Γεροντοέρωτες!

Callie

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Αυτή την ανάρτηση την έχω «γράψει» στο μυαλό μου εδώ και πολλούς μήνες αλλά όλο κάτι με συγκρατούσε από το να την καταγράψω στο μπλογκ. Ισως για να μην γελάσετε μαζί μου ή να μην με περάσετε για ελαφρόμυαλη! Ωστόσο, η ανάγκη να μου μείνει αυτό το κεφάλαιο στη ζωή μου ήταν πιο δυνατό γι’ αυτό και είμαι έτοιμη να ξεμπροστιαστώ… να είστε επιεικείς παρακαλώ, χεχε! 

Την φράση του λαού που λέει «ό,τι κοροιδεύεις, το λούζεσαι», την ξέρετε, έτσι δεν είναι; Εγώ λοιπόν… καταβράχηκα!
 

Κάπου στο τέλος της δεκαετίας του ’80 και αρχές του ’90, όπου τελείωνα το δημοτικό και η Κατερίνα ήταν στο γυμνάσιο… μεσουρανούσε μία πολύ καλή για την εποχή τηλεοπτική σειρά, και αγαπημένη όλων των γυναικών της οικογένειας, το «Αυτός, αυτή και τα μυστήρια» με τον Μπρους Γουίλις, στα νιάτα του, και την Σίμπιλ Σέπαρντ…. δύο ντεντέκτιβ που λύνανε μυστήρια… και δεν ξεκινούσανε το αμάξι τους αν δεν είχαν βάλει και οι δύο τις ζώνες τους!! (χα,χα, μου είχε κάνει πολύ εντύπωση αυτό όταν ήμουν μικρή!) Το θυμάστε; Εγώ το θυμάμαι καλά για πολλούς λόγους και ένας από αυτούς ήταν ο εξής!

 Η Μαμά Μαρία τότε ήταν πολύ νέα, στα καλύτερά της… 35-40 χρονών.. ε, και ερωτεύτηκε η γυναίκα τον Μπρους Γουίλις!!! Ερωτας, όχι αστεία! Δεν έχανε επεισόδιο για επεισόδιο! Οσο δε για τις ταινίες του Μπρους (Πολύ σκληρός για να πεθάνει – όλο το σίκουελ δηλαδή) την είχαμε δει χίλιες φορές! Είχε χαλάσει η βιντεοκασσέτα από το παίξε-παίξε,χεχε! 

Με αυτά και μ’ αυτά, η Κατερίνα κι εγώ δεν χάναμε ευκαιρία να της » κολλάμε».. με αποκορύφωμα κάποια στιγμή πoυ της κολλήσαμε μια ασπρόμαυρη (και πολύ σέξι) αφίσα του Μπρους στο δωμάτιό της για να τον βλέπει! Φυσικά, η αφίσα έμεινε εκεί (παρόλα τα γέλια και τις αρχικές της ψευτοαντιρρήσεις) τιμής ένεκεν μέχρι και το 1994 όπου μετακομίσαμε! 

Εψαξα να βρω στο διαδίκτυο την φωτογραφία που της είχαμε κολλήσει αλλά δυστυχώς δεν την βρήκα. Ηταν ολόσωμη και ο Μπρους ήταν καθιστός σε μια πολύ σέξι στάση…αναγκαστικά σας προσφέρω ένα κολάζ!

 

Την εποχή εκείνη, λοιπόν, που εμείς κόβαμε φλέβες για Τομ Κρουζ, New Kids on the Block και Ραλφ Μάτσιο (βλ. Καράτε Κιντ) μας φαινόταν πολύ αστείο μια μαμά, η Μαμά μας (που στα μάτια μας ήταν μεγάλη) να ερωτευτεί έναν ηθοποιό (δάσκαλε που δίδασκες!!!)… και φυσικά το δούλεμα πήγαινε σύννεφο!
 
Με τον χρόνο, το περιστατικό ξεχάστηκε, ξεθώριασε στη μνήμη μας… ώσπου ήρθε η στιγμή να το ανασύρω από την μνήμη μου και να αναφωνήσω…»ό,τι κορόιδευες θα το λουστείς»!
 

