Ταξίδι στους Δολομίτες, στα χλωμά βουνά!

mama Maria

Καλώς ήλθατε και πάλι Ανθομελάκια!

Σήμερα έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε και πάλι μια ανάρτηση της Μαμάς Μαρίας από το καλοκαιρινό τους ταξίδι με το αυτοκινούμενό. Συγκεκριμένα θα μας ταξιδέψει στην Ιταλία και στους Δολομίτες! Πάντως δεν μπορείτε να πείτε η Μαμά Μαρία επιλέγει να μας ξεναγεί πάντα σε πρωτότυπους προορισμούς ώστε να μην βαριόμαστε και φυσικά να μαθαίνουμε και καινούργια μέρη. Από την Λίμνη Γκάρντα στην Αβινιόν , κι από την Ιταλική Ριβιέρα στην Διώρυγα του Νότου και τώρα στους Δολομίτες!

Kathy & Callie


 

Οι Δολομίτες, οι ομορφότερες βουνοκορφές του κόσμου, που βρίσκονται στην ΒΑ Ιταλία, προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες. 
Χαρακτηριστικό των Δολομιτών είναι οι ανοιχτόχρωμες πριονωτές βουνοκορφές με τα εκπληκτικά σχήματα και το περίεργο χρώμα.
 

Τι χρώμα ακριβώς; Γκρίζο, κίτρινο απαλό, λευκό, σταχτί, ρόδινο; Ίσως και κάθε ένα ξεχωριστά, ανάλογα με την ώρα της ημέρας. Η ωραιότερη απόχρωση, είναι η ροζ που την παίρνουν τα βουνά με τη δύση του ήλιου.


Τα βουνά πήραν το όνομά τους, Δολομίτες, από τον γεωλόγο Dolomien που το 1789 πέρασε από την περιοχή, πήρε δείγματα των πετρωμάτων και τα έδωσε προς εξέταση. Το πέτρωμα (ανθρακικό ασβέστιο και μαγνήσιο) ονομάστηκε δολομίτης προς τιμή αυτού που το ανακάλυψε κι έτσι μάλλον ένας άσημος γεωλόγος και το πέτρωμα, που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν γνωστά μόνο σε ειδικούς κύκλους, απέκτησε τεράστια φήμη και το όνομα Δολομίτης έγινε συνώνυμο με την απόλυτη ομορφιά και την μαγεία της φύσης


 

Τι είναι επιτέλους αυτοί οι Δολομίτες; 
Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για μια κανονική οροσειρά αλλά για μια ομάδα βουνοκορφών με πριονωτό σχήμα. Από τις περίπου 50 βουνοκορφές οι 16 ξεπερνούν σε ύψος τα 3000 μέτρα.   
Είχαμε διαβάσει για τους Δολομίτες, αλλά πάντα αναβάλλαμε το ταξίδι μας, γιατί πιστεύαμε πως η διαδρομή θα ήταν δύσκολη για ένα όχημα μεγάλο σαν το δικό μας ή πως οι δρόμοι επάνω στα βουνά δεν θα ήταν καλοί. Κι όμως διαψευστήκαμε και νομίζω πως για φέτος η απόφασή μας να πάμε ήταν η καλύτερη επιλογή μας.

Πήραμε τον δρόμο των βουνών μετά από την πόλη Udine της Ιταλίας και έχοντας προορισμό μία από τις διαδρομές των Δολομιτικών Άλπεων, περνώντας από την Cortina, και φτάνοντας στο Bressanone. Υπάρχουν βέβαια κι άλλες διαδρομές. Δείτε στο χάρτη την διαδρομή που επιλέξαμε.

Η κίτρινη γραμμή δηλώνει την διαδρομή μας από την Cortina d΄ Ampezo προς την Bressanone. Αριστερά κάτω στον χάρτη η ψηλότερη βουνοκορφή Marmolada με τον παγετώνα της.

Η πόλη Udine, εκπλήσει τον επισκέπτη με την ποικιλία της αρχιτεκτονικής της, με τα όμορφα κτίρια της, με τις μεγάλες πλατείες της,με τα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης

και τα όμορφα μπαλκόνια της.

Στο κέντρο της πόλης στην πιάτσα ντελα Λιμπερτά, δεσπόζει  η Λότζα ντελ Λιονέλο χτισμένη με ροζ πέτρες σε Βενετικο-Γοτθικό ρυθμό.


Απέναντι  ένα κτίριο σε αναγεννησιακό ρυθμό με δύο μπρούτζινες μορφές, οι οποίες σημαίνουν την ώρα.

Αφήσαμε την πόλη Udine και πήραμε τον δρόμο των βουνών.

