Είμαι μια καλή μαμά! Εσύ;

Callie

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εμείς οι μαμάδες πρέπει να είμαστε τόσο μετριόφρονες και ταπεινές. Τι το κακό έχει να παραδεχτούμε ότι είμαστε καλές μαμάδες… όχι μέτριες, όχι επαρκείς, όχι αρκετά καλές… ΚΑΛΕΣ!!!

Και ναι, κάνω εγώ πρώτη την αρχή. Έχω να δηλώσω ότι είμαι μία καλή μαμά και είμαι περήφανη γι’ αυτό!

Και τώρα θα μου πείτε με ποια κριτήρια, κυρία μου, το κρίνεις αυτό για τον εαυτό σου! Κι όμως, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν κάποια κομμάτια που αν τα ενώσεις φτιάχνουν το παζλ της μαμάς-νεράιδας! (Εντάξει είμαι επηρεασμένη από την κόρη μου, το παραδέχομαι! Όταν κάνω κάτι που της αρέσει με λέει νεράιδα και όταν της απαγορεύω κάτι που θέλει πολύ με αποκαλεί μάγισσα… το παιδί των παραμυθιών!) Κι αν και ξέρω ότι όλα αυτά τα κομμάτια του προσωπικού μου παζλ ανήκουν στη μαμά ενός τρίχρονου παιδιού είμαι σίγουρη ότι κάπου εκεί θα δείτε και μια μαμά ενός μεγαλύτερου παιδιού… ίσως και τον εαυτό σας! Γιατί οι βάσεις είναι το παν! 

Πριν περάσουμε όμως  παρακάτω, θα ήθελα να διευκρινίσω το εξής προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Το ότι θεωρώ τον εαυτό μου μια Καλή Μαμά δεν σημαίνει ότι δεν κάνω λάθη, δεν σημαίνει ότι δεν έχω μετανιώσει για κάποια λόγια ή κινήσεις μου. Ποια μαμά άλλωστε (ή καλύτερα άνθρωπος) είναι αλάθητη. Μιλάμε για την Καλή Μαμά όχι για την Τέλεια Σούπερ Ντούπερ Ουάου Μαμά!

Και τώρα που εξηγηθήκαμε ας περάσουμε στο ζουμί! 

  • Καταρχάς αγαπάω το παιδί μου… πολύ (κάτι μας είπες τώρα!) 

Διόρθωση:
Αγαπάω το παιδί μου και βάζω τις ανάγκες του σε προτεραιότητα. Θα πάω και βόλτα με τις φίλες μου, θα κάνω και μία βραδινή έξοδο με τον άντρα μου αλλά όλα αυτά χωρίς να είναι εις βάρος του παιδιού μου (π.χ. παρκάρισμα συνέχεια στη γιαγιά… έλεος!)

  • Σέβομαι την προσωπικότητά του χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν το συμβουλεύω να διορθώσει βασικά καθημερινά λάθη συμπεριφοράς (προσωπικά δεν ανέχομαι την αγένεια και το να αντιμιλάει!)
  • Δεν φωνάζω στο παιδί μου σαν τρελή (όχι ότι δεν έχει συμβεί!)

Διόρθωση:
Προσπαθώ να μην φωνάζω στο παιδί μου σαν τρελή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν του βάζω όρια. Τα όρια άλλωστε δεν μπαίνουν με φωνές. Ο καλός γονιός έχει την ικανότητα (τις περισσότερες φορές) να νουθετεί το παιδί του χωρίς φωνές. Υπομονή, επιμονή και σίγουρα αυτοσυγκράτηση είναι μερικά από τα κλειδιά της επιτυχίας

  • Του βάζω όρια ξεκάθαρα… όχι λέγοντας απλά ένα «μη» και τελειώσαμε. Εξηγώ ακριβώς τι δεν επιτρέπεται να κάνει  και δεν ενδίδω.

Διόρθωση:
Προσπαθώ να μην ενδίδω στις παράλογες απαιτήσεις ή στα ξεσπάσματα του (τα οποία ευτυχώς είναι σπάνια!)

