Τονώνοντας την πίστη στον Άγιο Βασίλη

Kathy

Ένα γράμμα από τον Άγιο Βασίλη για να τονώσει την πίστη των παιδιών

Η παράδοση κατά την δική μας οικογένεια (κι εννοώ την οικογένεια της Κάλης και της δικής μου ως παιδιά) ήθελε τον Άι Βασίλη να έρχεται στο σπίτι μας την Πρωτοχρονιά και να αφήνει τα δώρα κάτω από το δέντρο!

Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι καθαρά τον εαυτό μου να περιμένει τον Άγιο Βασίλη. Παρολ’ αυτά έχω πολύ έντονες αναμνήσεις από την εποχή που τελείωνα περίπου το δημοτικό. Θυμάμαι ακόμα την Κάλη που πίστευε τρελά σε αυτόν. Εκείνη την Πρωτοχρονιά, θυμάμαι, η αλλαγή του χρόνου θα γινότανε σε ένα εστιατόριο μαζί με κάποιους φίλους μας (σπάνιο για την οικογένειά μας μιας και συνήθως την περνούσαμε στο χωριό ή στο σπίτι μας με συγγενείς). Θυμάμαι όμως τόσο, μα τόσο έντονα, το πόσο η μικρή μας επιθυμούσε να αποκτήσει μια κούκλα, μεγάλη σαν μωρό, την Σίσυ, όπως αργότερα την ονόμασε! Θυμάμαι επίσης το πόσο χάρηκα όταν την βρήκε κάτω από το δέντρο (γκρεμοτσακίστηκε η μαμά μου κι από πίσω της εγώ να ανεβούμε πρώτες στον 3ο όροφο για να την αφήσουμε κάτω από το δέντρο πριν φτάσει εκείνη!). Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη και αυτό ήταν που είχε μεγάλη σημασία για μας!  

Όταν φτιάξαμε τις δικές μας οικογένειες, η παράδοση συνεχίστηκε, όπως ήταν φυσικό και εμπλουτίστηκε με σκοπό τονώσουμε την πίστη των παιδιών μας. Προσπαθούμε κάθε χρόνο να κάνουμε τα Χριστούγεννά και την Πρωτοχρονιά όσο πιο μαγικά γίνεται μιας και οι αναμνήσεις αυτές είναι που θα μείνουν και θα κάνουν κι εκείνα να συνεχίσουν τις παραδόσεις μας και στα δικά τους παιδιά. 
Κάθε χρόνο γράφουν το γράμμα προς εκείνον για να ζητήσουν το δώρο τους! Όταν ήταν μικρούλικα βέβαια τα γράφαμε εμείς ενώ εκείνα υπαγόρευαν. Κάποιες χρονιές μας έστελνε γράμμα εκείνος, ενώ τα πρώτα χρόνια, όταν τα παιδιά ήταν μικρά, ερχότανε και στο σπίτι μας λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου!  

Προσμένοντας με αγωνία τον Άγιο Βασίλη! Μετά όμως… φόβος και τρόμος! Ας πάμε πάνω στον καναπέ για ασφάλεια! Με το δίκιο του βέβαια το παιδί με τέτοιον Άγιο.. αλλά αυτόν διαθέταμε! Χαχα!

Κάθε χρόνο αφήναμε δίπλα στο τζάκι ή κάτω από το δέντρο μία κούπα με γάλα, ένα μπισκότο ή κουραμπιέδες και μελομακάρονα και απαραιτήτως ένα καρότο (ή άλλα φρούτα) για τον Ρούντολφ! 
Τις περισσότερες χρονιές μας άφηνε κι ένα σημείωμα στο δέντρο ή πάνω στα δώρα για να μας ευχαριστήσει

Σύντομο μήνυμα από τον Άγιο που βρήκαμε το πρωί δίπλα στα δώρα!

 Πρόπερυσι άφησε και τις πατημασιές του! Βλέπετε χιόνιζε εκεί ψηλά που πετούσε! 

Κάθε χρόνο, ωστόσο, όλο και κάτι καινούργιο σκαρφιζόμαστε… όπως η επίσκεψη του κύριου ξωτικούλη, φέτος, στο σπίτι της Κάλης που τόνωσε την πίστη της μικρής Μελίτας στον Άγιο Βασίλη.

Σε μας πάλι έγινε το εξής μαγικό! Μια μέρα μετά το σχολείο κι ενώ ήδη είχα πάει στις θυρίδες να πάρω την αλληλογραφία μας, εκτός από τα γνωστούς λογαριασμούς βρήκα κι ένα ειδοποιητήριο! Πήγαμε στο ταχυδρομείο και προς έκπληξή μας μάς έδωσαν ένα γράμμα σταλμένο από τον Άγιο Βασίλη! Παραλήπτες φυσικά τα ίδια τα παιδιά! Τι χαρά! Το γράμμα ήταν επίσημα γραμμένο στο επιστολόχαρτο του Άγιου Βασίλη, ο φάκελος είχε γραμματόσημα και σφραγίδες! Εντυπωσιάστηκαν που ήταν από τα λίγα παιδιά που ο Άγιος επέλεξε να τους γράψει πριν την Πρωτοχρονιά, όπως τους έγραφε! Η Μαρία ξεκίνησε να το διαβάζει ενώ ο Θάνος κινούνταν γύρω της προσπαθώντας κι εκείνος να διαβάσει. Τελικά έκατσε δίπλα της και άκουγε. 

