Εκδρομή στο Συνευρώ… με διαμονή χωρίς ευρώ!

Callie

Καλημέρα!

Τετάρτη σήμερα και πρέπει να πω ότι είναι η αγαπημένη μου. Τα μαθήματά μου σήμερα είναι σούπερ και φυσικά απομένουν μόνο δύο ημέρες για το Σ/Κ! Τι καλύτερο λοιπόν να την γιορτάσουμε με μία ταξιδιάρικη αλλά πάνω απ’ όλα αγαπησιάρικη ανάρτηση!

Έχετε ακούσει ποτέ την φράση που λέει, «το καλύτερο εξοχικό είναι το εξοχικό του φίλου σου;» Ε, αυτό ισχύει και στην δική μας περίπτωση,χαχα!!! Έχω την χαρά, η κουμπάρα μου η Εύη (δηλαδή οι γονείς της) να έχει ένα εξοχικό σπίτι στο χωριό Συνευρώ (πάνω από την Ακράτα). Η Εύη, λοιπόν, λυσσάει κάθε φορά να πάμε μαζί τους στο χωριό καθώς αν και λίγο απομακρυσμένο (στα δικά μου μάτια τουλάχιστον) η φύση σε μαγεύει  και η ηρεμία του χωριού σε γαληνεύει! Έτσι, ο συνδυασμός καλής παρέας και ψυχικής ανάτασης είναι άκρως απολαυστικός!

 
Μετά την γέννηση της Μελίτας, ωστόσο, δεν είχαμε καταφέρει να πάμε (ε, να μην γινόμαστε και τσιμπούρια… είπαμε!). Την 28η Οκτωβρίου όμως (αυτή που μας πέρασε) νομίζω ότι η Εύη δεν δεχόταν άλλα «ΟΧΙ» για απάντηση. Ε, και χάρη των ημερών είπαμε να μην της χαλάσουμε το χατήρι και το κέφι και… καλά κάναμε τελικά! Περάσαμε παραπάνω από τέλεια, ξεκούραστα, απολαυστικά ΚΑΙ διασκεδαστικά (μετά από πολύ καιρό θα έλεγα!). Τόσο διασκεδαστικά μάλιστα που ένιωσα πιο γεμάτα ακόμα και από τις καλοκαιρινές μας διακοπές! Τελικά δεν έχει σημασία η ποσότητα στις διακοπές αλλά η ποιότητα… αυτό κατάλαβα εγώ!
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή! Οι γονείς της Εύης είναι δύο πολύ καλοί άνθρωποι… αυτό που λέμε οικογενειάρχες με τα όλα τους. Με επίκεντρο, λοιπόν, τα παιδιά τους και την δουλειά τους (πολύ δουλειά όμως!) έχτισαν ένα υπέροχο σπίτι στο Συνευρώ μετά από «παρότρυνση» (αν τα λέω καλά) κάποιον φίλων/συγγενών τους…. και δεν το μετάνιωσαν καθόλου! Το χωριό έχει να επιδείξει πολλές φυσικές ομορφιές… όσες και το σπίτι τους που είναι πάντα ζεστό, φιλόξενο και ανοιχτός για όλους! Είναι ο δικός τους παράδεισος και το δικό τους ησυχαστήριο!!!
Ομορφη λεπτομέρεια, η λιμνούλα που έφτιαξαν στον κήπο τους με ένα μικρό καταρρακτάκι. Η γεφυρούλα σε βοηθάει να περάσεις στο χωράφι τους και από εκεί μέσα στο δάσος. 

Όμως δεν είναι μόνο το σπίτι… είναι και ο κήπος! Με ένα μπαλκόνι να έχει θέα όλη την πλαγιά (το αγαπημένο σημείο της μαμάς της), μπροστά του εκτείνεται ένας λόφος με οπωροφόρα δέντρα αλλά και ένα μικρό χωραφάκι ίσα ίσα για τα λαχανικά της οικογένειας! (αν και πολλά από αυτά μοιράζονται σε συγγενείς και φίλους!) Άλλωστε το πάθος της και της Εύης και της μαμάς της είναι τα φρέσκα προϊόντα! Και το αποδεικνύουν και στην πράξη … με πολύ προσωπική δουλειά ειδικά του μπαμπά που έχει κάνει αυτό το μικρό χωράφι να βγάζει τα καλύτερα λαχανικά!

