Ονειρεμένο ξύλινο σπιτάκι στον κήπο για τα παιδιά!

Kathy
Όνειρο το είχε ο άντρας μου να φτιάξει ένα ξύλινο σπιτάκι για να παίζουν τα παιδιά στην αυλή. Τα έτοιμα ήταν πανάκριβα, τα πλαστικά ήταν επίσης ακριβά για το μέγεθος και το υλικό τους. 
 
Παρόλο που είχαμε κάποια ξύλα από ένα ξύλινο  πάτωμα που είχαμε μέσα στην τροχοσκηνή στο camping, αυτά δεν φτάνανε ούτε για ζήτω! Μας είπανε ότι το κόντρα πλακέ θαλάσσης είναι φτηνό, και αντέχει στις άσχημες καιρικές συνθήκες.
 

Αν κι εγώ είχα ακόμη τις αντιρρήσεις μου, αποφάσισε να ξεκινήσει να το φτιάχνει τελικά μιας και η επιθυμία του να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο ήταν μεγάλη!Εξάλλου μετά το τέλος της ανανέωσης του κηπάκου μας… λες και κάτι τις του έλειπε…. 

ksilino_spitaki 1

 
Αρχίσαμε να ψάχνουμε σχέδια, σχήματα, χρώματα στο ίντερνετ. Φτιάξαμε ένα σχέδιο άλλα όχι πολύ λεπτομερές! Ξεκινάμε και βλέπουμε είπαμε!
 
Πρώτα φτιάξαμε το πάτωμα με ξύλα που ήδη είχαμε.
Μετά έπρεπε να φτιάξουμε τους τέσσερις τοίχους. Στον έναν έγιναν δύο παραθυράκια σε σχήμα καρδιάς (στο ύψος του κάθε παιδιού)
 
Ο πίσω τοίχος παρέμεινε ολόκληρος. 
  
Στα δεξιά έγινε ένα παράθυρο με δύο πατζουράκια, ενώ στην πρόσοψη έγινε η πόρτα και ένα μικρότερο παράθυρο με πατζουράκι. 
 
Τα παράθυρα ήταν πολύ δύσκολο να τελειοποιηθούν γιατί η σέγα δεν τα έκοβε με ακρίβεια με αποτέλεσμα να μην είναι τετραγωνισμένο το παράθυρο και να μην ταιριάζει το πατζούρι. Έτσι με πηχάκια φτιάχτηκε για κάθε παράθυρο ένα νέο πλαίσιο.

Το άλλο που μας παίδεψε αρκετά ήταν το πάτωμα. Ήταν φτιαγμένο με σανίδια στρογγυλεμένα στις άκρες και δημιουργούσε κενά. Μας είπαν να χρησιμοποιήσουμε σιδηρόστοκο για να κλείσουμε τα κενά και μετά να το τρίψουμε. Αλλά επειδή δεν μπορούσε να κολλήσει με το ξύλο άρχισαν να βγαίνουν κομμάτια. Θα σας πω παρακάτω τι κάναμε τελικά… Επόμενο στάδιο αφού ενώσαμε τις τέσσερις πλευρές τους σπιτιού εσωτερικά με κολώνες (οριζόντια και κάθετα),  ήταν η σκεπή

Στην αρχή φτιάξαμε τον σκελετό της σκεπής ….
 
….και μετά την πετσώσαμε.

Μέχρι εδώ ας πούμε καλά. Οι εργασίες όμως γίνονταν στην αυλή της πεθεράς μου και το σπιτάκι έπρεπε να μεταφερθεί στην δική μας αυλή. Έτσι λοιπόν φίλοι και συγγενείς μ ένα αγροτικό μετέφεραν το σπιτάκι σε δύο κομμάτια στην αυλή μας (ευτυχώς εκείνες τις μέρες  πήγα στην Αθήνα να δω την έγκυο αδερφή μου, κοινώς την γλύτωσα!)
 
Η σκεπή του σπιτιού ολοκληρώθηκε με πισσόχαρτο για μόνωση και ασφαλτικό κεραμίδι σε πράσινο χρώμα.
 
 
 
Σειρά μετά είχε το βάψιμο. Περάσαμε ένα χέρι βελατούρα (αστάρι ξύλου για προστασία από την υγρασία και την βροχή) και μετά χρώματα που επιλέξαμε σε λαδομπογιά μέτρια γυαλιστερή.
 
