Λίγη πολυτέλεια δεν βλάπτει!!!

Callie
(Upadted November 2012)
Στις γιορτές και στις αργίες πάντα «μαλώναμε» με τον μπαμπά μας για το αν θα φάμε στο τραπέζι της κουζίνας ή στην τραπεζαρία, αν θα βγάλουμε τα καλά πιάτα ή τα πρόχειρα και γενικά για το πόσα πιάτα θα πρέπει να φτιάξει η μαμά ώστε το τραπέζι να του «γεμίζει» το μάτι. Ήθελε πάντα τα καλύτερα και τα περισσότερα έστω κι αν θα τρώγαμε μόνο οι τέσσερις μας. 
Τραπέζι στρωμένο για πρωινό από την κουμπαρούλα μου την Φ.

Για εμένα και την αδερφή μου, ωστόσο, αυτό ήταν μια μεγάλη ταλαιπωρία καθώς έπρεπε να κάνουμε διπλάσιο κόπο για να στρώσουμε το τραπέζι και να προετοιμάσουμε μαζί με τη μαμά τα φαγητά. Μια μέρα, όμως, ο Μπαμπάς άθελά του μου έδωσε ίσως την σημαντικότερη συμβουλή που μου είχε δώσει μέχρι τότε. Καθώς τρώγαμε μας ζήτησε να του φέρουμε ένα καθαρό πιάτο γιατί όπως έλεγε δεν μπορούσε να φάει το επόμενο φαγητό στο ίδιο πιάτο. Εκνευρισμένη, λοιπόν, που θα με σήκωνε για ακόμη μία φορά του είπα, «Αμάν, βρε μπαμπά και στο χωριό σου με δύο πιάτα έτρωγες;» Με απόλυτη, λοιπόν, ψυχραιμία (πράγμα σπάνιο για το μπαμπά μου) μου είπε, «Ο λόγος που πάλεψα και σπούδασα στη ζωή μου είναι ακριβώς αυτός. Να μπορώ σήμερα να τρώω σε δύο πιάτα και να μην είμαι όπως ήμουν στο χωριό μου. Στη ζωή μας πρέπει πάντα να προσπαθούμε  να γινόμαστε καλύτεροι και να ανεβαίνουμε πιο ψηλά.» Αυτό ήταν. Έκλεισα το στόμα και του έφερα το πιάτο. Είχε δίκαιο.

 
Από τότε προσπαθώ να ακολουθώ τη συμβουλή του σε όλους τους τομείς της ζωής μου, από τα επαγγελματικά μέχρι τα μικρά καθημερινά πράγματα. Πολλοί ίσως να νομίζουν ότι αυτή η συμβουλή σχετίζεται με την υπεροψία. Καθόλου. Απλά λίγη πολυτέλεια νομίζω αξίζει σε όλους όσους παλεύουν καθημερινά για μια καλύτερη ζωή. Γιατί να κρατάω το καλό σερβίτσιο για τις γιορτές; Γιατί να μην φοράω στα παιδιά μου τα καλά τους ρούχα πιο συχνά; Ας μην είμαστε μίζεροι κι ας χαρούμε ό,τι με κόπο έχουμε κερδίσει!
 
 
Από τότε, λοιπόν, που έγινα και εγώ νοικοκυρά στο δικό μου το σπίτι όχι ότι ξεκίνησα ξαφνικά να τρώω με δύο πιάτα αλλά σίγουρα προσπαθώ να κάνω τα τραπέζια μου όσο πιο όμορφα γίνεται καθώς θεωρώ ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό φαγητό. Θέλω οι φίλοι που έρχονται να χαίρονται και να νιώθουν αυτή τη νότα πολυτέλειας που θέλω να τους προσφέρω όχι από ψώνιο αλλά από αγάπη.
Callie
ShareShare on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page