Η επίσκεψη του κ. Ξωτικούλη

Callie

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Δεν μπορείτε να πείτε! Είμαστε πιστές στην υπόσχεσή μας να ξεκινήσουμε τις εορταστικές αναρτήσεις μόλις τελειώσουμε με τα γενέθλια μας… και ξεκινάμε με μία ιδέα που ενώ δεν είναι δικιά μου είναι από αυτές που όταν διαβάζεις θες οπωσδήποτε να υλοποιήσεις. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι δεν την υλοποίησα και ακριβώς αμέσως… βλέπετε η φίλη μου η Ελπίδα την έχει αναρτήσει εδώ και καιρό (δείτε και την υπέροχη φωτογράφιση που έχει κάνει) αλλά είχα τους λόγους μου! Φέτος ήταν η κατάλληλη στιγμή! Ο λόγος για το Ξωτικό των Χριστουγέννων ή αλλιώς το Ξωτικό στο Ράφι!

Όπως ίσως θυμάστε, φέτος είναι η πρώτη χρονιά που η Μελίτα πηγαίνει στο σχολείο και όπως σας είχα πει όλα πήγαιναν ρολόι! Το παιδί χαιρόταν, έκανε φίλες, έχουμε δύο πολύ καλές δασκάλες και έτσι περνούσαν οι μέρες όμορφα και ξέγνοιαστα. Με την έναρξη όμως του Νοεμβρίου, κάτι σαν να μην πήγαινε καλά. Ξαφνικά ξεσπάσματα, κλάματα, εκνευρισμός, αρνητισμός απέναντι στην γιαγιά που την φροντίζει το μεσημέρι! Άργησα όμως να  πάρω χαμπάρι το λόγο! Τελικά μετά από δέκα περίπου μέρες άρχισε να μας λέει πόσο πολύ ΔΕΝ της αρέσει το σχολείο, ότι δεν θέλει να έρχεται η γιαγιά στο σπίτι, θέλει να είναι συνέχεια μαζί μου… και όλα αυτά σε συνδυασμό και με μια ιωσούλα που την έκανε ακόμα πιο γκρινιάρα και δύστροπη. 
 
Αφού, λοιπόν, μίλησα και με την ψυχολόγο του σχολείου και ξεκαθαρίσαμε πιο ήταν το πρόβλημά της, άλλαξα ρότα συμπεριφοράς κι εγώ και από τότε βαίνουν όλα πολύ καλύτερα. Νομίζω ότι το σημαντικότερο, ωστόσο, ήταν ότι κατάφερε και το παιδί να εξωτερικεύσει τον «πόνο» του και αυτό την χαλάρωσε και την ανακούφισε. Επιτέλους επέστρεψε πάλι η καλή γνωστή Μελίτα! 
 
Μέσα σε αυτή την παραζάλη, λοιπόν, αποφάσισα όταν τώρα ήταν η στιγμή να εμφανίσω τον κ. Ξωτικούλη!!! Αγόρασα μια ευρωπαϊκή βερσιόν του ξωτικού (χαχα, το λέω αυτό γιατί η φίλη μου η Βέρα μου είπε ότι τον Αμερικάνο κ. Ξωτικό έπρεπε να αγοράσω… μα είναι άσχημος τι να κάνω!!!) και έγραψα ένα γράμμα που την ενημέρωνα για τα σχετικά! Αναλυτικά της έγραψα:
 
Αγαπητή Μελίτα, 
 
Μένει σχεδόν ένας μήνας για τα Χριστούγεννα κι εγώ ετοιμάζομαι πυρετωδώς για το μεγάλο μου ταξίδι. Μέχρι να μου στείλεις το γράμμα σου, σού στέλνω έναν από τους αγαπημένους μου βοηθούς, τον κ. Ξωτικούλη, να σου κρατάει παρέα. Πρόσεχε όμως γιατί θα παρακολουθεί κάθε σου κίνηση και το βράδυ θα μου λέει αν ήσουν καλό παιδί.. γιατί μόνο τα καλά και φρόνιμα παιδιά παίρνουν δώρο από μένα ως ένα μεγάλο μπράβο για την χρονιά που πέρασε! 
 
Θα τα πούμε στις 31 Δεκεμβρίου… να μου έχεις γάλα και μπισκοτάκια!
 
Άγιος Βασίλης

Όπως βλέπετε έπαιξα και το τελευταίο μου χαρτί! Συμπτωματικά βέβαια, όπως σας είπα και παραπάνω, τα συμπτώματα είχαν ήδη αρχίσει να μειώνονται και έτσι απλά ο κ. Ξωτικούλης ήρθε σαν το κερασάκι στην τούρτα.  

Αν και η δική μας «γκραντ πρεμιέρ» δεν ήταν τόσο εντυπωσιακή όσο της Ελπίδας… με πρωινά και υπέροχα  γραφικά… σίγουρα της έκανε εντύπωση (Δείτε επίσης και την υπέροχη παρουσίαση της Λένιας για τον μικρό Νίκο με λίγο διαφορετικό story όμως του δικού τους ξωτικού!).

Είχα κρεμάσει τον κ. Ξωτικούλη στο στεφάνι που έχουμε έξω από την πόρτα και όταν βγήκαμε από το ασανσέρ γυρνώντας από το σχολείο… η μικρή έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Όλη την ημέρα δεν τον άφησε από το χέρι της, το βράδυ κοιμήθηκε μαζί του και μετά από δύο ημέρες μόνο κατάφερα να τον βάλω στο ράφι του τζακιού για να «βλέπει» την Μελίτα καθώς παίζει! 

Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι λυπήθηκα τα κοριτσάκια της πολυκατοικίας μας που όταν η Μελίτα φώναζε από την χαρά της που ο Άγιος Βασίλης της είχε στείλει δώρο, εκείνα αναρωτιόταν αν θα πάρουν και αυτά! Αναγκάστηκα να τους πω ότι η Μελίτα ήταν λίγο ατακτούλα τις προηγούμενες ημέρες και για αυτό της το είχε στείλει ο Άγιος Βασίλης! Όπως και να ‘χει πάντως ο κ. Ξωτικούλης βλέπω να μένει μαζί μας για πολύ καιρό!! 

Μια υπέροχη, αν και ξενόφερτη συνήθεια, που ήρθε για να μείνει! Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα… έχετε χρόνο ακόμα… ουυυυυ… πολύ! Τώρα ξεκινάνε τα ωραία!!! Να έχουμε μια καλή και υπέροχη χριστουγεννιάτικη σαιζόν! 
 
Κάλη
 
Υ.Γ. Εάν σας αρέσουν κι εσάς τα ξωτικά, οι νεράιδες και λοιπά φανταστικά πλασματάκια που κάνουν τη ζωή των παιδιών μας πιο μαγική, μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε το καινούργιο blog μιας υπέροχης φίλης μας με το όνομα Κλειώ… που ήρθε για να μείνει στην μπλογκόσφαιρα!!! Να το θυμάστε αυτό! Νεράιδες και Δράκοι για όλους εμάς που μέσα από τα παιδιά μας μένουμε ακόμα παιδιά! (βρείτε την και στο facebook εδώ)  
ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page