Ανοιξιάτικο Πικ-Νικ με την οικογένειά μου

Callie

Και ναι, σήμερα μπορούμε να πούμε και επισήμως ότι οι διακοπές του Πάσχα τελείωσαν! Προσωπικά αν με ρωτάτε, πρέπει να σας πω ότι πέρασα υπέροχα και νομίζω ότι είμαι έτοιμη να συνεχίσω τη δουλειά και την καθημερινότητά μου! Το Πάσχα αυτό μου έδειξε για ακόμη μία φορά ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να περνάς όμορφα τις διακοπές σου από το να είσαι στην κουζίνα και να μαγειρεύεις για φίλους και συγγενείς ή ακόμα και να βοηθάς τη μαμά σου που έχει για ακόμη μια φορά καλεσμένο όλο το σόι στο πατρικό σας! Φέτος ήταν η 4η χρονιά που κάναμε πραγματικά όλα όσα μας κάνουν χαρούμενους αφού συνδυάσαμε απόλυτα και τις βόλτες και τα τραπέζια αλλά και την ξεκούραση. Μια από τις καλύτερες στιγμές των φετινών διακοπών ήταν η Μ. Δευτέρα όπου αποφασίσαμε με τον Κώστα και τη Μελίτα να κάνουμε ένα όμορφο πικ νικ στον Μαραθώνα. Και παρόλο που ο καιρός μας έκανε τσαλιμάκια, καταφέραμε να μην αρρωστήσουμε και να γυρίσουμε πίσω ακόμα πιο γεμάτοι με εικόνες και εμπειρίες. 

picnic_marathonas_11

Φέτος, που λέτε, η Κυριακή του Πάσχα μας βρήκε μόνο με τα πεθερικά μου να ξεκοκαλίζουμε το κατσικάκι στη γάστρα που είχα φτιάξει… και το έκανα πεντανόστιμο, παρεπιπτόντως. Όμως αφού φάγαμε και αρχίσαμε την ξεκούραση, άρχισα να σκέφτομαι τι θα κάναμε την επόμενη μέρα. Μμμμ, βόλτα στον Φλοίσβο είχαμε πάει, με τα πεθερικά μου φάγαμε, οι φίλοι μας όλοι λείπανε διακοπές… Εύρηκα! Θα κάναμε πικ νικ! Ταπεράκια τα φαγητά που είχαν μείνει (το κατσικάκι το είχα δώσει στην πεθερά μου) και για να το γλεντήσουμε ακόμα περισσότερο, αφού μπαμπάς και κόρη είναι λάτρεις των μακαρονιών, θα έφτιαχνα ένα πυρέξ κανελόνια να το ευχαριστηθούμε! Η οικογένεια φυσικά είπε ένα μεγάλο «ναι» κι έτσι το επόμενο πρωί μας βρήκε να γεμίζω ταπεράκια και να φτιάχνω την τσάντα του πικ νικ. Φυσικά η λίστα μου ήταν ήδη έτοιμη από εδώ κι έτσι δεν ξέχασα τίποτα:

Ανοιξιάτικο πικ νικ στην εξοχή – The ultimate guide!

picnic_marathonas_1

Ο προορισμός θα ήταν η λίμνη του Μαραθώνα που είχαμε ξαναπάει πριν περίπου 5 χρόνια (δες εδώ) και θυμόμασταν ότι είχε μέρος για πικ νικ! Ή μήπως κάναμε λάθος; Η διαδρομή εύκολη και σχετικά γρήγορη αφού ο κόσμος έλειπε από την Αθήνα και έτσι δεν βρήκαμε καθόλου κίνηση. Φτάνοντας στη λίμνη, ο ουρανός καθαρός αλλά το κρυουλάκι τσουχτερό. Έτσι, αποφασίσαμε να καθίσουμε να πιούμε πρώτα ένα καφεδάκι στο καφέ που έχει δίπλα στη λίμνη (παραπιπτόντως θα χρειαστείτε λίγη υπομονή στο σέρβις!) και να βγάλουμε τις κλασικές φωτογραφίες αλλά και να παίξει και λίγο η Μελίτα στον βραχόκηπο που έχει στην αυλή. 