  • Δεν κάνω στο παιδί μου αυτό που δεν θα ήθελα να κάνουν σε μένα. ΔΕΝ το χτυπάω (ΠΟΤΕ!), ΔΕΝ του βάζω απάνθρωπες τιμωρίες (η τιμωρία της πλέον είναι να της στερώ ένα παιχνίδι ή ένα δικαίωμα), ΔΕΝ το κακομεταχειρίζομαι.  
  • Προσφέρω στο παιδί μου ποιοτικό χρόνο, πολύ παιχνίδι μαζί μου και αγκαλιές. Ναι, του προσφέρω και το τάμπλετ ή το dvd αλλά όλα αυτά σαφώς για λιγότερο χρονικό διάστημα απ’ ότι τα τρία πρώτα. 
  • Προσφέρω στο παιδί μου εικόνες και καινούργιες παραστάσεις! Ναι, δεν πάω π.χ. στο θέατρο (όχι ακόμα τουλάχιστον), δεν έχω επισκεφτεί όλα τα μουσεία αλλά τουλάχιστον βγαίνουμε συχνά έξω,, προσπαθούμε να ταξιδεύουμε (όσο το σηκώνει η τσέπη μας) και σίγουρα έχουμε χρησιμοποιήσει όλα τα ΜΜΜ.  Αααα, και κάτι ακόμα σημαντικό… την παίρνουμε παντού μαζί μας ως ίσο μέλος της οικογένειας (εντάξει, τα πολύ βραδινά τα κρατάμε για εμάς… σπάνια μεν αλλά υπάρχουν και αυτά!)
  • Νοιάζομαι για τα συναισθήματα του παιδιού μου και προσπαθώ να πω/δείξω ότι καταλαβαίνω γιατί νιώθει έτσι. Φυσικά δεν μπορείς πάντα να συμβαδίζεις με τα δικά του συναισθήματα γι’ αυτό και προσπαθώ να της μάθω να διαχειρίζεται τα αρνητικά της συναισθήματα… όχι πάντα με επιτυχία. 
  • Προσπαθώ να της μεταδώσω έννοιες όπως ισότητα, ευγένεια, καλές πράξεις, γενναιοδωρία, ευγνωμοσύνη και συγχώρεση και φυσικά να την αποτοξινώσω από έννοιες όπως ρατσισμός, μίσος, κακία και βία. 
  • Ακούω τις συμβουλές όλων των μαμάδων αλλά και αυτών των ανθρώπων που δεν είναι γονείς καθώς πιστεύω ότι όλοι έχουν δικαίωμα γνώμης. Δεν έχω πει ποτέ…«Α, αυτή δεν είναι μαμά, τι μου λέει τώρα!» Το ότι κάποιος δεν είναι γονιός δεν σημαίνει ότι δεν έχει κρίση ή γνώσεις. Διαφορετικά θα απαγορευόταν οι εκπαιδευτικοί, οι παιδοψυχολόγοι και οι παιδίατροι να είναι άτεκνοι!

Ξέρετε κάτι, βαρέθηκα να μας ακούω να γκρινιάζουμε και να το παίζουμε ταπεινές στις φίλες μας για το τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε και πως θα διορθώσουμε το κάθετι και γενικά να ψειρίζουμε τα πάντα. Μήπως κάποια στιγμή να ομολογούσαμε ότι έχουμε κάνει ένα καλό παιδί και σε κάποιον άλλον εκτός από τον άντρα μας, τη γιαγιά και τον παππού; 

Πολλές φορές είμαι τόσο ψείρας με το θέμα της συμπεριφοράς της Μελίτας… μίλησε ευγενικά, φέρθηκε σωστά, είπε ευχαριστώ, είπε παρακαλώ; Εντάξει, παιδί είναι και μάλιστα πολύ καλό… μιας και η μαμά κι ο μπαμπάς της μέχρι στιγμής έκαναν πολύ καλή δουλειά (ναι, γιατί ευθύνεται κι ο μπαμπάς για ένα καλό παιδί!)… δεν έχει κι αυτό το δικαίωμα να έχει την κακή στιγμή του;

Ξέρω, ξέρω τι θα μου πείτε! Οι άλλες μαμάδες είναι ανελέητες! Λες και σε περιμένουν στη γωνία για να σου αποδείξουν ότι δεν είσαι καλή μαμά, για να σου υποδείξουν το λάθος σου (γιατί όλοι κάνουν λάθη) και φυσικά για να νιώσουν αυτές καλύτερες από σένα!!!

