Το τέλος της δικής μας αποκριάς

Kathy & Callie
Καλημέρα!

Σε λίγες μέρες τελειώνει και η αποκριά και μπαίνουμε αισίως στην άνοιξη και φυσικά στην σαρακοστή! 

Φέτος, η αλήθεια είναι ότι ευχαριστηθήκαμε με την ψυχή μας πάρτυ και μασκάρεμα! Τα παιδιά κάθε χρόνο ντύνονται αλλά εμείς….Χρόνια είχα να ντυθώ!  Τα τελευταία χρόνια δεν κανονίζαμε τίποτε, δεν τσικνίζαμε έξω, παρά μόνο ντύναμε τα παιδιά για να πάνε στα δικά τους φιλικά ή σχολικά πάρτυ. Φέτος όμως ντύθηκα αρκετές φορές. 

Ωστόσο, και πάλι δεν είναι το ίδιο με τότε που ήμασταν παιδιά! Τότε που περιμέναμε πως και πως τις απόκριες!Το καλύτερο απ΄όλα τότε ήταν που βγαίναμε και πηγαίναμε στα σπίτια συγγενών και φίλων. Μας ανοίγανε τα σπίτια τους, χωρίς φόβο παρόλο που ήμασταν μασκαρεμένοι, και εμείς δεν μιλούσαμε! Μας κερνούσανε και προσπαθούσανε μετά να καταλάβουν ποιοι είμαστε! Τι γέλιο! Που να ανοίξουμε στις μέρες μας σε μασκαρεμένους το σπίτι μας; Αδύνατον! 

Θυμάμαι ότι ντύνονταν και οι γονείς μας. Μια φορά ο μπαμπάς μου είχε ντυθεί νομίζω γυναίκα φορώντας το φόρεμα εγκυμοσύνης της μαμά μου. Και για να μην τον αναγνωρίσουν φόρεσε μια απλίκα από ένα λαμπατέρ για καπέλο. Τελικά τον πρόδωσαν τα μουστάκια του! 

Κάτι άλλο που μου άρεσε παλιά είναι που φτιάχναμε τις στολές με ό,τι είχε το μπαούλο της γιαγιάς, με παλιά ρούχα, με ρούχα των γονιών μας. Δεν ξέρω γιατί αλλά θεωρώ ότι είναι πιο ωραίο και πλακατζίδικο αυτό το μασκάρεμα. Άσε που ήταν και πολύ οικονομικό! Άντε το πολύ να χρειαστεί κανείς κάποια αξεσουάρ για να συμπληρώσει την αμφίεση. Αν μάλιστα ξέρει κάποιος κι από ραπτομηχανή τότε τα πράγματα είναι ακόμη πιο απλά! Μπορεί να φτιάξει κανονική στολή!

Φέτος είχαμε αρκετά πάρτυ. Η Μαρία στο πρώτο φόρεσε την στολή της Ιουλιέτας που φορούσε και η Κάλη μικρή. Αυτή η στολή είναι αθάνατη. Τι ποιότητα! Όχι σαν κι αυτές του κιλού που κυκλοφορούν και ξηλώνονται με την πρώτη! 
 
Στο επόμενο πάρτυ ντύθηκε χαβανέζα. Η Μαρία είχε το κολιέ από λουλούδια και την φούστα χαβανέζας που της είχε στείλει η Κάλη από το πάρτυ της Μελίτας με θέμα την Χαβάη. Οπότε πήραμε ένα κόκκινο καλτσονάκι, μια στέκα με λουλούδι για τα μαλλιά,  δανειστήκαμε κι ένα μαύρο κορμάκι κι έτοιμη η δεσποινίς. Αααα, και να μην ξεχάσω το φουλ βάψιμο και το λουλούδι ζωγραφισμένο στο μαγουλάκι!
 Κι επειδή πριν κανά δύο χρόνια της είχε πάρει η νονά της την λαμπάδα με την φούστα της Μίνυ και δεν την φόρεσε ποτέ, είπαμε να ντυθεί και Μίνι Μάους. Ίδιο καλτσονάκι, ίδιο κορμάκι, την φουστίτσα τούλινι, ένα κόκκινο πουά μαντήλι στον λαιμό και το μόνο που χρειάστηκε να πάρουμε είναι τα αυτάκια της μίνι σε στέκα. Εννοείται πως κι εδώ το κερασάκι στην τούρτα είναι το βάψιμο.
Ο μικρός μας από την άλλη είχε στολή Batman που του είχε πάρει πέρυσι ο μπαμπάς του, αλλά στο πρώτο πάρτυ που πήγε ένας φίλος του τού έσκισε τους καλογυμνασμένους κοιλιακούς του Batman και δεν ήθελε να την φορέσει. 
          
