Αναμνήσεις από ένα υπέροχο εορταστικό τριήμερο!

Callie
 
Καλά αυτά δεν ήταν γενέθλια, ήταν υπερπαραγωγή! Περάσαμε ένα εορταστικό τριήμερο με όλα καλά και πάνω απ’ όλα σετ με την αδερφούλα μου! Και όπως πάντα, Κώστας και Γιώργος κοιτιόντουσαν απορημένοι που γελούσαμε συνέχεια με ό,τι βλακεία έλεγε η μία στην άλλη! Την Παρασκευή το βράδυ κατέφτασαν αδερφή Kathy και γαμπρός George στην Αθήνα αεροπορικώς. Η αδερφή μου είχε ήδη κάνει παραγγελία σνίτσελ γιατί για κάποιον λόγο τα έχει συνδυάσει με το σπίτι μου. Έχουμε τηγανίσει πολύ σνίτσελ, σας λέω! Αφού φάγαμε, χαλαρώσαμε στους καναπέδες για κους-κους μιας και είχαμε να βρεθούμε και οι τέσσερις χωρίς παιδιά (η  μικρή μας δεν μετράει γιατί είναι καινούργια στην παρέα και τόσο ήσυχη που είναι σαν να μην υπάρχει) πολύ καιρό.
Το μενού περιείχε βαφλίτσες από τα χεράκια μου με μαρμελάδα και σιρόπι κανέλας,
μερέντα με τριμμένο μπισκοτάκι και ζαμπόν με τυρί για αυτούς που ήθελαν και κάτι αλμυρό.

Βόλτα στο κέντρο της Αθήνας

Την επόμενη μέρα, αφού φάγαμε σούπερ-ντούπερ πρωινό, φύγαμε για βόλτα στο κέντρο: Πλάκα, Ψυρή, Μοναστηράκι, Σύνταγμα κ.λ.π. Ο καιρός κρύος αλλά η διάθεση ανεβασμένη. Η μπεμπούλα-Μελίτα στο καρότσι της κι εμείς ανάβαση στα σοκάκια της Πλάκας. Ο κόσμος αρκετός, παρά τον μουντό καιρό. Άλλωστε κι εμείς ανάψαμε μετά από τέτοια σούρτα-φέρτα.
Πάρτε μία γεύση από τις τελευταίες (ίσως) ωραίες εικόνες τις παλιάς Αθήνας:


Διάλειμμα για καφέ και γλυκό στο Starbucks και μετά ψώνια στην Ερμού. Ε, να μην μείνουν και τα ανίψια μου παραπονεμένα που έμειναν πίσω (αν και όταν είναι με τη γιαγιά τους δεν τους νοιάζει τίποτα).

Και επειδή η αγορά στην Πλάκα είναι γεμάτη από χρώματα, πώς σας φαίνονται οι παρακάτω φωτογραφίες;Αποκαμωμένοι από τον ποδαρόδρομο αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω και να ξεκουραστούμε για βραδινή έξοδο με ένα ζευγάρι φίλων που είχαν έρθει και αυτοί κατά σύμπτωση από Θεσ/νίκη. Έλα μου ντε που ο κ…ς μας ήθελε και κινέζικο. Βουρ, λοιπόν, στο Noodle Bar . 

Πουγκάκια με Φιλαδέλφεια και σωσ δαμάσκηνου, νοοντλς με γλυκόξινη,
ρύζι με γλυκόξινη και φτερούγες με μέλι και τσίλι (κόλαση!)

Όταν γυρίσαμε σπίτι είχε πάει σχεδόν επτά. Η Μελίτα ντούρασελ κι εμείς κομμάτια. Οι άντρες κοιμήθηκαν κι εμείς χαζολογήσαμε με ιντερνετάκι μπροστά στο τζάκι. Όπως καταλαβαίνετε αυτή την βραδινή έξοδο δεν την κάναμε ποτέ! Και επειδή είχα και καιρό να κάνω τραπέζι (δήθεν) είπαμε τους φίλους μας να έρθουν από το σπίτι. Ευτυχώς δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Γελάσαμε πολύ, φάγαμε (ξανά) και έσβησα επιτέλους και τα κεράκια της τούρτας μου. Γιούπι!!!!


Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Η βραδιά τα είχε όλα, ποτάκι, ατμόσφαιρα, φαγητάκι
και φυσικά εμένα να σβήνω τα κεράκια μου!

To πρωινό της επόμενης ημέρας ξεκίνησε όπως πάντα με καλό πρωινό, αυτή τη φορά φτιαγμένο από τα χεράκια της Κατερίνας. Αφού φάγαμε, θυμηθήκαμε ότι έχουμε κι ένα παιδί και είπαμε να το ταίσουμε τσάκα τσάκα!