Όσο ανεβαίναμε προς τα βουνά η θερμοκρασία έπεφτε αλλά και πάλι ο καιρός ήταν θαυμάσιος. Οι δρόμοι άνετοι, παρόλο που κάποια στιγμή αφήσαμε τον αυτοκινητόδρομο και μπήκαμε σε δρόμους διπλής κατεύθυνσης. Τέλεια ασφαλτοστρωμένοι, καλή οδική σήμανση και ξεκάθαρες διαγραμμίσεις.

Οι ενδοιασμοί μας διαλύθηκαν, αφού το GPS σε κατευθύνει όπου θέλεις με άνεση και ασφάλεια. 

Το τοπίο μοναδικό,

οι μικρές πόλεις της διαδρομής καθαρές και όμορφες, με τα ιδιαίτερα σπίτια τους και τα ολάνθιστα μπαλκόνια τους. 
 

Το ένα να συναγωνίζεται το άλλο σε ομορφιά και καθαριότητα
  

Αργά το απόγευμα, αφού όλη την ημέρα τα μάτια μας απόλαυσαν μοναδικά, μαγευτικά τοπία ανάμεσα στα δάση και στα βουνά φτάσαμε στην πόλη Sappada , που ήταν ο προορισμός μας για να διανυκτερεύσουμε. 

Στην πόλη αυτή υπήρχε ένα μικρό κάμπινγκ που ήταν όμως γεμάτο  

και γι αυτό αναγκαστήκαμε να μείνουμε στο πλάι του δρόμου που ήταν και πολλά άλλα αυτοκινούμενα.

Μετά από ένα καλό γεύμα είπαμε να κάνουμε μια μικρή βόλτα που με την πρώτη ματιά η πόλη ήταν υπέροχη, αλπική και γραφική. 
  

Δεν είδαμε όμως τα βαριά σύννεφα που σκέπασαν σε πολύ λίγη ώρα τον ουρανό. 

Και πριν ακόμη το καταλάβουμε, έπιασε μια ξαφνική δυνατή μπόρα, που δεν μας πτόησε όμως, γιατί τη θέλαμε και την ευχαριστηθήκαμε μετά τη ζέστη των προηγούμενων ημερών.
 

Έτσι λοιπόν μπουφανάκι και ομπρέλα μας συνόδεψαν στην εξόρμησή μας στην πόλη η οποία μετά την ξαφνική βροχή είχε ένα άλλο χρώμα. 

Η βροχή σταματούσε και μετά ξανάρχιζε και σε λίγο όταν σκοτείνιασε τα σύννεφα φύγανε και ένας έναστρος ουρανός έκανε την εμφάνισή του. 

Την επόμενη ημέρα οι Δολομίτες μας δείξανε ένα άλλο πρόσωπο και ένα άλλο χρώμα. Καθαρό τοπίο με δυνατό ήλιο κι ένα θέαμα μοναδικό. 

Θα μπορούσαμε να μείνουμε πολύ περισσότερο αλλά η διαδρομή μας καλούσε για περισσότερες εξερευνήσεις. 

Έτσι ξεκινήσαμε με πολύ διάθεση για τη συνέχεια. Η διαδρομή υπέροχη, δεν καταλαβαίνεις πως ανεβαίνεις το υψόμετρο (σχεδόν είχαμε φτάσει στα 1500 μέτρα) και οι απότομες βουνοκορφές 

υψώνονταν δίπλα μας ενώ ο δρόμος κυλούσε ανάμεσα σε υπέροχα δάση 

με πανύψηλα δέντρα
 

τα δε χωριά δεν περιγράφονται για την ομορφιά τους το ένα να συναγωνίζεται το άλλο. 


Ώσπου σε μια στιγμή φτάσαμε σ’ ένα πλάτωμα με μεγάλο πάρκινγκ
 

και εκεί διαπιστώσαμε πως υπήρχε τελεφερίκ 

Στον χάρτη διακρίνονται και οι δρόμοι για πεζοπορία ή με ποδήλατο,και που θα πρέπει να πω, πως ήταν πολλοί αυτοί, που με τα κατάλληλα παπούτσια,μπαστούνια κ.α. έκαναν αυτή την διαδρομή.

που θα μας ανέβαζε ως τα 2500 μ.

Δε σκεφτήκαμε και πολύ, παρκάραμε και αμέσως ήμασταν έτοιμοι να πάρουμε τα εισιτήρια μας. Όμως δυστυχώς άρχισε και πάλι να ψιλοβρέχει. Παρόλα αυτά ανεβήκαμε, γιατί στα καθίσματα του τελεφερίκ μπορούσες να κατεβάσεις γυάλινη οροφή, ώστε να μην βρέχεσαι.

Ευτυχώς, η βροχή ήταν μικρής διάρκειας, απλώς δεν μπορέσαμε να καθίσουμε στο καφέ που υπήρχε στο τέρμα της διαδρομής, γιατί είχε αρκετό κρύο, χωρίς ήλιο. 

