Η «φωλίτσα» της Μελίτας και το αναπαλαιωμένο παγκάκι

Callie
Καλημέρα, 

 
Σήμερα η χαζομαμά Κάλη (εγώ δηλαδή) θα σας μιλήσω πάλι για την κόρη μου… τι πρωτότυπο!!! Ε, εντάξει δηλαδή όχι ακριβώς για την Μελίτα αλλά για τον χώρο που της φτιάξαμε για να παίζει στο σαλόνι. Ένας χώρος που παλιότερα εκτός από από το γεγονός ότι φιλοξενούσε ένα ψηλό τραπεζάκι και μερικά διακοσμητικά δεν χρησίμευε και σε πολλά πράγματα.
«Τι κοιτάς καλές Μαμά… παίζω!;»
Σε σχέση με άλλους γονείς και άλλα σπίτια, δεν κάναμε τρελές μετατροπές στον χώρο από τότε που γεννήθηκε η Μελίτα. Αν εξαιρέσουμε ότι το κάναμε ελαφρώς πιο «baby safe», δηλαδή ότι για κανένα χρόνο βγάλαμε το τραπέζι από την μέση, καλύφθηκε με τσόχινο ύφασμα το πέτρινο περβάζι του τζακιού, μπήκε το πάρκο της δίπλα από τον καναπέ, και άλλαξε λίγο θέση το τραπέζι της κουζίνα, το σπίτι μας έμεινε σε γενικές γραμμές το ίδιο. Φαντάζομαι ότι λίγο ή πολύ αυτά είναι πράγματα που τα κάνουν όλοι! 

«Είμαι πολύ χαρούμενη… τώρα βρήκαν το σπιτάκι τους και οι κούκλες μου!»

Μάλιστα, λίγο μετά τον χρόνο, σχεδόν όλα ήρθαν στη θέση τους καθώς η Μελίτα όχι απλά περπατούσε αλλά έτρεχε σταθερά και γενικά δεν πολυέπεφτε. Ωστόσο, νιώθαμε ότι χρειαζόταν ένας χώρος για τα παιχνίδια της μέσα στο σαλόνι καθώς δεν θέλαμε να μάθει να τα έχει πεταμένα από δω κι από κει. Οπότε, άρχισε το σχέδιο «φωλίτσα».

Όλα ξεκίνησαν όταν αρκετό καιρό πριν ο Κώστας είχε βρει δύο χαμηλά παγκάκια… στα σκουπίδια (ουδέν σχόλιον παρακαλώ!) και θελήσαμε να τα σουλουπώσουμε. Όντως, το ένα από τα δύο (το άλλο ακόμα περιμένει την σειρά του… και μάλλον θα περιμένει για πολύ), ξύθηκε, κολλήθηκε και βάφτηκε… και έτσι, φορώντας πλέον τα «καλά» του βρήκε την θέση του σε έναν σχετικά ανεκμετάλλευτο χώρο που είχαμε ανάμεσα στο τζάκι και στον καναπέ.  

 
 
Στη συνέχεια βάλαμε ένα χαλί (ροζ περσικό έχετε ξαναδεί;), αγοράστηκαν μετά κόπων και βασάνων (καθώς ψάχναμε σε όλο το ΙΚΕΑ τα τρία τελευταία κομμάτια) δύο μαξιλάρια, μπήκαν μαξιλάρες στον τοίχο και ο χώρος έγινε η φωλίτσα της Μελίτας (καμιά φορά τον λέμε και Οντά, χιχι). Το σκηνικό συμπλήρωσαν τα παιχνίδια της, τα οποία όλως παραδόξως δεν σκορπίζει (εννοείται ότι τα μαζεύει με δική μου βοήθεια – δεν είναι και το παιδί θαύμα!) αλλά παίζει «εντός γηπέδου». 

Το χαλί, τα μαξιλάρια και φυσικά όλα τα παιχνίδια νοικοκυρεμένα… για όσο αντέξουν!
Ε, δεν άντεξαν και πολύ!χιχι! Γιατί είπαμε καλό παιδί έχουμε… αλλά όχι και το παιδί θαύμα!
Ωστόσο, τώρα που καλοκαιριάζει και θα βγάλουμε το χαλί, σκέφτηκα να πάρουμε αυτά τα αφρολεξένια παζλ-πατώματα για να καλυφθεί ο χώρος και να είναι και πιο φιλικός προς τα γονατάκια της και φυσικά πιο ζεστός (ε, να μην είναι και πάνω στα πλακάκια το βλαστάρι μου!
 
Μέχρι να πάρουμε όμως το καινούργιο πάτωμα… ας παίξουμε λίγο ακόμα! Κούκου-τζα!!!
Το καλάθι αυτό μας το πήρε η Νονά Φλώρα και ο Νονός Στράτος πριν γεννηθεί καν η Μελίτα και μας το έφεραν γεμάτο μέχρι πάνω με δώρα! Υπέροχες στιγμές! Τώρα έχει τον ρόλο καλάθι παιχνιδιών!
 
«Καλέ Μαμά, τι ωραίο παγκάκι είναι αυτό! Σαν δοκός ισορροπίας! Αααα, ξέχασα να σου πω… τα μαξιλάρια δεν τα θέλω, με ενοχλούν στο παιχνίδι μου!» Αυτά τα άμοιρα τα μαξιλάρια όλο στο πάτωμα είναι… βλέπετε έτσι μπορεί να χοροπηδήσει καλύτερα!
Αν κάτι, λοιπόν, έμαθα από όλες αυτές τις αλλαγές που έχουμε κάνει είναι ότι τα παιδιά νιώθουν μεγάλη ασφάλεια όταν έχουν τον δικό τους χώρο και όταν το σπίτι «έρχεται στα μέτρα τους». Νιώθουν προστατευμένα και ήρεμα
Μην διστάσετε, λοιπόν, να αλλάξετε το σπίτι σας αν πιστεύετε ότι αυτό είναι το καλύτερο για τα παιδιά σας. Προτείνω λοιπόν σε όλες τις νέες μανούλες να μην αφήνουν το παιδί να κάνει όλο το σπίτι έναν παιδότοπο (εννοείται ότι δεν θα είστε όλο μη και μη – όλα θέλουν μέτρο) αλλά να προσπαθήσουν να του δείξουν ότι όλοι οι «ένοικοι» του σπιτιού έχουν τον χώρο τους και ότι πρέπει να τον σεβόμαστε! Είναι σαφές φαντάζομαι ότι αυτό δεν θα γίνει από την μια μέρα στην άλλη… για αρχή όμως οι δικές τους «φωλίτσες» μέσα στο σπίτι θα τους διδάξουν την έννοια της κτήσης και του σεβασμού του προσωπικού χώρου. 
 
Σας εύχομαι να έχετε μια όμορφη μέρα και φυσικά keep decorating!!!
Callie
ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page