Λωτοί, μήλα, ρόδια ήταν μόνο λίγα από τα φρούτα της περιοχής!

Η γύρω περιοχή ενδείκνυται για τους φίλους της πεζοπορίας (δηλαδή όχι για μένα, χαχα). Αν και όντως κάθε φορά που πάμε δεν παραλείπουμε την βόλτα στο βουνό, κάθε φορά γυρνάω με τη γλώσσα έξω (εγώ δηλαδή η αγύμναστη!). Το καλό όμως είναι ότι η Εύη κάθε φορά καταφέρνει να μας πάει και σε ένα διαφορετικό μέρος… στο ποτάμι, στο δάσος, στην κορυφή του χωριού…. τα πάντα για να φάμε μετά με διπλή όρεξη! 

Αυτή την φορά μάλιστα πήραμε αλά μπρατσέτα τη  μοναδική ταβέρνα/καφενείο του χωριού και δεν κουνήσαμε ούτε το δαχτυλάκι μας! Σπιτικό φαγητό σε καλές τιμές και σούπερ γεύση.

Αν και αυτή τη φορά δεν κάναμε καμία εξόρμηση με το αυτοκίνητο καθώς θέλαμε να ξεκουραστούμε, τις προηγούμενες φορές είχαμε σουρτουκεύσει αρκετά… και έτσι έχουμε δει και πολλά μέρη της γύρω περιοχής. Εκτός όμως από εκδρομούλες έχουμε να θυμόμαστε και πολλά ακόμα όπως αποκριάτικα γλέντια, την κοπή της πίτας, ψησίματα και φυσικά πολύ γέλιο!

Το καλό σε αυτό το ταξίδι ήταν επίσης ότι ενώ είχαμε μαζί μας συνολικά τρία μικρά παιδιά, δεν κουραστήκαμε καθόλου καθώς αυτές οι μικρές τρελές είναι κολλητές φίλες… η Μελίτα λέει Πιλίππα (βλ. Φιλίππα) και Νίνα (βλ. Κατρίνα) και στάζει μέλι στο στόμα της. Έχει φάει τρελό κόλλημα μαζί τους! Μαζί μας σε όλα, στην πεζοπορία, στον χορό, στην παιδική χαρά, στο σπίτι! Είναι πολύ καλά παιδιά και πραγματικά χαιρόμαστε να τις βλέπουμε μαζί… ελπίζω πάντα μαζί!

Κάτι επίσης σημαντικό είναι ότι στο σπίτι τους μας έχουν παραχωρήσει το δικό μας χώρο καθώς ο κάτω (ο καινούργιος χώρος) με τον πάνω όροφο (ο παραδοσιακός χώρος) είναι δύο ανεξάρτητα σπίτια. Στο ισόγειο είναι το δικό μας δωμάτιο. Οπότε όποιος θέλει μπορεί να ξαπλώσει (όπως έγινε αυτή την φορά και κοιμηθήκαμε 2 ώρες το μεσημέρι οικογενειακώς!) και έτσι δεν ενοχλείται κανείς!

Το κάτω σπίτι το έχει επιμεληθεί ένας γνωστός στους κύκλους διακοσμητής και πραγματικά σε συνδυασμό και με τις πινελιές της οικογένειας είναι χάρμα οφθαλμών!!!

Αν και δεν ξέρω πότε θα ξαναπάμε, το σίγουρο είναι ότι όταν οι φίλοι σου έχουν ανοιχτή καρδιά… και σπίτι… δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. To «μπουκέτο» των παρακάτω λουλουδιών το προσφέρω στην κ. Καίτη που με χαρά κάθε φορά μας ανοίγει το σπίτι της και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να περνάμε σούπερ!

Ευχαριστούμε Οικογένειες
Ραυ. – Κου.
Callie

Υ.Γ. Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω για τις ευχές σας για τα γενέθλιά μου. Την Παρασκευή σας ετοιμάζω ανάρτηση για να δείτε πώς τελικά περάσαμε με το Πάρτυ έκπληξη που μου ετοίμασε ο άντρας και οι φίλοι μου!!!!

ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page