Το τοπίο μας καθήλωσε και η εμπειρία μας ήταν απερίγραπτη. 

Η επόμενη στάση μας ήταν η πόλη Cortina d’ Ampezzo


Η μικρή κωμόπολη, χτισμένη στην καρδιά των Δολομιτικών Άλπεων, είναι ένα κοσμοπολίτικο θέρετρο και οι επισκέπτες (σχεδόν 5 φορές περισσότεροι από τους μόνιμους κάτοικους) διαλέγουν να την επισκεφτούν, γιατί εκτός από τις φυσικές ομορφιές έχει και τουριστική υποδομή υψηλού επιπέδου. 

  

Ας θυμηθούμε, πως η Cortina είχε φιλοξενήσει το 1956 τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες για τους οποίους κατασκευάστηκαν πολλά ξενοδοχεία, χιονοδρομικές πίστες και αθλητικές εγκαταστάσεις υψηλής ποιότητας. 
 

Ωστόσο η εκκλησία του ιστορικού κέντρου με το κωδονοστάσιό της, ύψους 76 μέτρων, επισκιάζει τα ξενοδοχεία και είναι το έμβλημα της πόλης.


Εντύπωση μας έκανε πως στην πόλη, στον περίπατό τους οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν για συντροφιά τους κι από ένα σκύλο.
 

Ο χρόνος που διαθέσαμε για να γνωρίσουμε τις Δολομιτικές Άλπεις για μένα ήταν λίγος, αλλά και πάλι δεν λυπάμαι γιατί αφήσαμε και άλλες διαδρομές όπως τη διαδρομή που οδηγεί στον παγετώνα Marmolada με ύψος 3342 μ. που είναι η πιο ψηλή κορυφή των Δολομιτικών Άλπεων και επισκιάζει όλες τις άλλες, κι έτσι θα μας δοθεί η ευκαιρία να επισκεφτούμε και πάλι την περιοχή αυτή της μοναδικής ομορφιάς. 
Μία άλλη εναλλακτική επίσκεψη για όσους βρίσκονται στην Ιταλία και δεν έχουν πολύ χρόνο για να περιηγηθουν στην περιοχή των Δολομιτών, είναι να κλείσουν μία μονοήμερη εκδρομή από Μιλάνο προς το Bolzano και το οροπέδιο Renon

Τελευταίος σταθμός της διαδρομής μας στους Δολομίτες, η όμορφη πόλης, Bressanone στην Β. Ιταλία, πολύ κοντά στα σύνορα με την Αυστρία.

Μια μεσαιωνική πόλη, που τα στενά της δρομάκια 


 

συγκεντρώνονται γύρω από τον καθεδρικό ναό Duomo 
 

και το Ανάκτορο των Επισκόπων- Ηγεμόνων, που κυβερνούσαν την πόλη πάνω από 1000 χρόνια. Έχασε την επισκοπική της έδρα το 1964. Πρόσφατα την πόλη επισκέφτηκε και ο Πάπας Benedict XVI, που νομίζω πως η επίσκεψή του δηλώνει την ιδιαίτερη σπουδαιότητα της πόλης. 

Απ ‘όλα όσα διάβασα για τους Δολομίτες, εκείνα που μου έμειναν στο μυαλό και με αυτά κλείνω το ταξίδι μου, ήταν τα εξής:

Όταν ρωτήθηκε ο διάσημος Ελβετός αρχιτέκτονας Λε Κομπιζιέ για το ποιο είναι κατά την γνώμη του το ωραιότερο αρχιτεκτονικό έργο του κόσμου, εκείνος απάντησε: οι Δολομίτες.

 
Και δεύτερον, λέγεται πως στον διάσημο πίνακα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Τζιοκόντα, πίσω από την μορφή της Μόνα Λίζα, απεικονίζονται, οι πριονωτές κορυφές των Δολομιτών

Έτσι τελείωσε η διαδρομή μας στις Άλπεις, που ήταν μια αξέχαστη ταξιδιωτική εμπειρία και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα αν μπορείτε να την ζήσετε κι εσείς, όχι μόνο από τα γραφόμενά μου αλλά και στην πραγματικότητα.

Σας ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση. Ελπίζω να απολαύσατε το «ταξίδι», αλλά και να βοήθησα, όσους πρόκειται να επισκεφτούν την περιοχή. 

Περιμένω στα σχόλια τις εντυπώσεις σας  (για όσους δεν ξέρουν πως θα γράψουν σχόλια και κυρίως απευθύνομαι σε δικούς μου φίλους, μπορούν να βρουν οδηγίες εδώ).

Έχει τύχει κάποιος από εσάς, να επισκέφτηκε  την περιοχή των Δολομιτικών Άλπεων;Μαμά Μαρία

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page