Διάλειμμα για διαφημίσεις!
 
Παραήταν τσάκα τσάκα νομίζω,χιχι!

Πάρνηθα

Για εκείνη την ημέρα ο Κώστας κι εγώ τους είχαμε μια έκπληξη. Είχαμε κανονίσει να πάμε Πάρνηθα, στο καταφύγιο για φασολάδα και ψητό λουκανικάκι. Έλα μου ντε που δεν σκέφτηκα ότι για να πάμε εκεί θέλαμε και τον κατάλληλο εξοπλισμό και εγώ δεν το είχα πει στην Κατερίνα! Από την χαρά μου το ξέχασα. Ο δε γαμπρός μου, μάλιστα, είχε να το λέει ότι τους έβαλα να πάρουν τακούνια (γόβες) για την βραδυνή μας έξοδο ενώ έπρεπε να τους πω να πάρουν απρέ! Χιχι! Ευτυχώς όμως ο δικός μας εξοπλισμός τους κάλυψε.

Ε, καλά δεν τους κάλυψε και όλους!

Χιονάκι καλό, τελικά, δεν είδαμε γιατί είχε λιώσει το περισσότερο και είχε μείνει κυρίως πάγος και λάσπη, το καταφύγιο ήταν ασφυκτικά γεμάτο και οι τιμές φωτιά που μας τσουρούφλισε! Το κλου, όμως, της ημέρας ήταν η Κατερίνα με τη Ρένα που έκαναν «πατινάζ» στον πάγο προσπαθώντας η μία να σώσει την επώνυμη τσάντα της κι άλλη την φωτογραφική μηχανή. Ο δε Γιώργος λασπωμέν0ς με βρεγμένες κάλτσες και ο Κώστας να έχει κάνει το καρότσι της Μελίτας 4×4 για να περάσει τον πάγο. Στιγμές απείρου κάλους!

Ολοι με την τρέλα τους, κι αυτοί με την κορδέλα τους!
Η Μελίτα ήταν πιο ζεστά απ’ όλους!
Για αυτά που βλέπετε (συν δύο μερίδες λουκάνικο ακόμα και έναν ντάκο)
πληρώσαμε 95 ευρώ! Πανάκριβα;

Η συνέχεια είχε στάση για καφέ στο Mont Parnes με το τελεφερίκ, το οποίο ήταν τέλειο. Ο καφές, όμως, που θέλαμε να πιούμε στο καζίνο έγινε καπνός! Δεν είχε να καθίσουμε πουθενά παρά μόνο στο καφέ του καζίνου που φυσικά απαγορεύονται τα μωρά. Οπότε bye bye Mont Parnes!

Το τελεφερίκ είναι δωρεάν!
Χλιδή, ε;

Κατάβαση με το τελεφερίκ και καφεδάκι στην Βαρυμπόμπη αφού γυρίσαμε όλη την περιοχή για να βρούμε βενζινάδικο. Μα από πού βάζουν αυτοί οι άνθρωποι βενζίνη; Τελικά γλυτώσαμε το σπρώξιμο, Άγιο είχαμε! Στο καφεδάκι είχαμε παρέα και τη νονά μας, σούπερ!

Ε, εντάξει η φώτο είναι από τον καφέ που ήπιαν η Κατερίνα
με το Γιώργο στο αεροδρόμιο αλλά δεν πειράζει!

Κατά τις οχτώ αποφασίσαμε να γυρίσουμε σπίτι γιατί στο τέλος η Μελίτα θα μας μούτζωνε. Ήσυχη, ήσυχη αλλά έχει και η υπομονή τα όριά της. Όσο για το σλόγκαν της ημέρας: «Βρε, παιδιά, μια φωτογραφία δεν βγάλαμε!» (φυσικά η φωτογραφική είχε πάρει φωτιά). Σπίτι μου, σπιτάκι μου επιτέλους και κους κους μέχρι τις 11.30! Παραπάνω δεν υπήρχε περίπτωση γιατί τα μάτια μας έκλειναν από μόνα τους. Και για μια ακόμη φορά η νυχτερινή έξοδος πήγε περίπατο (τελικά είμαστε άνθρωποι της μέρας!)

Και ήρθε η μέρα του αποχαιρετισμού! Με γρήγορες διαδικασίες για να μην μας πάρουν τα ζουμιά, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το Πάσχα (μακάρι και νωρίτερα). Δεν θα πω πολλά, μόνο ότι ήταν από τα ωραιότερα Σ/Κ που έχω περάσει. 

Callie