Για τον μπαμπά μου…

Kathy

Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε…

Είναι καλός άνθρωπος, συμπονετικός, φιλόξενος, ανοιχτοχέρης!

Είναι ακόμη μάστορας, δουλευταράς και καλλιτέχνης!

Αλλά… είναι και φωνακλάς και ξεχασιάρης!

Παρόλο που δεν έπαιξε πολύ μαζί μας όταν ήμασταν παιδιά ή δεν ασχολήθήκε με τα διαβάσματά μας, ήταν πάντα δίπλα μας για να μας συμβουλέψει να μας μεταδώσει τις γνώσεις του. 

Ήταν πάντοτε στοργικός, τρυφερός και έδειχνε την αγάπη του με χίλιους άλλους τρόπους!
Ωστόσο, θυμάμαι ότι όταν ήταν νέος κι εγώ μικρούλα, αυτό που με παραξένευε είναι πώς κατάφερνε να ξεχνάει  τι τάξη πάμε ή πόσο χρονών είμαστε! Χαχα!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ θα ήθελα να του πω μέσα από εδώ.

Να τον ευχαριστήσω

γι αυτό που με έκανε να είμαι,

για τη φροντίδα του,

γιατί είναι δίπλα μου όποτε τον χρειαστώ (κι ας καταλήγουμε να μαλώνουμε μερικές φορές),

για το ότι με συμβουλεύει (κι ας μου την σπάει η υπερβολή του),

για το ότι με συμβουλεύται κι εκείνος, δείχνοντας έτσι ότι εμπιστεύται την κρίση μου,

για το ότι φροντίζει, παίζει, αγαπάει, ζωγραφίζει με τα παιδιά μου.

giorti_tou_patera_1Του εύχομαι…

να είναι πάντα καλά, 

να σκέφτεται θετικά και να μην σπάει το κεφάλι του με πράγματα που τον στεναχωρούν (ξέρει αυτός…)
να έχει έμπνευση για να ζωγραφίζει και να κατασκευάζει αφού η τέχνη είναι η ζωή του όλη κι ας μην ήταν το κύριο επάγγελμά του

Του εύχομαι να είναι γερός και να πάει πολλά ταξίδια ακόμη με τη μαμά που τόσο τα αγαπάνε και οι δύο.

Τώρα παππούς πια, κάνει με τα δικά μας παιδιά αυτό που δεν έκανε μαζί μας! Και τον χαίρομαι τόσο πολύ αλλά και συγκινούμαι όταν παίρνει τον Θανούλη για να τον κεράσει ζεστή σοκολάτα στο καφέ ή όταν κατεβαίνουν στο υπόγειο με τη Μαρία και τον Θάνο για να ζωγραφίσουν όλοι μαζί παρέα και να τους μάθει τις τεχνικές του ή όταν τρελαίνεται που βλέπει την Μελίτα μας και την καμαρώνει.

Αυτός είναι ο μπαμπάς μου και τον αγαπώ! Μπαμπά, χρόνια πολλά και καλά!

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page