Ε, όχι, λοιπόν! Ήρθε η ώρα όλες οι ΚΑΛΕΣ μαμάδες να ορθώσουμε το ανάστημά μας! Όχι άλλο mommy bullying!!! 

Θήλασες. Ααα, είσαι  καλή μαμά!
Δεν θήλασες… στην πυρά!

Σταμάτησες τη δουλειά για το παιδί. Εύγε!
Γύρισες γρήγορα στη δουλειά… στην πυρά!

Βγάλατε γρήγορα την πάνα. Είσαι καταπληκτική!
Ακόμα φοράτε πάνα…. στην πυρά!

Το πήγες νωρίς στο σχολείο. Είσαι και η πρώτη!
Ακόμα δεν πήγε σχολείο…. στην πυρά!

Γραφτήκατε μουσική, γυμναστική, μπαλέτο (κ.τ.λ.). Μπράβο που του δίνεις κίνητρα. 
Δεν ξεκινήσατε τίποτα φέτος… στην πυρά!

(όλα ισχύουν και ανάποδα εννοείται!)

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!! Οι καλές μαμάδες δεν κρίνονται από αυτά! Αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στην αυτοθυσία, στην εμπιστοσύνη, στον σεβασμό, στην αγάπη άνευ όρων, στην προσήλωση, στο παιχνίδι, στην προσφορά, στα κίνητρα, στα όνειρα  και στην φροντίδα

Οι μαμάδες πρέπει να είμαστε μια γροθιά… για το καλό των παιδιών μας και το καλό αυτού του κόσμου!

Όχι άλλη κριτική. Ναι στη συζήτηση, ναι στις συμβουλές και όλα αυτά με καλή διάθεση!

Και κάποια στιγμή πείτε και στην φίλη, στην αδερφή, στην ξαδέρφη, στην κουμπάρα σας, στην συνάδελφό σας ότι… ναι, είναι καλή μαμά! Πείτε το! Μην ντρέπεστε! Αυτό δεν σας κάνει αυτόματα εσάς κακή μάνα! Το ότι θαυμάζετε κάποιον ή έστω απλά τον παραδέχεστε για κάτι δεν σημαίνει ότι εσείς είστε κατώτερη! Είμαι περήφανη (σχεδόν συγκινημένη) όταν μου λένε (ξέρετε εσείς ποιες είστε!) ότι κάνω καλή δουλειά με την Μελίτα. Παίρνω δύναμη να συνεχίσω την καλή δουλειά! Και αντίστοιχα είμαι περήφανη που έχω καλές μαμάδες γύρω μου και δεν κολλάω να τους το πω! Έχετε καλά παιδιά, κάνατε καλή δουλειά!

Κι όσο για εσάς τις καλές μαμάδες εκεί έξω (που ξέρω ότι είστε πολλές… γιατί ευτυχώς έχω την τύχη να περιβάλλομαι από πολλές σαν εσάς)…. τίποτα άλλο από ένα μεγάλο μπράβο!!! Και μην φοβάστε να λέτε ότι είστε καλές και να ομολογείτε ότι έχετε ένα καλό παιδί… χωρίς αλλά, χωρίς αμφιβολίες!!!

Να έχετε μία καλή εβδομάδα!
Κάλη

Υ.Γ. Η σημερινή ανάρτηση δεν είχε σκοπό να στοχοποιήσει κάποιον αλλά να εξυμνήσει εμένα,χεχε!
Υ.Γ. Μετά από όλα αυτά που σας είπα, ελπίζω να μην γυρίσει το σύμπαν και με μουτζώσει!
Υ.Γ. Εάν είστε μία από αυτές τις καλές μαμάδες θα χαρώ να μάθω και τα δικά σας κομμάτια του παζλ!
Υ.Γ. Αλήθεια πόσες καλές μαμάδες λέτε να μαζευτούμε σήμερα;;;

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page