή και φυσικά αυγά και σοκολατάκια για την λιγούρα. Όλα τα είχε το καλαθάκι της και το έχω στο μπαλκόνι μου να μου στολίζει το τραπέζι! Αυτό λέγεται τιμή και την ευχαριστώ πολύ.  

Δείτε εδώ και άλλες ιδέες για καλάθι προς τον νονά και την νονά

 

Το βράδυ της Ανάστασης χωρίσαμε τα τσανάκια μας… νεολαία και γερουσία, χιχι! 
 

Τα τέσσερά μας πήγαμε στην εκκλησία όπου ψάλαμε όλοι μαζί το Χριστός Ανέστη και τσουγκρίσαμε τα αυγουλάκια μας. Μην με ρωτάτε ποιος κέρδισε, πάντα ξεχνάω. Οσο για τον παπά μας, γελαστός και ευχάριστος όπως πάντα, λίγο έλειψε να μας πει… δικό σας… (σαν κανένας τραγουδιστής) την ώρα που μας προέτρεψε να ψάλουμε μαζί του. Ζήσαμε και πάλι μεγάλες στιγμές…
 

Το Άγιο Φως μπήκε στο φαναράκι και μοιράστηκε σε όλα τα συγγενικά σπίτια που δεν βρέθηκαν στην εκκλησία. Χρόνια πολλά και του χρόνου πάλι να τους την πάμε!

 

Την Κυριακή του Πάσχα ο μπαμπάς μας όπως πάντα ανέλαβε το ψήσιμο… κοκορέτσι, κοντοσούβλι και παϊδάκια!!! Από τις οχτώ το πρωί άρχισε τις προετοιμασίες ενώ σχεδόν όλοι οι άλλοι κοιμόμασταν. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να τελειώσει από τις δωδεκάμιση η ώρα και να μας τρέχει σαν τους τρελούς να ετοιμαστούμε κι εμείς. Ε, μα, πείραζε δηλαδή να ξεκινήσει το ψήσιμο στις δέκα για να φάμε σαν άνθρωποι! Τέλος πάντων, συγχωρείτε λόγο καλού ψησίματος!

Το αρνάκι στο φούρνο είναι δουλειά της Μαμάς… με πατάτες και σκορδάκι το ένα ταψί και με ρυζάκι το άλλο… για όλα τα γούστα. Φυσικά είτε είμαστε 8 άτομα είτε 18 τα φαγητά φτάνουν για 20 άτομα και η ώρα που περνάμε στην κουζίνα οι γυναίκες της οικογένειας άπειρες!!! 

Ουφ, δεν θα σας το κρύψω ότι φέτος ψοφήσαμε στην κούραση…. φως του ήλιου δεν μας είδε!!! (άσε που και η βροχή μας ψόφησε τις πιο πολλές μέρες του Πάσχα). Όπως και να χει τουλάχιστον φάγαμε καλά!

Ιδιαίτερο κεφάλαιο αυτό το Πάσχα αποτέλεσε το κανταίφι της γιαγιάς μας.… τέτοιο κανταίφι δεν έχετε ματαξαναφάει! Έγινε το έλα να δεις από την προσπάθεια… κράτησης κανταιφιού! Αυτό το έχετε ξανακούσει; Σε ανύποπτο χρόνο… κλείναμε το επόμενο κομμάτι κανταϊφιού! Ευτυχώς έφαγα τρία… γιατί τώρα δεν ξέρω πότε θα ξαναφάω! Μακάρι να μπορούσα να το αποθηκεύσω σαν καμήλα…  απόθεμα, βρε αδερφέ, για τον χειμώνα,χιχι!

Ανήμερα του Πάσχα καταφέραμε και την βόλτα μας στην παιδική χαρά. Άντρες για ύπνο κι εμείς βολτίτσα στο χωριό όπου χαρήκαμε τον ήλιο και τη ζεστούλα. Η μικρή στο καρότσι αραχτή και τα παιδιά να μαζεύουν λουλούδια. Πολύ ανηφόρα όμως, βρε παιδάκι μου αυτό το χωριό!!! Χάσαμε… μπορεί και τις θερμίδες… του ενός κανταιφιού, χιχι!

Δεύτερη Μέρα του Πάσχα στην Κατερινούλα και στον υπέροχο κήπο της. Διπλάσια άτομα (19 μαζί με τα παιδιά) και φυσικά διπλάσια και η προετοιμασία. Από το πρωί στήναμε τραπέζια και ετοιμάζαμε φαγητά. Αυτή τη φορά ο Γιώργος στο τιμόνι της ψησταριάς και για ακόμα μία φορά φάγαμε μέχρι σκασμού… ειδικά εγώ που σε αυτές τις διακοπές η μασέλα μου πήρε φωτιά... σταματούσε μόνο κατά τη διάρκεια του ύπνου (πάλι καλά!). 

Ένα από τα highlight του Πάσχα και το ουζάκι που ήπιαν οι άντρες της παρέας καθώς ψήνανε. Το τιμήσανε δεόντως… ένα ευχαριστώ δεν ακούσαμε… αλλά κατατάλλα ήταν σούπερ. Το ζηλέψαμε πολύ αλλά δυστυχώς όταν βγήκαμε κι εμείς ο δίσκος ήταν κάπως έτσι:

Το ντεκόρ παρόλα αυτά σούπερ και πραγματικά σου έκανε κέφι να βγεις και να φας μαζί τους…. προλάβαμε όμως;

Το καλό όταν κάνεις διακοπές στην μανούλα είναι ότι πάντα έχει την διάθεση να μας κρατήσει τα παιδιά. Έτσι, μετά από μήνες με το μωρό απόλαυσα και λίγο βολτίτσα χωρίς αυτό. Σινεμαδάκι το ένα βράδυ, ποτάκι στην Κατερίνα το άλλο με φίλους και πίτσα , και καφεδάκι στο εμπορικό την επόμενη. Το ακόμα καλύτερο; Επειδή τα ανίψια μου ερωτεύτηκαν την μικρή Μελίτα σχεδόν δεν ήθελαν να έρθουν μαζί μας. Απλά για να μην φορτώσουμε την γιαγιά τους, πάντα παίρναμε κάποιον μαζί μας. Σας λέω, τα ξαδέρφια αυτά θα γράψουν ιστορία!Αφού καταλήξανε να μαλώνανε τα δύο μεγάλα για το ποιόν κοιτάει πιο πολύ η Μελίτα ή με το ποιόν γελάει ποιο πολύ. Δεν την ζήλεψαν καθόλου και είχαμε και δύο μπέιμπι σίτερ έτοιμες ανά πάσα στιγμή,χιχι!
 

Και κάπου εδώ θα τελειώσω με την ανασκόπηση της εβδομάδας του Πάσχα γιατί δεν θέλω να σας φορτώσω με περισσότερες λεπτομέρειες. 

Άλλωστε ορισμένα πράγματα καλό είναι να μένουν μόνο μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μας. 

Για το τέλος θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις ευχές σας. Πραγματικά οι αναρτήσεις σας, τα σχόλιά σας και τα καλά σας λόγια συντρόφεψαν τις διακοπές μας και την συνάντησή μας. 

 
Να είστε όλοι καλά.
 
Callie (+ Kathy)