picnic_marathonas_2 picnic_marathonas_3 picnic_marathonas_6

Και αφού πέρασε λιγάκι η ώρα και αρχίσαμε να ανυπομονούμε για το πικ νικ μας, ξεκινήσαμε για την εύρεση του σωστού σημείου. Εντάξει, εκεί ζήσαμε στιγμές απείρου κάλους, με τον Κώστα να έχει κάνει το μικρό μας αυτοκίνητο τζιπ σε κάθε χωματόδρομο που έβλεπε στον δρόμο μας. Βλέπετε δεν θέλαμε να στρώσουμε και μπροστά στον κεντρικό δρόμο και έτσι ψάχναμε κάτι πιο ιδιαίτερο και τελικά το βρήκαμε. Ψάχνοντας στον χάρτη βρήκαμε μια τοποθεσία πάνω στο βουνό που όμως είναι το μοναδικό σημείο που έχει θέα τη λίμνη. Έχεο ανοιχτοσιά και φαντάζομαι ότι αν ο καιρός θα ήταν καλύτερος θα ήταν ακόμα πιο μαγική η παραμονή μας εκεί. 

picnic_marathonas_4 picnic_marathonas_5

Και αφού τελικά το αποφασίσαμε να καθίσουμε εκεί με τη δεύτερη (στην αρχή που περάσαμε είχε πιο πολύ κρύο και δεν το αποφασίσαμε με την πρώτη), στρώσαμε τις κουβερτούλες μας, ανοίξαμε τα ταπεράκια μας και ευχαριστηθήκαμε το φαγητό μας. Παραλίγο βέβαια να φύγουμε καθώς μόλις ανοίξαμε το ταπεράκι με την μελιτζανοσαλάτα ένα σμήνος μικροσκοπικά μυγαράκια μαζεύτηκε πάνω από τα φαγητά. Ευτυχώς όμως πήραμε γρήγορα χαμπάρι τι τους τράβηξε και μόλις κλείσαμε το τάπερ μετά από λίγο έφυγαν. Καλό ε;  picnic_marathonas_7 picnic_marathonas_9

Η συνέχεια είχε επιτραπέζια παιχνίδια, σαπουνόφουσκες, φυσικά χορό αλλά και πολύ οικογενειακό παιχνίδι και τρέξιμο. Το καλύτερο όμως το κρατήσαμε για το τέλος και αυτή ήταν μία φωτογράφισης Μαμάς και Κόρης που όμως θα σας δείξω αναλυτικά σε επόμενη ανάρτηση. 
picnic_marathonas_10

Προχθές το βράδυ η μικρή μου Μελίτα μάλιστα, πριν πάει για ύπνο, (παρόλο που ήθελε να ξεκινήσει το σχολείο χθες και της είχαν λείψει και η δασκάλα αλλά και οι συμμαθητές της) άρχισε να κλαίει λέγοντας μου ότι δεν καταλαβαίνει τι έχει και γιατί κλαίει αλλά ότι έτσι της έρχεται. Ήταν μάλιστα στενοχωρημένη που δεν μπορούσε να θυμηθεί όλα όσα κάναμε το Πάσχα, γιατί ήταν τόσα πολλά αλλά τόσο τέλεια όλα, και ότι θα στενοχωριόταν αν δεν μπορούσε να τα εξιστορίσει αύριο όλα στη δασκάλα της. Της εξήγησα, λοιπόν, ότι αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει όταν κάτι όμορφο τελειώνει και ότι δεν πειράζει αν είμαστε και λίγο στενοχωρημένοι. Και κάπως έτσι την πήρε ο ύπνος με εμένα να τις εξιστορώ τις όμορφες στιγμές αυτού του Πάσχα με κυρίαρχα στοιχεία το καινούργιο της ποδήλατο, το πικ νικ μας αλλά και τη στιγμή που δοκίμασε πρώτη φορά την εμπειρία του τζακούζι (αλλά και αυτά είναι πράγματα που θα πούμε σε επόμενη ανάρτηση).  


Info: Για να βλέπετε πρώτοι τις περιπέτειές μας σε instagram και instagram stories ακολουθήστε μας στο @anthomeli.


Εύχομαι να είχατε κι εσείς ένα όμορφο Πάσχα και να ξεκινήσατε με το ίδιο κέφι την εβδομάδα που έχει ήδη μπει! Αλήθεια εσάς ποιο ήταν το highlight των διακοπών σας; 

Κάλη  

Δείτε επίσης:

8 οικογενειακοί προορισμοί στην Ελλάδα

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page