Η επίσκεψη του Άγιου Βασίλη και η κοπή της βασιλόπιτας για το 2012

Kathy
Την αλλαγή του χρόνου την κάναμε στο σπίτι των κουμπάρων μας. Λίγες ώρες πριν την αλλαγή του χρόνου μας επισκέφτηκε ο Άγιος Βασίλης (κατά κόσμον θείος Σπ. χαχα!) για να φέρει τα δώρα στα παιδιά. Μάλλον βέβαια θα είναι και η τελευταία φορά που  θα μας επισκεφτεί ενώ είμαστε ξύπνιοι γιατί η κόρη μας τον κατάλαβε! Η καημένη ήταν μπερδεμένη! Άκουγε καμπανάκια πριν να έρθει και φωνάζανε δυνατά με τον αδερφό της Άντε Άγιε Βασίλη σε περιμένουμε. Ώσπου πόνεσε ο  λαιμός τους και τα δικά μας τα αυτιά και ο μικρός της λέει  Άντε, φτάνει τώρα! Τόσες φορές που το είπαμε μας άκουσαν ακόμα και οι τάρανδοι!  Η γλυκούλα μου όμως παρόλο που κατάλαβε πως τα γένια του Άι Βασίλη από κάτω είναι μαύρα όπως του θείου της, συνέχισε να του μιλάει κανονικότατα! Ο μικρός ήταν ξετρελαμένος που του έφερε την φορτηγάρα που ζήτησε κι εκείνη ευχαριστημένη για τα καινούργια της ακουστικά. Τον κέρασαν μελομακάρονα και του δώσανε και καρότα για να ταΐσει τους ταράνδους τους οποίους δεν βλέπανε έξω γιατί κόλλησαν σε μια στροφή με το έλκηθρο λίγο πιο πέρα από το σπίτι μας! Όσο για τα γένια ο μπαμπάς της τα μπάλωσε όπως όπως και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Από του χρόνου όμως (μιας και οι δύο πιστεύω θα θυμούνται τις επισκέψεις του Άγιου) θα τον αφήνουμε να μπαίνει από το τζάκι όταν εμείς κοιμόμαστε!Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς μαζευτήκαμε στο σπίτι ο άντρας μου κι εγώ, τα παιδιά μας  ο παππούς,  οι γιαγιάδες και ο θείος για μεσημεριανό φαγητό και την κοπή της δικής μας βασιλόπιτας.

Όπως κάθε χρόνο πριν αλλά και κατά την διάρκεια του γεύματος ακούγαμε στην τηλεόραση σε ζωντανή μετάδοση την Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης για το 2012.  
Βαλς, πόλκες κι εμβατήρια της δυναστείας των Στράους και των συγχρόνων τους αποτέλεσαν για μια ακόμη φορά, το πρόγραμμα της συναυλίας. Ωστόσο, οι μουσικοί της Φιλαρμονικής της Βιέννης δεν θεωρούν την συναυλία αυτή ένα απλό καλλιτεχνικό γεγονός αλλά ένα μήνυμα ελπίδας, φιλίας και ειρήνης το οποίο θέλουν να μεταδώσουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η συναυλία κλείνει κάθε χρόνο με τον Γαλάζιο Δούναβη και με το Radetzky March. Τα μικρά μας ξετρελάθηκαν όταν στο τελευταίο κομμάτι της συναυλίας, το Radetzky March, τους παροτρύναμε να χτυπούν ρυθμικά παλαμάκια όπως παραδοσιακά κάνει το κοινό της συναυλίας με την προτροπή φυσικά του μαέστρου της ορχήστρας! Εμείς δεν κάναμε τραπέζι! Απλά βάλαμε το τραπέζι! 

Γιατί τις περισσότερες ετοιμασίες τις έκαναν μαμά και πεθερά μου. Η πεθερά μου μαγείρεψε πεντανόστιμο πρασοσέλινο και η μαμά έφτιαξε υπέροχες μπριζόλες σε καρέ με καραμελωμένα κάστανα και ρύζι με κάστανα. Εγώ το καημένο έκανα τις σαλάτες και επιμελήθηκα το στρώσιμο του τραπεζιού.

 

 

Κάντε like στη σελίδα του Ανθομέλι στο Facebook, follow στο προφίλ μας στο Instagram και ακολουθήστε μας στο Pinterest.
Περιμένοντας τους καλεσμένους μας!  (Στο φόντο το φωτιστικό που έφτιαξε ο μπαμπάκας μου και μας έκανε δώρο για τα Χριστούγεννα!)  
(Έτσι το έκανα σετ με το λαμπατέρ που μου έφτιαξε για την γιορτή μου!)

Αφού φάγαμε μέχρι σκασμού μάζεψα τα πιάτα και ξαναστρώσαμε το τραπέζι για την κοπή της βασιλόπιτας. Ο μπαμπάς μου είχε φροντίσει να φέρει σαμπάνια για να γιορτάσουμε το γεγονός! Φυσικά δεν έλειψαν από το τραπέζι τα γλυκά που έφτιαξε η πεθερούλα μου (μιλφέιγ και προφιτερόλ).

Τα παιδιά περίμεναν με αγωνία να κοπούν και να μοιραστούν τα κομμάτια. Εγώ προσπάθησα να φτιάξω ατμόσφαιρα και να μειώσω την αναμονή παίζοντας στο πιάνο. Ποιος θα είναι ο τυχερός; Το μικρό  μας αγοράκι ήταν ο τυχερός που για πρώτη φορά στα 3 του χρόνια κατάλαβε τι σημαίνει το κόψιμο της βασιλόπιττας και μάλιστα το έτυχε! Η κόρη μας το είχε τύχει από βραδύς αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου από μισό μ΄ εμένα κι έτσι κανείς δεν στεναχωρέθηκε! Όλα έγιναν δίκαια!Η καημένη η αδερφή μου το έχει απωθημένο ότι κάθε Πρωτοχρονιά που κάναμε με τα ξαδέρφια μας για να μην κλαίνε βάζαν κρυφά το φλουρί στο κομμάτι τους. Εμείς παιδιά δεν ήμασταν;
Εγώ πάλι νευρίαζα με αυτόν που έκοβε την βασιλόπιτα και μαρτυρούσε σε πιο κομμάτι βρίσκεται το φλουρί όταν το ακουμπούσε με το μαχαίρι! Βρε χριστιανέ μου να μην έχουμε κι εμείς οι άτυχοι μια αγωνία να ψάξουμε τουλάχιστον στο κομμάτι μας;

Αμέσως μετά τραγουδήσαμε το Πάει ο παλιός ο χρόνος συνοδεία πιάνου και ο σπιτονοικοκύρης άνοιξε την σαμπάνια να πιούμε στην υγειά μας και στο 2012!

 

 

Το όμορφο αυτό γεύμα τελείωσε με γλυκάκια, καφεδάκι και κουβεντούλα δίπλα στο τζάκι!

Ευτυχισμένο το 2012 για όλο τον κόσμο!