Οι εργασίες ξεκινούσανε το πρωί με την δροσούλα. Ξυπνούσαμε πριν ξυπνήσουν τα παιδιά και πιάσουν και οι ζέστες για  να βγάλουμε όση περισσότερη δουλειά μπορούσαμε. Όταν ξυπνούσαν καταλαβαίνετε ότι ήθελαν να βοηθήσουν κι αυτά!

Οι εργασίες τελείωναν αργά το βράδυ. Το όλο στήσιμο, με τα ψώνια, τα βαψίματα ,κλπ κράτησε 15-20 μέρες γιατί φυσικά ο Γιώργος πήγαινε και στην δουλειά! Ας μην ξεχνάμε ότι είχαμε διακοπές και πηγαίναμε για μπάνιο και καμιά βολτίτσα! Η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη!
 

Προσαρμόσαμε χρωματιστά χερουλάκια στα πατζούρια και την πόρτα (στην πόρτα βάλαμε μέσα έξω).
 

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.

Τις καρδούλες που κόψαμε από τον πλαϊνό τοίχο για να δημιουργηθούν τα δύο ανοίγματα τα κολλήσαμε στην πρόσοψη του σπιτιού για διακοσμητικά. 
 

Εδώ μπορείτε να το δείτε σχεδόν τελειωμένο γιατί υπάρχει και συνέχεια!

Προστέθηκαν δύο εξωτερικές στρογγυλές κολώνες όχι τόσο για στήριξη της σκεπής αλλά για ομορφιά και γιατί υπήρχε πιθανότητα να χτυπήσουμε τα κεφάλια μας στις γωνίες της σκεπής! Επίσης βάλαμε γωνίες στα ενώματα των πλευρών για να κρυφτούν κάποιες ατέλειες και λόγους καλαισθησίας.
 
Εσωτερικά βάλαμε δύο φωτάκια led γιατί το καλοκαίρι καθόμασταν μέχρι αργά στην αυλή.
 
 Ο θείος Κώστας είχε φτιάξει ταμπελίτσες με τα ονόματα των παιδιών σε ξύλο για να τα βάλουν στα δωμάτια τους. Όμως τελικά βρήκαν καλύτερο σημείο! 
 
Δυστυχώς η κουζίνα της Μαρίας ήταν πολύ φαρδιά και την πόρτα την φτιάξαμε στενή (δεν το υπολογίσαμε αυτό), κι αφού δεν χωρούσε , ο μπαμπάς έφτιαξε δύο στενούς πάγκους με στρογγυλεμένες άκρες για να βάζουν τα κουζινικά τους.
 
 
Τσάι, καφέ κανείς; Κερνάμε και χυμό! Το φαγητό βράζει στην κατσαρόλα.
Όσο για το πάτωμα που σας έλεγα πριν, δοκιμάσαμε πολλά. Αγοράσαμε πλαστικό αυτοκόλλητο πλακάκι αλλά δεν κοβότανε, αγοράσαμε ξύλινα πλακάκια που εφαρμόζουν το ένα μέσα στο άλλο αλλά δεν χωρούσε! Τα παίρναμε, τα δοκιμάζαμε και δεν ταίριαζαν. Τα επιστρέφαμε την άλλη μέρα. Στο τέλος καταλήξαμε να χρησιμοποιήσουμε το ξύλο που βάζουν στις πλάτες από τις ντουλάπες. Το κόψαμε εύκολα και το καρφώσαμε. Καλύφθηκε έτσι η ασχήμια του σιδηρόστοκου. Εγώ μπορούσα εύκολα να το σκουπίσω και  να το σφουγγαρίσω και τα μυρμήγκια δεν μπορούσαν πλέον να περάσουν από κάτω!
 
Με τα κοχύλια που μαζέψαμε  από την θάλασσα φτιάξαμε ένα μελωδό.
 

Η γιαγιά τους έκανε δώρο ένα ιδιαίτερο κρεμαστό διακοσμητικό κι έναν πιστό σκυλάκο!

Το σπιτάκι ολοκληρώθηκε με επιτυχία

Ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε!  
Ο κήπος μας  έμοιαζε στα μάτια μας ο ομορφότερος του κόσμου!
 
Τα παιδιά ήταν και είναι ξετρελαμένα! Το ίδιο και οι φίλοι τους! Το ίδιο κι εμείς!

 Kathy