Συνοφρυώθηκε βέβαια όταν άκουσε πως ο Άι Βασίλης γνώριζε για κάποια θέματα που τον αφορούν (όπως το αν τηρεί κάποιες υποσχέσεις καλής συμπεριφοράς ή αν τρώει το φαγητό του ή αν μαλώνουν με την αδερφή του). Σοβάρεψαν λίγο με τις συμβουλές του, γέλασαν με τα παθήματα του Ρούντολφ και ικανοποιήθηκαν όταν μέσα στα λεγόμενά του ο Άγιος Βασίλης τους επιβεβαίωσε πως υπάρχουν πράγματι τα ξωτικά. 

 
Όταν τους είπα πως και παλιότερα τους είχε επιλέξει για να τους στείλει γράμμα μου είπαν πως δεν το θυμόντουσαν! Αυτό με έκανε ακόμη πιο δυνατή στο να το συνεχίσω όλο αυτό. Γιατί ήθελα να τους μείνει κάτι… δεν ήθελα να μην θυμούνται! Ήθελα στις αναμνήσεις τους να υπάρχει λίγη χρυσόσκονη ελπίζοντας να μη μας κατηγορήσουν αργότερα που το παρατείναμε! Είναι τόσο όμορφο να βλέπεις την λάμψη στα μάτια τους όταν αγουροξυπνημένα τρέχουν να δουν αν υπάρχει κάτι γι αυτά κάτω από το δέντρο! 
 
Έχοντας δύο παιδιά 7 και 9 ετών, φέτος πριν τις γιορτές, ήμουν πολύ αγχωμένη με το τι έπρεπε να κάνω σχετικά. Ο εφτάχρονος είναι ακόμη πολύ μικρός για να πάψει να πιστεύει. Η κόρη μου πάλι δεν ξέρω αλλά μάλλον… δεν θέλει να πάψει να πιστεύει. Παρ’ όλο τα όσα ακούει από τους συμμαθητές της, εκείνη συνεχίζει να πιστεύει σε εκείνον. Μετά από αρκετή σκέψη, έρευνα στο ίντερνετ κι αφού το συζήτησα με πολλούς (bloggers και μη) και πήραμε διάφορες γνώμες καταλήξαμε με τον μπαμπά της να τονώσουμε για τουλάχιστον ακόμη ένα χρόνο την πίστη της. Γιατί είναι ακόμη ένα παιδί και δεν θέλαμε να είμαστε εμείς αυτοί που θα της το χαλούσαμε! (Αν και προετοιμάστηκα και για αυτή την περίπτωση κι έκανα την έρευνά μου για το τι θα της πω και πως!)

updated Nov. 2016

Η αποκάλυψη για την αλήθεια του Άγιου Βασίλη έγινε με έναν ιδιαίτερο τρόπο (μόνο για την δεκάχρονη κόρη μου) με ένα γράμμα που τις έστειλα… από το blog! 


Έχουν καιρό ακόμα για να μπουν στον χώρο τον ενηλίκων! Εξάλλου κι ως ενήλικοι συμμετέχουμε ενεργά έχοντας τον δικό μας ρόλο καθώς γινόμαστε κι εμείς βοηθοί του Άγιου Βασίλη! Η πίστη στον Άγιο Βασίλη συμβολίζει και διδάσκει πολλά! Την αγάπη, την κατανόηση, την προσφορά, την προσμονή, τη χαρά, την ευτυχία, την ελπίδα, τη μαγεία, το μοίρασμα, την ανιδιοτέλεια! Κι όλα αυτά είναι αληθινά!
Κι είτε αυτός που περιμένουν τα παιδιά για να τους φέρει τα δώρα είναι ο Άγιος Βασίλης από την Καισαρεία, είτε είναι από την Λαπωνία ή το Β. Πόλο, είτε είναι ο Άγιος Νικόλας, είτε ο Santa Claus ας μη τους το χαλάσουμε πολύ νωρίς κι ας τα αφήσουμε όσο γίνεται περισσότερο να πιστεύουν στον μύθο και να ονειρεύονται! Εξάλλου είναι μέρος της παράδοσής και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.  
Ο Άγιος Βασίλης είναι στην καρδιά μας και όλοι μας γινόμαστε βοηθοί του μιας και με τις οικονομίες μας αλλά πολλές φορές και με την δημιουργικότητά μας μπορούμε να προσφέρουμε στους αγαπημένους μας αλλά και σε όσους έχουν ανάγκη. 
Κι όπως διάβασα κάπου ο Άγιος Βασίλης είναι στην καρδιά μας και βοηθάει τα παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν. Γιατί στη ζωή χρειάζεται να μάθεις να πιστεύεις. Να πιστεύεις στον εαυτό σου, στα ταλέντα σου, στην οικογένειά σου, στους φίλους στου, στις επιλογές σου.  

Ευχαριστώ όλους όσους με βοήθησαν αλλά κυρίως την Άσπα και την Κλειώ που με τις δικές τους αναρτήσεις μπόρεσα να αποφασίσω. Καλή συνέχεια στις γιορτές σας!

Κατερίνα

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page