Καρναβαλικές Στιγμές!

Callie
Τελικά με τα χρόνια βλέπω πως οι απόκριες έχουν φανατικούς οπαδούς αλλά και φανατικούς εχθρούς. Είναι μερικοί άνθρωποι (βλ. εμένα) που μπορούν να μασκαρευτούν στο λεπτό και κάποιοι που και χρυσούς να τους κάνεις δεν μασκαρεύονται με τίποτα. Ακατανόητο δε, δεκτό μεν… γιατί είναι λογικό ότι δεν μπορούμε να είμαστε και όλοι ίδιοι!

Φέτος, λοιπόν, μετά από σχεδόν δύο-τρία χρόνια αποκριάτικης «λειψυδρίας» είχαμε την χαρά να καλεστούμε σε ένα αποκριάτικο πάρτυ. Γιούχου!!! Το ακόμα καλύτερο είναι ότι μπορούσαμε να πάρουμε και κάποιους φίλους μαζί μας οι οποίοι ανήκαν και στις δύο κατηγορίες που ανέφερα παραπάνω. Τελικά όμως καλή διάθεση να υπάρχει και η καλή μουσική ξεσηκώνει τους πάντες.

Όσο για εμάς; Το μπάτζετ για φέτος δεν έβγαζε καινούργιες στολές – όσο κι αν λιγουρευόμουν να ντυθώ Μέριλιν Μονρόε- και έτσι αρκεστήκαμε στο να φορέσουμε τις παλιές μας στολές που όμως είχαμε χρόνια να τις βάλουμε… άλλωστε δεν μας είχε δει και κανένας από αυτούς τους φίλους και έτσι ήταν σαν καινούργιες.

Με το πάρτυ να έχει έναρξη στις δέκα και μισή σε ένα χώρο στην Περαιώς… τα γερόντια… θεωρήσαμε ότι αν πηγαίναμε στις 11 θα ήταν μια χαρά! Τελικά φτάσαμε πρώτοι, χεχε, με όλους τους υπόλοιπους καλεσμένους να φτάνουν στις δώδεκα παρά. Δηλαδή, αυτή τη λογική του Έλληνα να φτάνει στις 12 ακόμα κι αν το κάλεσμα είναι πολύ νωρίτερα, δεν θα την καταλάβω ποτέ.. αλλά τέλος πάντων! Τελικά το καλό γλέντι ξεκίνησε μετά τη μιάμιση και πραγματικά περάσαμε πολύ ωραία! Τρεις φορές βάλαμε τα μπουφάν μας για να φύγουμε και τα βγάζαμε ξανά γιατί η μουσική ήταν σούπερ! Και αφού αποφασίσαμε ότι μέχρι τις 3 άντεχε το δικό μας σώμα… καταλήξαμε να τρώμε πίτσες έως τις 4.30 το πρωί και τελικά να απλώνουμε το κουρασμένο μας κορμί στο κρεβάτι γύρω στις 5!

Είχα όμως πολύ καιρό να το κάνω κι έτσι το απόλαυσα δεόντως, ειδικά με την γιαγιά μας να αναλαμβάνει την Μελίτα την επόμενη μέρα και εγώ να κοιμάμαι μετά από πολύ πολύ πολύ καιρό το μεσημέρι της Κυριακής για κανένα δίωρο! Τρελή απόλαυση!

Τώρα, όσον αφορά στην Μελίτα, πρέπει να σας πω ότι το παιδί δεν χόρταινε να μας βλέπει! Είχε τόσο πολύ χαρεί που οι γονείς του ήταν ντυμένοι καρναβάλι που ούτε την ένοιαζε που την αφήσαμε με την γιαγιά (σιγά μην την ένοιαζε δηλαδή). Όταν είδε μάλιστα τις δύο κούτες με αποκριάτικα που έφερε ο Κώστας από το υπόγειο, τρελάθηκε και δεν σταμάτησε να φοράει ρούχα και περούκες! Άλλωστε είναι από τις αγαπημένες τις ασχολίες! 

Εντωμεταξύ, ξέχασα να σας πω ότι την Τσικνοπέμπτη που ήμασταν καλεσμένοι σε κάτι φίλους και εγώ πήρα την αποκριάτικη πραμάτεια μου και πήγα να τους ξεσηκώσω λίγο, ήταν τόσο περήφανη για μένα που φώναζε στις φίλες της…» η μαμά μου είναι, η μαμά μου είναι»! Είχε πολύ πλάκα να με κοιτούν τα ματάκια της με τόσο θαυμασμό για κάτι τόσο μικρό και ασήμαντο! Και για ακόμη μία φορά επιβεβαίωσα ότι για τα παιδιά αγαπούν όταν γίνεσαι κι εσύ παιδί! 

Φυσικά, τις δύο κούτες με στολές δεν θα τις αφήναμε έτσι! Ειδικά, φέτος που η θεία Κατερίνα μας γέμισε το «βεστιάριό»μας με τρεις επιπλέον στολές, συν τις δικές μας, συν δύο δανεικές για τις απόκριες από δύο πολύ καλές φίλες… οι θεατρικές παραστάσεις ήταν καθημερινή ασχολία στο σπίτι μας με αποκορύφωμα την φωτογράφιση της Κοκκινοσκουφίτσας, της Χιονάτης και την Σταχτοπούτας! Τι γέλιο ρίξαμε, δεν λέγεται! Δεν είμαστε ωραίες; χαχα!

 

 Το πιο αστείο ήταν που η Μελίτα φοβήθηκε όταν με είδε ντυμένη μάγισσα και με ρωτούσε συνέχεια αν είμαι εγώ. «Εσύ είσαι Μαμά; Ψεύτικα είσαι μάγισσα;» χαχα! Ήθελε να είναι σίγουρη!!! Φυσικά η γιαγιά μας ήταν παρούσα σε όλα και ενεργή ηθοποιός καθώς είναι φανατική της δραματοποίησης όπως έχουμε πει και εδώ

 

Οσο για την Κατερίνα… μια χαρωπή νοικοκυρά… μήπως η Άννα Παναγιωταρά… διασκεδάσανε στο πάρτυ του Ωδείου και θα έχει να θυμάται πόσο όμορφη είναι και με το τσεμπέρι!!! 

Σας ευχόμαστε και του χρόνου με υγεία! Καλά να περάσετε σήμερα… τελευταία μέρα της Αποκριάς και φυσικά Καλά Κούλουμα για αύριο!

Κάλη

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page