Τι να κάνω η μάνα, πήγα στην μαμά μου και άρχισα να ψάχνω. Πήρα μια ποδιά πλαστική, ένα σκούφο, ένα γάντι, του έδωσα και κουτάλες, κατσαρόλες κλπ και έγινε μάγειρας. Αυτός ενθουσιάστηκε αλλά εμένα  δεν με πολυικανοποούσε το αποτέλεσμα. Όταν πήγα για τα αξεσουάρ της Μαρίας σε γνωστό πολυκατάστημα βρήκα προσφορά με 3 ευρώ το πουκάμισο και το σκούφο του σεφ. Εδώ είμαστε! Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό! Του ζωγράφισα κι ένα στριφτό μουστάκι Ιταλού σεφ, πήρε την κρέμα γάλακτος, την κουτάλα κι έτοιμος! Από μάγειρας προβιβάστηκε σε Σεφ
       
Μετά μου ζήτησε και στυλό και μπλοκάκι για να σημειώνει συνταγές. Θεέ μου! Τέτοια μακαρόνια με σπανάκι έχετε φάει ποτέ! Μμμ! Πεντανόστιμα!
 
Όσο για μένα και τον άντρα μου! Μην τα ρωτάτε! Στο  πάρτυ του ωδείου ντύθηκα Ποπάυ με μια στολή που μου έδωσαν συγγενείς μου από το καρναβάλι της Ξάνθης που είχαν ντυθεί παλιότερα. 
 
 Την επόμενη φορά ντύθηκα καμηλιέρης με μια στολή που είχε αγοράσει ο μπαμπάς μου από την Τυνησία.
                 
 Ο δε Γιώργος, φόρεσε πλαστική ποδιά, τον σκούφο μαγειρικής, πήρε την μασιά και ντύθηκε ψήστης. Αληθινός ψήστης βέβαια, γιατί το ψήσιμο ούτε και τώρα το γλύτωσε! Κι εδώ πρέπει να του πω κι ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί ξέρω πως ούτε τα ντυσίματα είναι το καλύτερό του αλλά ούτε και  ήταν πολύ καλά στην υγεία του. Παρόλα αυτά το έκανε για να χαρούνε τα παιδιά.
 

Να και μια στολή ζουλού που φτιάξανε στο νηπιαγωγείο ο γιος μου. Βέβαια εδώ την φοράει η αδερφή του….Δεν χρειάζεται και πολλά για να την φτιάξει κανείς. Λίγο χαρτόνι, εφημερίδες, σχοινί-χόρτο, ίσως λίγο μαύρο γκοφρέ, και λαστιχάκι για την μάσκα. Κρατήστε την ιδέα για του χρόνου!

 Αν πάλι σας αρέσουν οι ινδιάνοι μπορείτε για την περίοδο της αποκριάς, και όχι μόνο, να στήσετε και μια ινδιάνικη σκηνή στο δωμάτιο του παιδιού. 

Την σκηνή αυτή την φτιάξανε στο νηπιαγωγείο! Όταν έχουν μεράκι οι δάσκαλοι κάνουν θαύματα!

Όσο για τα φτερά του ινδιάνου επίσης είναι πολύ εύκολο να φτιάξετε. Χαρτόνια, γκοφρέ χαρτί, ψαλίδι και συρραπτικό κι έτοιμα!

Και του χρόνου! Να περάσετε όμορφα το τελευταίο Σαβ/κο της αποκριάς! Και με το καλό την Δευτέρα να πετάξετε τον χαρταετό… αν και δυστυχώς ο καιρός μάλλον θα μας τα χαλάσει! 

Να έχουμε καλή Σαρακοστή!

Και φυσικά μην ξεχνάτε τον διαγωνισμό μας που τρέχει ακόμα!

Kathy

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page