Τον χειμώνα του 2009 συνάντησα ένα καινούργιο έρωτα (όχι τον Κώστα καλέ, αυτός ήταν ο παλιός μου, χιχι) και το αστείο είναι ότι δεν τον ήξερα καν. Κάθε φορά που πήγαινα στη βαπτιστήρα μου την μεγάλη να της κάνω μάθημα (τότε ήταν στην 1η Λυκείου – ίδια μυαλά Παναγία μου!) έβλεπα συνέχεια στη πόρτα της ντουλάπας της μια αφίσα  (αχ αυτές οι ντουλάπες… φωνή να είχαν) με ένα ηθοποιό προφίλ, ο οποίος για κάποιον λόγο μου έφερνε αποστροφή… να φανταστείτε δεν ήθελα καν να τον κοιτάζω (όλοι οι μεγάλοι έρωτες κάπως έτσι ξεκινάνε!!!). Η ιστορία γνωστή… η μικρή είχε πάει σινεμά, τον είδε, έπαθε ζημιά… και μου τον κότσαρε φάτσα-κάρτα! Ούτε να μου πει για την ταινία δεν ήθελα… εγώ ταινία με βρυκόλακες (μπήκατε στο νόημα;) … jamais!!!

Ωστόσο, με το τέλος της χρονιάς και επειδή είχα πολύ ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο (στην αναβροχή καλό είναι και το χαλάζι!) της ζήτησα να διαβάσω το βιβλίο της ταινίας (που τόσο μου είχε εκθιάσει), το οποίο φυσικά τελείωσα σε ελάχιστο χρόνο (dt θα έλεγα!) και μετά… κόλλησα! Εντάξει, σκοτώστε με! Ερωτεύτηκα… (αρχικά) όχι τον ηθοποιό αλλά τον χαρακτήρα του βιβλίου!!! Αφού δεν με πίστευα… λες και διάβαζα Αρλεκιν! Χαζογελούσα σαν χαζή μέχρι που κι ο Κώστας κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά (εννοείται πως δεν μπορούσα να του πω ότι χάζεψα με τον χαρακτήρα ενός βιβλίου… θα με έπαιρνε για τρελή!) Η συνέχεια ήταν να δανειστώ αμέσως και τα επόμενα δύο βιβλία… τα οποία παρόλο που δεν μου άρεσαν όσο το πρώτο…σίγουρα συνέχιζαν το παραμύθι μου!
 

Το αποκορύφωμα όμως ήρθε όταν νοίκιασα την ταίνια (ήθελα να δω βλέπετε αν είχε αποδοθεί σωστά όλο αυτό το – στα μάτια μου – αριστούργημα). Το κακό ήταν ότι έπαθα την πλάκα μου με τον πρωταγωνιστή, τον Ρόμπερτ Πάττινσον, ο οποίος απλά ενσάρκωνε τέλεια αυτό που εγώ είχα πλάσει στο μυαλό μου!

Επί τρεις μήνες είχα πρήξει τις κουμπάρες μου.. να δουν την ταινία μαζί μου, είχα ξεθάψει όλα τα site τις φώτος, τα άρθρα και τα τραγούδια που υπήρχαν για τον πρωταγωνιστή και περίμενα με αγωνία να βγει το τελευταίο βιβλίο και οι επόμενες ταινίες σαν τρελή!

Νομίζω ότι η συνέχεια είναι περιττή! Οπως όλα τα ωραία κάποια στιγμή ακόμα και ο έρωτας τελειώνει! Με τον καιρό ήρθα στα συγκαλά μου και συμμορφώθηκα! Ε, μετά έγινα και Μαμά και τέρμα οι απιστίες,χαχα! 

Bέβαια επειδή την μαμά μου τίποτα δεν την άφησα… κόλλησα κι εγώ μερικές αφίσες στην ντουλάπα μου (εντάξει από την εσωτερική μεριά) για να ανοίγει το μάτι μου,χεχε!!! Φαντάζομαι βέβαια ότι με τη δική μου μετακόμιση θα φύγουν και αυτές… ίσως για να έρθουν κάποιες άλλες μετά από μερικά χρόνια… γιατί οι γεροντοέρωτες και μάλιστα αυτοί οι φανταστικοί είναι πολύ όμορφοι και είναι ένα κομμάτι που μας συνδέει με τα εφηβικά μας χρόνια!

Καλή σας ημέρα και θα χαρώ να μάθω ποιος ήταν ο δικός σας εφηβικός ή ακόμα και γεροντοέρωτας!
Κάλη

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page